ညသံစဥ္ၾကားမွ ဘ၀ခါးခါး

“စာနာမႈလုံး၀မရိွတဲ့ လူယဥ္ေက်းေတြ . . . အလစ္ကုိေခ်ာင္း တစ္ဖက္သားတစ္ခ်က္အငိုက္ကုိ အျပစ္အနာမဲ့ ေမာင့္အ႐ိုင္းပန္း . . .သန္႔စင္တဲ့ ေမာင့္တစ္ပြင့္ပန္း. . . အနီေရာင္စြန္းထင္းကာလ အလွမျပည့္ခင္ ေျမမွာခရရွာၿပီ...”

ေရာင္စံုမီးလံုးမ်ား ခပ္မိွန္မွိန္ထြန္းညိႇထားသည့္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွ စိုင္းထီးဆုိင္၏ ေတးသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ အာေလးလွ်ာေလးေအာ္ဆုိသံက အခန္းအျပင္သို႔ တုိင္ပ်ံ႕လြင့္လာသည္။

အဆိုပါအခန္းေလးထဲတြင္ေတာ့ အရက္ဘီယာေသာက္စားထားသည့္ အမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕ရိွသည္။ စားပဲြေပၚတြင္ ျပန္႔က်ဲေနေသာ ဘီယာပုလင္းမ်ားႏွင့္ စားေသာက္ဖြယ္ရာအခ်ဳိ႕ရိွသည္။ စီးကရက္ျပာမ်ားႏွင့္ မီးခိုးေငြ႕မ်ားရိွသည္။ ဂငယ္သ႑ာန္ခင္းက်င္းထားသည့္ ဆုိဖာဆက္တီခံုမ်ားရိွသည္။ သီခ်င္းဖြင့္ထားသည့္ တီဗီတစ္လံုးႏွင့္ ေဆာင္းေဘာက္စ္ႏွစ္လံုးရိွသည္။

မိုက္ကုိင္၍သီခ်င္းဆုိေနသည့္ အမ်ိဳးသားတုိ႔အနီးတြင္ ေရေမႊးႏွင့္ ေပါင္ဒါနံ႔ထံုသင္းေနသည့္ မိတ္ကပ္အေဖြးသားျဖင့္ စကတ္တုိတိုေကာင္မေလးအခ်ိဳ႕ရိွသည္။ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက သူ႔နံေဘးမွ ေကာင္မေလးကုိ သူသီဆိုလုိသည့္ေတးကုိ စက္အတြင္းထည့္ခုိင္းေနသည္။ ေကာင္မေလးတစ္ဦးက ကုန္သြားသည့္ ဘီယာခြက္မ်ားကုိ လုိက္ျဖည့္ေပးလ်က္ရိွသည္။

သီခ်င္းဆုိရန္ အလွည့္မက်ေသးသည့္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက သူ႔ေဘးမွထုိင္ေနသည့္ အသက္ ၂၅ ႏွစ္ခန္႔အရြယ္ ေကာင္မေလးတစ္ဦးကုိ ပခံုးဖက္ရင္း တို႔ထိက်ီစယ္လ်က္။

ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမ်ားတြင္ ေပါမ်ားလာသည့္ ေကတီဗီ(ေခၚ) ကာရာအုိေကခန္းတုိ႔ႏွင့္အတူ အသက္ ၂၀ ၀န္းက်င္မွ ၂၇ ႏွစ္အရြယ္ထိ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားက ေတးသံမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ေမြ႕သည့္အလုပ္ဆီသို႔ ၀င္ေရာက္လာၾကပါသည္။ ယခင္က ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကားသာ ပုိင္ရာဆုိင္ရာနားလည္မႈျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ခြင့္ရရိွသည့္ ကာရာအိုေကဆိုင္မ်ားသည္ ယခုအခါမွာေတာ့ ထင္ထင္ေပၚေပၚ ဖြင့္လွစ္လာၾကၿပီျဖစ္သည္။

သီခ်င္းဆုိ၀ါသနာပါသူ (သုိ႔မဟုတ္) မူးယစ္လာပါက အလုိလုိသီခ်င္းဆုိခ်င္လာသူ (သို႔မဟုတ္) စိတ္ခံစားခ်က္မ်ားကုိ ေပါက္ကဲြေအာ္ဟစ္ပစ္လုိသူ အမ်ိဳးသားတို႔အတြက္ သန္းေခါင္ေက်ာ္အထိ ဖြင့္လွစ္ၾကသည့္ ေကတီဗီမ်ားက ဗိမာန္တစ္ခုျဖစ္ေနသည္။ အဆိုပါေကတီဗီမ်ားတြင္ သီခ်င္းထည့္ေပးရန္၊ ဘီယာငွဲ႔ေပးရန္အလုိ႔ငွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကုိ ခန္႔ထားေလ့ရိွၾကသည္။

အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုသည္ ပဲခူးတုိင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတုိင္းကဲ့သုိ႔ေသာ နယ္ေဒသမ်ားမွ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကျခင္းျဖစ္ၿပီး မ်ားေသာအားျဖင့္ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံု ၀န္ထမ္းဘ၀မွ နယ္ပယ္ကူးေျပာင္းလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“အစက လိႈင္သာယာအထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုတစ္ခုမွာ လုပ္တယ္။ ဒီမွာ အရင္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အစ္မကတစ္ဆင့္ ေရာက္လာတာ”ဟု အလယ္အလတ္တန္းစား ေကတီဗီတစ္ခုမွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကေျပာသည္။

ေကတီဗီတြင္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကသည့္ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔မွာ အဓိအားျဖင့္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း စား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ မူလရရိွသည့္ ေငြေၾကးထက္ အနည္းဆံုးငါးဆ သာလြန္ေအာင္ရရိွသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

ေကတီဗီ၀န္ထမ္းမယ္တစ္ဦးလွ်င္ အေျခခံလစာအျဖစ္ တစ္လလွ်င္ ႏွစ္ေသာင္း၀န္းက်င္ခန္႔သာ ရရိွေသာ္လည္း ေနစရာအေဆာင္ေပးၿပီး ထမင္းေကၽြးသည့္အျပင္ ဆက္ရွင္ေၾကးပါရရိွၾကသည္။ အဓိက၀င္ေငြမွာ ဧည့္သည္မ်ားထံမွ ေစတနာသဒၶါသေရြ႕ ေပးကမ္းသည့္မုန္ဖုိးပင္ျဖစ္သည္။

တစ္ညလွ်င္ ကာရာအုိေကခန္း သံုး၊ ေလးခန္း ကူးသန္း၍ အမ်ိဳးသားဧည့္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ အေဖာ္လုပ္ေပးျခင္းက တစ္ခန္းလွ်င္ မုန္႔ဖုိးငါးေထာင္မွ တစ္ေသာင္းက်ပ္အထိ ရရိွၾကသည့္အတြက္ တစ္လ၀င္ေငြမွာ အထည္ခ်ဳပ္အလုပ္ႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ မက္ေလာက္စရာျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးအနီးတြင္ ၀င္ထုိင္လုိက္လွ်င္ ေကတီဗီစားပဲြထုိးတစ္ဦးက အေအးတစ္ဘူးလာခ်ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး အဆုိပါအေအးဘူးကုိမေသာက္သံုးဘဲ ေကာင္တာကုိျပန္အပ္ပါက အေအးဖိုးေငြကုိပါ ထပ္မံရရိွသည္ဟုသိရသည္။

ရရိွသည့္ေငြေၾကးမ်ားကုိ စုေဆာင္းကာ နယ္တြင္က်န္ရစ္သည့္ မိသားစုထံသို႔ျပန္ပုိ႔ၾကသည္ဟု ေကတီဗီမယ္အမ်ိ္ဳးသမီးငယ္တုိ႔က ေျပာၾကသည္။

“တစ္လကုိ ႏွစ္သိန္းေလာက္ေတာ့ ျပန္ပုိ႔ႏုိင္တယ္။ ရသမွ်ထဲက ေခၽြတာၿပီးသံုးတယ္”ဟု ေကတီဗီမယ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ မေဖြးေဖြး (အမည္လႊဲ)ကဆုိသည္။ မေဖြးေဖြးက အလယ္အလတ္တန္းစား ေကတီဗီတစ္ခုတြင္ အလုပ္၀င္ေနသည္ မွာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ နယ္မွ ႏြမ္းပါးသည့္မိသားစုတြင္ ညီမျဖစ္သူက အထက္တန္းတက္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ ပညာဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္ သင္ၾကားႏုိင္ရန္ ၎တြင္တာ၀န္ရိွသည္ဟုဆုိသည္။

မေဖြးေဖြးကဲ့သုိ႔ပင္ အတူတူအလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္ ေကတီဗီအမ်ားစုမွာ ပညာေရးကုိ ၿပီးဆံုးေအာင္မသင္ၾကားခဲ့ၾကရေပ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေငြရေပါက္လြယ္သည့္လုပ္ငန္းမုိ႔ ေကတီဗီမယ္ဆယ္ဦးလွ်င္ ရွစ္ဦးက ယခုဘ၀ကုိ ႀကိတ္မွိတ္လုပ္ကုိင္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

“တခ်ိဳ႕ေရြးစရာလမ္းမရိွတဲ့သူ။ တခ်ိဳ႕က တျခားအလုပ္ထက္ ၀င္ေငြပိုေကာင္းလုိ႔လုပ္တဲ့သူ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စီးပြားေရးဆန္ဆန္ လုပ္ေနတဲ့သူေတာင္ရိွတယ္။ အျပင္မွာ တျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ဘာနဲ႔။ ဒါေပမဲ့ ဒီအလုပ္ကုိလည္း ဆက္လုပ္တာပဲ။ အဲဒီလို ေကာင္မေလးေတြက်ေတာ့ အထာႀကီးေတြနဲ႔”ဟု ေနျပည္ေတာ္မွ အစိုးရအရာရိွတစ္ဦးက ရွင္းျပသည္။
“ကၽြန္ေတာ့္ အစ္မ၀မ္းကဲြတစ္ေယာက္ ျမ၀တီမွာ ေကတီဗီမွာလုပ္ေနတယ္။ သူ႔ကေလးေၾကာင့္ပါပဲ။ ေယာက္်ားကပစ္သြားတယ္ေလ။ အစ္မက အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ပဲရိွေသးတယ္။ ဆယ္တန္းလည္းမေအာင္ဘူး။ ျမန္ျမန္နဲ႔ မ်ားမ်ားရတဲ့အလုပ္ကုိရွာတာ။ အဲဒီကရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ ကေလးကုိေက်ာင္းထားတယ္။ သူ႔အစ္မန႔ဲ အေမကုိ ျပန္ေထာက္ပံ့တယ္။ သူအလုပ္ကေနထြက္ခ်င္ၿပီလုိ႔ ခဏခဏေျပာတယ္”ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းအမ်ိဳးသားငယ္တစ္ဦးကေျပာျပသည္။

မေဖြးေဖြးတို႔လို ေကတီဗီမယ္မ်ားသည္ ညေန ၆ နာရီမွ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ ၂ နာရီခန္႔အထိ အလုပ္ဆင္းရေလ့ရွိသည္။ တစ္လလွ်င္ ႏွစ္ရက္နားခြင့္ရသည္။ ေကတီဗီသို႔ လာေရာက္သီဆုိၾကသည့္ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုမွာ မူးယစ္ေသာက္စားထားသည့္အတြက္ တေထာင္းေထာင္းထေနသည့္ အရက္န႔ံႏွင့္ယဥ္ပါးေအာင္ ေနထုိင္ၾကရသည္။ ၎တုိ႔ကုိယ္ခႏၶာကုိ ပြတ္သပ္ထိေတြ႕မႈအခ်ိဳ႕အတြက္ သည္းခံၾကရသည္။ အမူးလြန္ေနသည့္ဧည့္သည္မ်ားက ရစ္သည့္ဒဏ္ကုိလည္းခံၾကရသည္။

ေကတီဗီဆုိင္မ်ားမွာလည္း အထက္တန္းစားႏွင့္ အလယ္အလတ္တန္းစားမ်ား အသီးသီးရိွၾကသည့္အတြက္ အထက္တန္းစားဆုိင္မ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ႏုိင္ရန္ အခြင့္ေကာင္းေစာင့္ၾကရသည္။ အထက္တန္းစားေကတီဗီမ်ားမွာ အစားအေသာက္ႏွင့္အခေၾကး ေစ်းႀကီးသည့္အျပင္ ေကတီဗီမယ္သို႔ေပးရသည့္ မုန္႔ဖုိးပမာဏလည္း မ်ားျပားသြားသည့္အတြက္ ၀င္ေငြပုိမုိရရိွၾကသည္။

“ေအာက္တန္းေကတီဗီေတြက မယ္ေတြက ဘ၀ေပးအေျခအေနအရျဖစ္ၿပီးေတာ့ အထက္တန္းေကတီဗီကမယ္ေတြက အလြယ္ႀကိဳက္ေတြလုိ႔ျမင္တယ္။ သြားတဲ့သူ သံုးတဲ့ပုိက္ဆံနဲ႔အေနအထား။ အခန္းအျပင္အဆင္ေတြကအစ ကြာတယ္”ဟု အလြတ္တန္းဓာတ္ပံုဆရာတစ္ဦးက ၎၏အျမင္ကုိေျပာျပသည္။

အထက္တန္းစားေကတီဗီမ်ားသုိ႔ လာေရာက္ၾကသည့္ ဧည့္သည္မ်ားမွာလည္း ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သည့္ လူတန္းစားတစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ေငြကုိေရလုိသံုးျဖဳန္းခဲ့ၾကေလ့ရိွသည္။ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသားက ၎နံေဘးတြင္ အေဖာ္လာျပဳေပးသည့္ ေကတီဗီမယ္ကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါက ဖုန္းနံပါတ္ေပးထားျခင္းမွအစျပဳကာ အားလပ္ရက္တြင္ ေလွ်ာက္လည္ျခင္းမ်ိဳးလည္း ျပဳလုပ္တတ္ၾကသည္။ ထုိ၀န္ေဆာင္မႈမ်ိဳးမွ ရရိွသည့္၀င္ေငြက တစ္လ၀င္ေငြထက္ ပိုမ်ားသြားေလ့ရိွသည္ဟု ေကတီဗီသြားေရာက္ေလ့ရိွသူမ်ားကဆုိၾကသည္။

ေရႊဂံုတုိင္မွ Family (ပြင့္သစ္စမ္း)ႏွင့္ ေရႊတိဂံုေတာင္ဘက္မုခ္မွ M3 ၊ Music Box ကဲ့သို႔ေသာ ေကတီဗီမ်ားကေတာ့ မိန္းကေလး၀န္ေဆာင္မႈမေပးဘဲ အရက္ဘီယာေသာက္စားရင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္သီဆိုျခင္း၊ မိသားစုအလုိက္ လာေရာက္သီဆုိျခင္း စသည့္တုိ႔အတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာ-ထိုင္းနယ္စပ္ျဖစ္ေသာ ျမ၀တီႏွင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္လည္း ေကတီဗီမ်ားစြာရိွၿပီး ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား လာေရာက္လုပ္ကုိင္လ်က္ရိွေၾကာင္း သိရသည္။

“ကြာတာက ဘတ္ေငြနဲ႔ က်ပ္နဲ႔ေပးရတာခ်င္းကြာၿပီး တူညီတာကေတာ့ ၀န္ေဆာင္မႈေပးေနတာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးခ်ည္းျဖစ္ေနတာပဲ။ တခ်ိဳ႕ဆို သမီးဆီမွာ ေငြလာေတာင္းတဲ့အခ်ိန္ သမီးရယ္ ဆက္လုပ္ပါဦးလုိ႔ သမီးကုိ ေတာင္းပန္ေနတာမ်ိဳးလည္း ႀကံဳခဲ့ရဖူးတယ္”ဟု မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သည့္ ကုိဆမ္ကေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေကတီဗီကာရာအုိေကဆုိင္ အမ်ားဆံုးရိွသည့္ ေနရာမ်ားမွာ မဂၤလာေတာင္ၫႊန္႔၊ မရမ္းကုန္း၊ အလံု၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။ အဆိုပါေကတီဗီမ်ားတြင္ ညစဥ္ႏွင့္အမွ်
သီဆိုသူအမ်ိဳးသားထုျဖင့္ ျပည့္ႏွက္လ်က္ရိွၿပီး ေကတီဗီမယ္တုိ႔မွာလည္း ညစဥ္ႏွင့္အမွ် မအားလပ္ေအာင္ ၀န္ေဆာင္မႈေပးေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

အစုိးရမင္းတုိ႔႐ံုးစိုက္ရာ ေနျပည္ေတာ္တြင္လည္း ေတာ္၀င္နန္းဟူသည့္ အႀကီးဆံုးေကတီဗီမွသည္ ေဘာဂသီရိကား၀င္းမွ ေကတီဗီမ်ားအထိရိွၾကၿပီး ေငြျဖဳန္းတီးၾကမည့္ အမ်ိဳးသားဧည့္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ရိွၾကသည္။

“အစားအေသာက္ေစ်းႀကီးတယ္။ ေကာင္မေလးေတြက ၀တ္ေက်တမ္းေက်ေတြမ်ားတယ္။ တျခားအခန္းနဲ႔ ဆက္ရွင္ခြ၀င္တာမ်ားတယ္။ သီခ်င္းအပ္ဒိတ္လုပ္တာနည္းတယ္။ ဆက္ရွင္ၿပီးခါနီးရင္ ေကာင္မေလးေတြက အခ်ိဳးေျပာင္းတယ္။ ေငြကုန္တယ္။ အသံျပာတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္တယ္”ဟု ေနျပည္ေတာ္အစုိးရ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ေကတီဗီကုိ မႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းကုိ ေျပာျပသည္။

ေကတီဗီမယ္မ်ားသည္ တကယ့္ဘ၀အခက္အခဲေၾကာင့္ ပိုက္ဆံအလြယ္ရသည့္ လမ္းေၾကာင္းကို ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ျခင္းျဖစ္ၾကၿပီး ရည္မွန္းထားသည့္ ေငြေၾကးစုေဆာင္းမိလွ်င္ မိဘေနရပ္ျပန္၍ ေကာင္းေရာင္း၊ ေကာင္း၀ယ္လုပ္စားၾကျခင္းမ်ိဳးလည္း ရိွၾကပါသည္။

“တခ်ိဳ႕က ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္ေတာ့ဘူး။ ေယာက်္ားေတြဟာ သူတို႔သားေကာင္လုိ႔ကုိထင္လာၿပီး အဲဒီအလုပ္မွာပဲ ေပ်ာ္ေနေတာ့တာ။ အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ဆုိ အူတူတူ႐ိုးသားတဲ့ေငြေၾကးအသင့္အတင့္ရိွတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကုိ အပိုင္ခ်ည္ၿပီး အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ဘ၀လမ္းေၾကာင္းကုိ ေျပာင္းပစ္လုိက္ၾကတာလည္းရိွတယ္။ ၀မ္းေရးေၾကာင့္ ၀င္လုပ္ရတဲ့သူေတြထဲက တစ္ရာမွာဆယ္ေယာက္ေလာက္ကေတာ့ မူလရည္မွန္းခ်က္အတုိင္း ဒီဘ၀ကလြတ္ေျမာက္ေအာင္ ႐ုန္းထြက္ႏုိင္တာေတြ႕ရတယ္”ဟု ေကတီဗီမ်ားသို႔ ပံုမွန္သြားေရာက္ေလ့ရိွၿပီး ေကတီဗီမယ္တစ္ဦးႏွင့္ သမီးရည္းစားသဖြယ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးကရွင္းျပသည္။

မိမိပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္ တစ္လလွ်င္ လစာသိန္းခ်ီရႏိုင္သည့္ အလုပ္မ်ဳိးမရိွသည့္အတြက္ အလုပ္ထြက္လုိေသာ္လည္း ဒီေလာကထဲမွာပင္ တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနရသည္ဟု မေဖြးေဖြးက
ေျပာပါသည္။ ခုနစ္တန္းေအာင္ခဲ့သည့္ မေဖြးေဖြးမွာ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုရိွပါသည္။ အဲဒါက ဒီဘ၀ထဲက႐ုန္းထြက္ၿပီး သူနာျပဳအကူအျဖစ္ အသက္ေမြးလုိျခင္းပဲျဖစ္သည္။

“သူနာျပဳအကူသင္တန္းတက္ၿပီး ႐ိုး႐ိုးသားသားလုပ္စားခ်င္တယ္။ အဲဒီအလုပ္က ေငြသိပ္မရဘူးဆိုတာသိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ . . .”ဟုေျပာရင္း မေဖြးေဖြး တီဗီဖန္သားျပင္မွ သီခ်င္းစာသားမ်ားကို ေငးေမာေနသည္။

“သန္းေခါင္ယံည လမုိက္ခုိက္ေအာင္ မမီွႏုိင္ဘူးထင္ . .စိတ္ဆင္႐ိုင္းေလာကသားရဲ႕အေမွာင္. ..ေမတၱာတရားေခါင္းပါးလြန္းေန . . .က႐ုဏာမဲ့ေသြးသားအလုိအတြက္ .. . ပင္ကုိအားႏြဲ႔သူ အ႐ႈံးနဲ႔သာ ခႏၶာကုိယ္စေတးရရွာတယ္ . . . ေသတမန္ေျပာင္း၀ကုိ အ႐ိုင္းပန္းငယ္ . . .မလြန္ဆန္ႏုိင္ ဆက္သ႐ံုပဲ”

ေရာင္စံုမီးလံုးမ်ား ထြန္းညိႇထားသည့္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ သီခ်င္းသံႏွင့္အတူ ေဆးလိပ္ေငြ႕မ်ား၊ အရက္နံ႔မ်ားလိႈင္ထေနသည္။ အသက္ ၂၃ ႏွစ္အရြယ္ မေဖြးေဖြးတစ္ေယာက္ ဘီယာပုလင္းကုိကုိင္ကာ ဧည့္သည္ေရွ႕မွကုန္သြားသည့္ ဘီယာခြက္ထဲသို႔ ငွဲ႔ထည့္ေပးလိုက္သည္။ ယခုေတာ့ ၎မ်က္ႏွာတြင္ အၿပံဳးတစ္ပြင့္ကုိ တပ္ဆင္ထားၿပီးျဖစ္သည္။

၀င္ေငြကြာဟမႈအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ရမႈဘ၀တစ္ခု၏ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္သည္ မြန္းက်ပ္သည့္ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ သီခ်င္းသံႏွင့္အတူ အျပင္ဘက္သုိ႔လြင့္ပါသြားေလသည္။ ။

ေရးသားသူ- ဥကၠာကုိကုိ - 7Day News Journal

ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါ အတြက္ ေအအာဗီြေဆး အသုံးျပဳနည္း

ART ေဆး ေသာက္ရရင္ (အေမး အေျဖ)

 ေမး။    ။ က်မက HIV ရွိေနေပမဲ့ ART ေဆး မေသာက္ရေသးပါဘူး။ ART ေဆး အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ေပမဲ့ သိပ္လည္းနားမလည္ပါဘူး။ က်မ သိခ်င္တာက ေဆးစေသာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဆးအတဲြတုိင္းက site effect ရွိေနတာလား။ (ဥပမာ ဖ်ားျခင္း၊ အဖုအပိန္႔မ်ား ထြက္ျခင္းနဲ႔ တျခားသိသာတဲ့ လကၡဏာေတြေပၚျခင္း) ျပီးေတာ့ ေဆးေသာက္ျပီး ၾကာလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္နွာေတြက် အသားေတြ မရွိျဖစ္တဲ့ ေဆးက ေဆးနာမည္ ဘယ္လုိေခၚပါ သလဲ။ အဲဒီလုိေဆးကို ေရွာင္ျပီး သာမန္လူကဲ့သို႔ ျမင္ရေလာက္တဲ့ ေဆးမ်ိဳးရွိပါသလား။ ေနာက္တခု ကေတာ့ တျခား ဆိုက္တခုမွာ HIV  သမားေတြ အတြက္ သတင္းေကာင္း တခုကို ၾကားသိခဲ့ရပါတယ္ ။ အဲဒီ သတင္းဟာ ၂၀၁၂ ကထြက္တဲ့ သတင္းလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ အဲဒီသတင္းဟာ မွန္ကန္မႈရွိလား။ ဒါမွမဟုတ္ သုေတသိေတြက တကယ္ပဲ HIV ေပ်ာက္ေဆးကို ထုတ္လုပ္နုိင္ျပီးလားဆုိတာ သိခ်င္ပါတယ္။
သတင္း အတိုေလးကိုပါ ပုိ႔ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေျဖ။    ။ ပုိ႔ေပးလာတဲ့ သတင္းပို႔စ္ဟာ HIM ဝက္ဆိုက္မွာလည္း ကူးယူ တင္ျပထားပါတယ္။
HIV ကာကြယ္ ကုသေဆးဆိုတာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တကယ္ေပၚလာခဲ့ပါၿပီ http://www.hivinfo4mm.org/hiv-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%80%e1%80%af%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%b8%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%90%e1%80%ac-%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%80/
ေအအာတီေဆးေတြက ပထမဆံုး စေသာက္ရင္ ေဆးနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ မတည့္တာမ်ိဳး လူနာေတြမွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပထမဆံုး စေသာက္တဲ့ ကာလ (၆) လ အတြင္းမွာ အထူး ဂရုစိုက္ျပီး ေဆး မတည့္တာေတြ ရွိ/မရွိ ေလ့လာရပါတယ္။ လူတိုင္းမွာေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ ျဖစ္ခဲ့ရင္ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြမွာ အသည္းေရာင္ျပီး အသက္ေသဆံုးတဲ့ အထိ ျဖစ္တတ္လုိ႔ ေအအာတီေဆး စေသာက္ခါစမွာ လူနာနဲ႔ ဆရာ၀န္နဲ႔ အျမဲ တိုင္ပင္ထိေတြ႔ဖို႔ လုိပါတယ္။

ေဆးအားလံုးက အဆိပ္ျဖစ္တတ္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေအအာတီေဆးကလည္း ကိုယ့္အတြက္ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ေသာက္ေနတဲ့ ေဆးျဖစ္ေလေတာ့ အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္လြယ္ ပါတယ္။ ေဆး ရဲ႕ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြ အဓိက ထိတဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ အသည္း၊ ေက်ာက္ကပ္၊ အာရံုေၾကာေတြကို ထိပါတယ္။

မ်က္ႏွာမွာရွိတဲ့ အဆီေတြ ေလ်ာ့က်ျပီး မ်က္ႏွာပံု ပ်က္ေစတဲ့ ေဆးကေတာ့ Starvudine (d4T)  ေဆးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆးကို ေရွာင္ျပီး ေသာက္လုိ႔လည္း ရပါတယ္။ ဒီေဆးက မ်က္ႏွာနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ အဆီေတြ ကို ေနရာ ယြင္းျပီး စုေစ၊ ေလ်ာ့ေစ တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘယ္လိုလူေတြမွာ ျဖစ္တတ္လဲဆိုေတာ့ -
- အသက္ ၄၀ ေက်ာ္သူေတြ
- ေသြးထဲမွာ Triglyceride လို႔ေခၚတဲ့ အဆီဓာတ္ပမာဏ 200mg/dl ထက္ မ်ားသူေတြမွာ ပိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီေဆးအစား အျခားေဆးေတြ ေျပာင္းသံုးလို႔လည္း ရပါတယ္။
သတင္းမွာ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ HIV ေပ်ာက္ေအာင္ကုသတဲ့ ေဆးဆိုတာကေတာ့ သုေတသန အဆင့္ပဲ ရွိျပီး လက္ေတြ႔မွာ တရား၀င္ မေၾကညာႏိုင္ေသးပါဘူး။
လမင္းကို

ART ေဆး ေျပာင္းေသာက္သင့္ သလား (အေမးအေျဖ)

ေမး။    ။ ကြ်န္ေတာ္ ARTေဆး ေသာက္တာ ေလးႏွစ္ရွိပါျပီ။ triomune ပါ။ အျခား ဘာျပႆနာမွ မရွိပါ။ မ်က္ႏွာေတာ့ နည္းနည္း က်ပါတယ္။ အဲဒါ ေဆးေျပာင္းသင့္ပါသလား။ ၀၉၄၂၀၁၇၄၉၈၁ messag ျဖင့္ ပို႔ေပးပါ။

ေျဖ။    ။ ေဆးေသာက္တာ ၄ ႏွစ္ရွိျပီဆိုေတာ့ ART ေဆးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အကြ်မ္းတ၀င္ ရွိေနျပီလို႔ ယူဆလို႔ ရပါတယ္။
ေဆးေျပာင္း/မေျပာင္း အၾကံမေပးခင္မွာ က်ေနာ္တို႔ ဘက္က သိခ်င္တာေလးေတြ ရွိပါတယ္။

၁) လက္ရွိမွာ မိတ္ေဆြက ART ေဆးကို ကိုယ္ပိုင္ ၀ယ္ေသာက္ေနတာလား (သို႔) အန္ဂ်ီအိုေတြကေန ေဆးရရွိေနတာလား။
၂) ART ေဆးေသာက္ျပီးတည္းက ဘယ္ဆရာ၀န္နဲ႔ ပံုမွန္ျပပါသလဲ။ ဆိုလိုတာက မိသားစု ဆရာ၀န္နဲ႔ တိုင္ပင္တာလား (သို႔) အန္ဂ်ီအိုက ဆရာ၀န္နဲ႔လား (သို႔) HIV specialist ဆရာ၀န္နဲ႔ ျပတာလား။
မိတ္ေဆြရဲ႕ ေမးခြန္းကို ေအာက္မွာ ေဆြးေႏြးေပးထားပါတယ္။
Triomune ေသာက္လို႔ မ်က္ႏွာက်တိုင္း ေဆးေျပာင္းစရာ မလိုအပ္ပါဘူး။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေဆးေျပာင္းေသာက္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက
၁) ေဆးေသာက္ေနပါလ်က္ CD4 အေရအတြက္ က်ေနျခင္း၊ မတိုးတက္လာျခင္း
၂) ေဆးေသာက္ေနပါလ်က္ Viral load (ပိုးအေရ အတြက္) တက္လာျခင္း
၃) ေဆးႏွင့္ ဓာတ္မတဲ့ျခင္း (ဥပမာ- အသည္းေရာင္ျခင္း၊ အေရျပား ျပႆနာ၊ အာရံုေၾကာေရာင္ျခင္း)...စတာေတြက အဓိက က်ပါတယ္။

မ်က္ႏွာက်လို႔ ေဆးေျပာင္းေသာက္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ၀ယ္ေသာက္ေနသူအတြက္ စဥ္းစားရမွာက ေျပာင္းေသာက္မယ့္ ေဆးရဲ႕ တန္ဖိုး (ကုန္က်စရိတ္) ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာင္းေသာက္မယ့္ ေဆးဖိုးကို ကိုယ္က တက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ပံုမွန္ျပေနက် ဆရာ၀န္နဲ႔ တိုင္ပင္ျပီး ေဆးေျပာင္း ေသာက္ႏိုင္ပါတယ္။
အန္ဂ်ီအိုက အေထာက္အပံ့နဲ႔ ေသာက္ေနသူဆိုရင္ေတာ့ အထက္က ရွင္းျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ ၃ ခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီမွ ေဆးေျပာင္းေပးတာ မ်ားပါတယ္။

Hand Phone ကို message မပို႔ေပးႏိုင္တာ ခြင့္လြတ္ပါခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္အတြက္ အင္တာနက္က ဆက္သြယ္တာက ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။
ဒီေလာက္ဆုိ ေက်နပ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

လမင္းကို

ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါ အတြက္ ေအအာဗီြေဆး အသုံးျပဳနည္း

 ခုခံအားက်ဆင္းမႈ ကူးစက္ေရာဂါဟာ ကမၻာေပၚမွာ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္က စတင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ရာ ၃၂ ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္တယ္။ ယခုေခတ္ ဒီအင္ေအစမ္းသပ္နည္းနဲ႔ ေလ့လာခဲ့ရာမွာ အာဂ်င္တီနား ႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ ေသဆံုး ခဲ့ေသာလူနာ တစ္ဦးမွာ HIV ဗီဇပါဝင္တာ ေတြ႕ရလို႔သည္ ထက္မကေစာစြာ ကူးစက္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ယံုၾကည္ ထားၾကတယ္။ ''ကုရာနတိၴေဆးမရွိ'' ေရာဂါကေန AIDS ေရာဂါ ကုသေဆး (antiretroviral Drug (Anv)) ေပၚလာၿပီး ေသဆံုးမႈကို ၈ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းမွ ၉ဝ ရာခိုင္ႏႈန္း အထိ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္လာတယ္။ အသက္ ဆန္႔ထုတ္ႏိုင္တယ္။ ေအအာဗြီေဆး ပံုမွန္ မွီဝဲရင္ ပံုမွန္ လူတစ္ေယာက္လို ေနႏိုင္၊ သြားလာႏိုင္၊ အလုပ္လုပ္ႏိုင္လုိ႔ သက္တမ္းေစ့ ေနရမွာျဖစ္တယ္။ ေအအာဗီြ ေဆးမေသာက္ခင္ ေဆးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သိသင့္တာေတြ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ေအအာဗြီေဆးကို လိုအပ္မွ မွီဝဲရမယ္ ''ခႏၶာကိုယ္မွာ ပိုးရွိေနၿပီ'' သိ႐ံုနဲ႔ ေဆးေပးရန္မလိုပါ။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ခုခံအားက်ဆင္းမွသာ အျခား ကူးစက္ေရာဂါမ်ား ဝင္ေရာက္ၿပီး ေသဆံုးၾက ရတယ္။ ေအအာဗြီ ေဆးမွီဝဲဖို႔လို၊ မလို လူနာအေျခအေနနဲ႔ (Du Count) ေခၚ ေသြးတြင္း ေသြးျဖဴဥ တစ္မ်ဳိးရဲ႕ အေရတြက္ေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ရတယ္။ စီဒီဖို႔ (၂ဝဝ) ထက္နည္းသူမ်ားသာ ေအအာဗြီေသာက္ဖို႔ မလိုဘဲ သံုးလ သို႔မဟုတ္ ေျခာက္လတစ္ခါ မိမိကိုယ္ခံ စြမ္းအားကို သိရွိရန္ ျပန္စစ္ဖို႔လိုတယ္။

ေအအာဗြီေဆးကို မလိုဘဲ ေစာစီးစြာသံုးရင္ ေဆးယဥ္ပါးမႈ ျဖစ္လာေစတယ္။ ေအအာဗြီရဲ႕ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ဳိးျဖစ္တဲ့ အသည္းေရာင္ျခင္း၊ ေက်ာက္ကပ္ ထိခိုက္ျခင္းနဲ႔ ႐ိုးတြင္းျခင္ဆီ အားနည္းျခင္းတို႔ ျဖစ္လာႏိုင္ရာ ဆရာဝန္ရဲ႕ ႀကီးၾကပ္မႈေအာက္မွာ ေသာက္သင့္တယ္။ ေအအာဗြီကို ယဥ္ပါးလာရင္ ဘယ္ေဆးမွ မတိုးတဲ့ ခုခံအား က်ဆင္းမႈ ေရာဂါျဖစ္လာမယ္။ မလိုအပ္ဘဲ ေငြကုန္မ်ားမယ္။ ဒါေၾကာင့္ကူးစက္ၿပီး ဆဲလ္ အေရအတြက္ နည္းမွ ၈ ႏွစ္ သို႔မဟုတ္ ၁ဝ ႏွစ္ၾကာမွ ေသာက္ဖို႔ လိုတယ္။ ေဆးဝါး သံုးစြဲမႈက်လို႔ ေဆးေလွ်ာ့ ေသာက္မိရင္ စနစ္တက် ျပန္လည္မွီဝဲဖို႔လိုမယ္။ ေဆးကို ေနာက္က်မွမွီဝဲရင္ ကိုယ္ခံစြမ္းအား ျပန္တက္ဖို႔ ခက္ခဲမယ္။ အျခားကူးစက္ ေရာဂါ တစ္မ်ဳိးနဲ႔တြဲလို႔ ေအအာဗြီေဆးမ်ား ေသာက္သံုးရင္ ပိုမို ေနာက္က်တတ္တယ္။ ေဆးဝါးရဲ႕ ဆိုးက်ဳိးပိုခံစား ရတယ္။ သက္တမ္းကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆြဲဆန္႔ဖို႔ ခက္ခဲလာတယ္။ ေအအာဗြီေဆးကို တစ္သက္လံုး ေသာက္သံုးရမွာျဖစ္တယ္။ ရပ္လိုက္ရင္ ကိုယ္ခံအား ျပန္က် ၿပီး ေရာဂါစံုလာတတ္တယ္။ ေအအာဗြီေဆးကို မိမိ သေဘာနဲ႔ ဝယ္ယူ မသံုးစြဲသင့္ပါ။  လိုအပ္ပါက ေသြးစစ္၊ ဓာတ္မွန္႐ိုက္လုပ္ပါ။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ေအအာဗြီ ေဆးဝါးမ်ားမွာ ေသာက္ေဆးမ်ားသာရွိတယ္။ ထိုးေဆးမရွိေသးပါ။ ထိုးေဆးကို ေန႔တုိင္း ထိုးရၿပီး ေအအာဗြီစားေဆး မတိုးတဲ့ လူနာမ်ား သံုးစြဲၾကတယ္။ ေအအာဗြီေဆးကို ေန႔စဥ္မပ်က္မကြက္ ပံုမွန္ေသာက္ သံုးဖို႔လိုတယ္။ နံနက္တစ္ႀကိမ္၊ ညတစ္ႀကိမ္ေသာက္သံုး ရတယ္။ အစာနဲ႔ ေဝးေဝးေသာက္ရမယ္။ အရက္၊ မူးယစ္ေဆးနဲ႔ ေရာမေသာက္ရ။ အာနိသင္ မရွိျဖစ္တယ္။ ေအအာဗြီေဆးကို သတ္မွတ္အႀကိမ္ အေရအတြက္ အတုိင္း ေသာက္ရမယ္။ ဆိုလိုတာက မနက္၊ ညေသာက္ဆိုရင္ ႏွစ္ႀကိမ္ မီေအာင္ ေသာက္ရမယ္။ ေလွ်ာ့ေသာက္ျခင္းကေန ေဆးယဥ္ပါးလာကာ ေဆးမတိုးတဲ့အထိ ျဖစ္တတ္တယ္။
ေအအာဗြီေဆးကို ေဆးဖက္ဝင္ အပင္မ်ားနဲ႔ တြဲဖက္ မစားသင့္ပါ။ ေအအာ ဗြီတစ္ခုတည္း ေသာက္သင့္တယ္။ အားေဆးလည္း တြဲမေသာက္သင့္ သလို အစာနဲ႔လည္း မနီးရပါ။ ေအအာဗီြ ေသာက္သူမ်ား ေဆးစစ္ျခင္းႏွင့္ ဆရာဝန္ အႀကံဥာဏ္ ရယူျခင္းမ်ား ႏွစ္စဥ္ လုပ္သင့္တယ္။

ျမဝတီ - ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါ အတြက္ ေအအာဗီြေဆး အသုံးျပဳနည္း

ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္စရာမလိုဘဲ ဇီဝရုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈ ျမန္ဆန္ေစရန္

ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္စရာ မလိုဘဲ ဇီဝ ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈ ျမန္ဆန္ေစတဲ့ နည္းလမ္းေတြ လုပ္ေဆာင္ၿပီး ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလွ်ာ့ခ် ႏိုင္ပါတယ္။

နာနတ္သီး စားပါ

နာနတ္သီးမွာ ပါဝင္တဲ့ ဘ႐ိုမီလင္ က အစာအိမ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္း မအီမ သာျဖစ္မ ႈေတြကို ေကာင္းမြန္ေစ တယ္လို႔ နယူးေယာခ္မွ ေဒါက္တာ ဒန္ဟမ္နာက ေျပာပါတယ္။ ဘ႐ိုမီလင္က ပန္ခရိယ ဆဲလ္ေတြကို ကူညီေပး တာေၾကာင့္ အစာ ေခ်ဖ်က္မႈကို အားေပး ပါတယ္။ ဩဂဲနစ္ သီးႏွံမ်ား ကိုသာ စားသံုးပါ အသီးအႏွံေတြ ဝယ္ယူတဲ့ အခါ သ ဘာဝအတိုင္း စိုက္ပ်ိဳး ထားတဲ့ ဩဂဲ နစ္သီးႏွံေတြကို ေရြးခ်ယ္ ဝယ္ယူပါ။ ေလ့ လာမႈေတြ အရ ပိုးသတ္ေဆးေတြ သံုးထား တဲ့ အသီးအႏွံ ေတြကို စားသံုး တာေၾကာင့္ အဆီဆဲလ္ေတြ ထဲမွာ ပိုးသတ္ေဆး အ ၾကြင္းအက်န္ေတြ ရွိေနၿပီး အဲဒါေတြက ဇီဝျဖစ္ပ်က္မႈကို ေႏွးေစ တယ္လို႔ ေတြ႕ရွိ ထားပါတယ္။

တရားထိုင္ပါ

ေန႔စဥ္ပံုမွန္ တရားအား ထုတ္တာ က ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ ပ်က္မႈကို ျမန္ေစ ပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈက ခႏၶာကိုယ္ကို အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစၿပီး ဗိုက္ပတ္ လည္မွာ အဆီပို ေတြကို စုေစပါတယ္။ တရား ထိုင္တာက စိတ္ဖိစီးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေပးၿပီး ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ မႈကို ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္။

လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္ပါ

လက္ဖက္ရည္ကို တစ္က်ိဳက္ခ်င္း ေသာက္တာက ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ ပ်က္မႈကို ျမန္ ဆန္ေစၿပီး ကိုယ္အေလးခ်ိန္ က်ဆင္းေစ ပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းထဲမွာ ကက္ တီခ်င္ပါဝင္ တာေၾကာင့္ ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ မႈျမန္ ဆန္ၿပီး ေသြးတြင္း မေကာင္းတဲ့ ကိုလက္ စထေရာ ေတြကိုလည္း ေလ်ာ့နည္း ေစပါတယ္။

ေရေအးေအးႏွင့္ ခ်ိဳးပါ

ခႏၶာကိုယ္ တုန္ယင္မႈ ကလည္း ဇီဝ ႐ုပ္ျဖစ္ ပ်က္မႈကို ေကာင္းေစ ပါတယ္။ ေရ ေအးေအးနဲ႔ ခ်ိဳးတာေၾကာင့္ ခ်မ္းတုန္လာ တာက ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ ပ်က္မႈကို ေကာင္းေစၿပီး ၾကြက္သားေတြ က်ံဳ႕ညႇစ္မႈကို ျဖစ္ေစပါ တယ္။ ေရေအးေအးေၾကာင့္ ေအးတဲ့ဒဏ္ ကို ခံရေပမယ့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္း အပူခ်ိန္ ေျပာင္းလဲမႈ မျဖစ္ေအာင္၊ ပံုမွန္ အပူခ်ိန္ကို ျပန္ရေအာင္ သဘာဝအတိုင္း ထိန္းညို တာက ဇီဝ႐ုပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈကို ေကာင္းေစ ပါတယ္။

အရက္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေသာက္ပါ

စိတ္ထိခိုက္ ခံစား ေနရတာ ဒါမွမ ဟုတ္ အေပါင္းအသင္း ေတြနဲ႔ဆံုေတြ႕တာ မ်ိဳးေတြမွာ အရက္ကို အလြန္အကြ်ံ ေသာက္မိတတ္ပါတယ္။ အရက္နဲ႔ အခ်ိဳ ရည္ေရာစပ္ၿပီး ေကာ့ေတးေသာက္တာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဝိုင္ႏွစ္ခြက္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘီ ယာႏွစ္ပုလင္းေသာက္တာေၾကာင့္ ခႏၶာ ကိုယ္ရဲ႕အဆီေခ်ဖ်က္ႏိုင္စြမ္း ၇၃ ရာခိုင္ ႏႈန္းေလ်ာ့နည္းေစတယ္လို႔ သုေတသန ေတြမွာ ေတြ႕ရွိပါတယ္။ အသည္းက အဲလ္ကိုေဟာကို အစီတိတ္ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး ေလာင္စာ အျဖစ္ အသံုးျပဳ တာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္း သိုေလွာင္ ထားတဲ့ အဆီေတြ ၿဖိဳခြဲမႈေလ်ာ့ နည္းသြား ရတာပါ။ 

အခ်ဥ္ဓာတ္ရွိေသာ သစ္သီးအနံ့႐ွဴပါ

အခ်ဥ္အရသာ ရွိတဲ့ သစ္သီး ေတြရဲ႕ ရနံ႔ ဒါမွမဟုတ္ ပက္ပါမန္႔ ရနံ႔ကို ႐ွဴ႐ိႈက္ လိုက္တဲ့ အခါ အာ႐ံုေၾကာ စနစ္ကို လံႈ႔ ေဆာ္တာေၾကာင့္ ဇီဝ႐ုပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈကို ေကာင္းေစ ပါတယ္။ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ေန စဥ္မွာ သံပရာရနံ႔၊ စေတာ္ဘယ္ရီ ရနံ႔မ်ိဳး ရတဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္က ကယ္လိုရီအပို ေတြ ပိုမိုေလာင္ကြ်မ္း ႏိုင္ပါတယ္။

ေရေအးေအးေသာက္ပါ

ေရက ခႏၶာကိုယ္တြင္း လုပ္ငန္း ေဆာင္တာေတြ လုပ္ေဆာင္ဖို႔နဲ႔ ဆဲလ္အ တြင္း အစာအာဟာရေတြ ရရွိဖို႔အတြက္ မရွိမျဖစ္ပါ။ ေလ့လာမႈ ေတြအရ တစ္ေန႔ ကို ေရ ၈-၁၂ ဖန္ခြက္ ေသာက္သံုးသူ ေတြဟာ တစ္ေန႔ကို ေရေလးဖန္ခြက္ ေသာက္သံုး သူေတြထက္ ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ မႈ ပိုမိုျမန္ဆန္ တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေရဓာတ္လိုအပ္တဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္က ဆာေလာင္မႈနဲ႔ မွားယြင္းၿပီး အစာေတြ ပိုစားမိႏိုင္ပါတယ္။ ေရကို ျပည့္ျပည့္ဝ၀ ေသာက္တာက အစာပိုမစားမိေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီးသား ျဖစ္ေစပါတယ္။

အပူအစပ္ စားပါ

အစပ္စားတဲ့အခါ စပ္လြန္းလို႔ မ်က္ ရည္ထြက္တာ မ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္တတ္ပါ တယ္။ အစပ္စားတဲ့အခါ ႏွလံုးခုန္ ႏႈန္းျမန္ လာတာ၊ အဲဒီအစာကို ေခ်ဖ်က္ဖို႔ စြမ္း အင္အသံုးျပဳ ရတာေတြေၾကာင့္ ကယ္လို ရီေတြေလာင္ကြ်မ္း သြားေစ ပါတယ္။ 

မတ္တတ္ရပ္ပါ

အထိုင္မ်ား တာက ကယ္လိုရီ ေလာင္ကြ်မ္းမႈ နည္းတာေၾကာင့္ ကိုယ္ အေလးခ်ိန္ တက္လာ ေစပါတယ္။ မတ္ တတ္ရပ္အလုပ္ လုပ္ရသူေတြ အေနနဲ႔ သိပ္မသိ သာေပမယ့္ အထိုင္မ်ား သူေတြ အေန ဝမ္းဗိုက္ပိုင္းမွာ အဆီပိုေတြ သိသိ သာသာ စုလာတတ္ ပါတယ္။ အထိုင္မ်ား သူေတြ အေနနဲ႔ ၃၀ မိနစ္ေလာက္ အလုပ္ လုပ္ၿပီးတိုင္း ၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းထ ေလွ်ာက္ေပးပါ။

ေကာ္ဖီေသာက္ပါ

ကဖင္းက ႏွလံုးခုန္ျမန္တာ၊ အသက္ ႐ွဴျမန္တာနဲ႔ ဇီဝ႐ုပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈ ျမန္တာ ေတြ ျဖစ္ေစ ပါတယ္။ ကဖင္း ပါတဲ့ေဖ်ာ္ ရည္ေသာက္ သူေတြဟာ ကဖင္းမပါတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ သူေတြထက္ ဇီဝ႐ုပ္ ျဖစ္ပ်က္မႈ ၁၆ ဆ ပိုမို ေကာင္းမြန္ တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကဖင္းဓာတ္ အမ်ားအ ျပားေသာက္သံုး တာမ်ိဳးကေတာ့ သင့္ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ ႏိုင္ပါတယ္။ 

အသက္႐ွဴေလ့က်င့္ပါ

အသက္႐ွဴ ေလ့က်င့္ခန္းက ေအာက္ ဆီဂ်င္ကို အလံုအေလာက္ ရရွိေစၿပီး ဇီဝ ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈကို ေကာင္းေစ ပါတယ္။ ေယာဂက်င့္တာ၊ တရားထိုင္ တာေတြ ျပဳ လုပ္ေပးပါ။  

ဇာျခည္ဝင္း(ေဆးဝါးတကၠသိုလ္) Credit: Good Health - အလွအပႏွင့္က်န္းမာေရးဂ်ာနယ္

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ အဆိပ္အစာမ်ား

အစာလည္းေဆး၊ ေဆးလည္းအစာတဲ့။ အခုေတာ့ျဖင့္ အစာလည္းအဆိပ္၊ အဆိပ္လည္း အစာျဖစ္လို႔ ေနပါၿပီ။ ရက္ပိုင္းအတြင္း ၾကားေနရတဲ့ထဲမွာ အစာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၾကားရတဲ့ သတင္းေတြ စံုပါတယ္။ ငါးပိသိပ္တဲ့အထဲ ဓာတ္ေျမၾသဇာ ေရာသိပ္သတဲ့။ ဓာတ္ေျမၾသဇာ စိမ့္၀င္တဲ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ စားမိလို႔ အစာအဆိပ္ သင့္လို႔တဲ့၊ စားေသာက္ကုန္ေပါင္းစံု အတုလုပ္ႏိုင္တဲ့ ပံုးခြံ၊ ပုလင္းခြံေတြ သြင္းလာတယ္တဲ့။ ခ်ေရးျပရင္ပဲ အေတာ္မ်ားမ်ား ေရးႏိုင္ပါတယ္။

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ အသင့္စားကုန္မ်ား
ေခတ္က ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေခတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကုန္ပစၥည္းကို အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္း ေစ်းေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရာင္းမလား၊ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ အရည္အေသြးည့ံတာ ေရာင္းမလား၊ ရွင္းပါတယ္။ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိ၊ အရည္အေသြး ည့ံတာေတြက ၀ယ္လိုအားမ်ားေတာ့ ေစ်းခ်ဳိသထက္ကေန ေစ်းေပါေပါနဲ႔ အရည္အေသြး ညံ့တာေတြသံုးၿပီး ေရာင္းလာၾကပါတယ္။ ၀ယ္ယူသူေတြကလည္း ၀င္ေငြနဲ႔ ခ်င့္ခ်ိန္၀ယ္ယူၾကေတာ့ အေကာင္းစားေတြ လိုခ်င္ေပမယ့္ သူ႕အတိုင္းအတာနဲ႔သူ ၀ယ္ၾကရပါတယ္။ အခု ၂၁ ရာစုမွာေတာ့ လူေတြလိုသမွ် အကုန္၀ယ္ယူ နိုင္ေအာင္လည္း စီးပြားေရး လုပ္ငန္းအသီးသီးက အမ်ဳိးမ်ဳိး ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ် ၾကပါတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး စားကုန္မွာေတာင္ အသင့္ခ်က္ျပဳတ္ႏိုင္ေအာင္ င႐ုတ္ေကာင္းမႈန္႔၊ င႐ုတ္သီးမႈန္႔၊ ဟင္းခတ္မႈန္႔ အစံုကေန ၾကက္သား၊ အသားငါး အသင့္စားဘူးေတြအထိ ရပ္ကြက္ေစ်းေတြမွာ၊ Supermarket ေတြမွာ လြယ္လြယ္ကူကူ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်လ်က္ ရွိပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ABC စတိုးေတြမွာခ်က္ၿပီး ထမင္းနဲ႔ဟင္း တြဲေရာင္းတဲ့ ထမင္းဘူးေတြကိုပါ လြယ္လြယ္၀ယ္စားႏိုင္ေအာင္ အသင့္စားထုတ္ကုန္ေတြဟာ အမ်ဳိးစံု ရွိပါတယ္။

အဘြားတို႔ အေမတို႔ ေခတ္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ င႐ုတ္သီး၊ ကိုယ္တိုင္ေနလွန္း၊ ေဆးေၾကာၿပီး အဖတ္မရွိဖို႔ ညက္ေနေအာင္ေထာင္း၊ အခ်ဳိမႈန္႔အတြက္ သား၊ ငါးျပဳတ္ရည္ခ်က္ရတဲ့ အခ်ဳိကို အားကိုး၊ လက္ဖက္၊ ငါးပိကို အိမ္မွာကိုယ္တိုင္ သိပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အိမ္ရွင္မ ေရြးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ င႐ုတ္သီး ညက္ညက္ေထာင္းခိုင္းၿပီး ေရြးတယ္တဲ့။ ျမင့္တက္လာေနတဲ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ေနထိုင္မႈ စရိတ္ေတြေၾကာင့္ တစ္ဦးတည္းရွာေဖြ ေကြၽးေမြးလို႔ မလံုေလာက္ဘဲ အိမ္ရွိလူကုန္ ရွာေဖြၾကရပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ အိမ္ရွင္မေတြလည္း ပါ၀င္ၿပီးခ်က္ျပဳတ္မႈေတြမွာ အသင့္ထုတ္ င႐ုတ္သီးမႈန္႔၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္၊ အခ်ဳိမႈန္႔၊ ဟင္းခတ္မႈန္႔ေတြ အသံုးျပဳၿပီး ႐ံုးခ်ိန္အမီ၊ ေက်ာင္းခ်ိန္အမီ လြယ္ကူလ်င္ျမန္စြာ ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကရပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဓာတုေဆးေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆိုးထားတယ္ေျပာေျပာ၊ ဓာတ္ေျမၾသဇာေတြနဲ႔ သိပ္ထားတယ္ဆိုဆို၊ မသန္႔ရွင္းတဲ့ေရ ထိုးေရာင္းတဲ့ အသားငါးေတြဟာ ဆက္လက္ေရာင္းရၿမဲ၊ ေရာင္းရဆဲပါပဲ။ စီးပြားေရး သမားေတြကေတာ့ ကိုယ့္ထုတ္ကုန္ မ်ားမ်ားေရာင္း၊ ျမန္ျမန္ကုန္၊ ပိုက္ဆံျမန္ျမန္ ရဖို႔အတြက္ အျမဲေတြးေတာၿပီး ေစ်းကြက္ရွာေန ၾကတာမွာ မသမာတဲ့ နည္းလမ္းေတြသံုးတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဟာ တစ္ေန႔တျခား မ်ားလာပါေတာ့တယ္။

အသင့္စားကုန္ ေစ်းကြက္မွ တ႐ုတ္ႏွင့္ထိုင္း
ျပည္တြင္းအသင့္စား စားေသာက္ကုန္ ေစ်းကြက္မွာ ေစ်းကြက္ေ၀စု မ်ားမ်ားရထား တာကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံေတြက စားေသာက္ကုန္ေတြက ရထားပါတယ္။ ကေလးေတြစားတဲ့ ေက်ာင္းမုန္႔ေစ်းတန္းမွာေရာင္းတဲ့ အသင့္စားကုန္ျဖစ္တဲ့ သၾကားလံုး၊ ပီေက၊ ေခ်ာကလက္ေတြကေန မုန္မ်ဳိးစံုကို ဒီဇိုင္းအေရာင္အေသြး အစံုနဲ႔ ၀ယ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ ကြၽန္မက မဂၤလာေစ်းမွာ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြက ၀င္လာတဲ့ အသင့္စားကုန္ လက္ကားဆိုင္ဖြင့္ၿပီး ေရာင္းခ်ဖူးပါတယ္။ ရပ္ကြက္၊ ေစ်းဆိုင္ေတြကေန ေစ်း၀ယ္စင္တာ Supermarket ေတြဟာ မဂၤလာေစ်း စားေသာက္ကုန္ေရာင္းတဲ့ အထပ္မွာ လာ၀ယ္ၾကတာပါ။ ကေလးေတြႀကိဳက္တဲ့ သေရစာေတြလည္း ေရာင္းသလို၊ ကန္ေတာ့ျခင္းေတြထဲ ထည့္တဲ့ ေကာ္ဖီမစ္၊ စေတာ္ဘယ္ရီဂ်မ္၊ မုန္ပံုးေတြပါ ေရာင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းလိုင္းလို႔ေခၚတဲ့ သာေရစာ စားကုန္မွာ ကေလးေတြအႀကိဳက္ အေရာင္စံု၊ အ႐ုပ္ပံုစံ အစံု၊ အလွအပ အစံုနဲ႔ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကသြင္းတဲ့ သၾကားလံုး၊ ေခ်ာကလက္၊ အခ်ဳိရည္၊ အခ်ဥ္ထုပ္ေတြဟာ ေက်ာင္းဖြင့္ရာသီမွာဆို အရမ္းေရာင္းရပါတယ္။ ဒီသာေရစာေတြမွာ သက္တမ္းကုန္တဲ့ရက္၊ အသံုးျပဳထားတဲ့ ကုန္ၾကမ္းေတြကို တ႐ုတ္ဘာသာနဲ႔ပဲေရး ထားတာပါ။ တ႐ုတ္စားေသာက္ကုန္ အမ်ားစုမွာ ထုတ္လုပ္တဲ့ ရက္စြဲသာပါၿပီး တစ္ႏွစ္အထိ စားသံုးႏိုင္တယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ဒါကို တ႐ုတ္စာ ဖတ္တတ္လို႔သာ သိတာပါ။ ထုိင္းကေတာ့ အဂၤလိပ္ ဘာသာနဲ႔ ေရးထားပါတယ္။ ထိုင္းစားေသာက္ကုန္ကေတာ့ ထုတ္လုပ္တဲ့ ရက္စြဲ၊ ကုန္ဆံုးတဲ့ ရက္စြဲ ေရးထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းေစ်းတန္း၊ အိမ္စတိုးဆိုင္၊ Supermarket ေတြမွာ ေရာင္းခ်တဲ့ သူေတြကေတာ့ ဒါေတြကုိ အထူးတလည္ သတိထားၿပီး ေမးေလ့ေမးထ သိပ္မရွိပါဘူး။

ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ စားသံုးသူေတြဟာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အျမတ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ျမန္ျမန္ေရာင္းရေရးအတြက္ အသံုးခ်ခံေတြ ျဖစ္လာရပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ေန႔စား၊ သာမန္လက္လုပ္ လက္စားနဲ႔ လစာနဲ႔ လံုေလာက္ေအာင္ စားေနရတဲ့ လခစား ၀န္ထမ္းေတြျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြပါပဲ . . . . .

သူတို႔ အဓိက ထားတာက အရင္းဘယ္ေလာက္ ရွိလဲ။ အျမတ္ဘယ္ေလာက္ က်န္မလဲ။ အသစ္အဆန္းက ဘာေတြလဲ ဆိုတာပါပဲ။ စားေသာက္ကုန္ဆိုၿပီး အထင္မေသးပါနဲ႔။ ဒီဇိုင္း၊ ပံုစံ၊ အေရာင္အေသြးေတြကို ၀ယ္သူေတြက ၾကည့္ၿပီး၀ယ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လက္ကားဆိုင္ေတြဟာ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံက သြင္းလာတဲ့ ကုန္သည္ေတြ လာသြင္းရင္ ေစ်းႏႈန္းေရာ၊ ဒီဇိုင္း၊ အေရာင္အေသြးနဲ႔ ၀ယ္လိုအားအေပၚၾကည့္ၿပီး ေစ်းျဖတ္ပါတယ္။ သိသေလာက္ တစ္ဖက္က သြင္းလာရာမွာ နယ္စပ္ေတြကေန ပစၥည္းသယ္သူေတြကို ကုန္သည္ေတြက သယ္ခိုင္းၿပီး မဂၤလာေစ်းမွာ လာသြင္းၾကတာပါ။ ေစ်းေပၚေရာက္မွ ဒိုင္ေတြက ကုန္သည္ေတြရဲ႕ ပစၥည္းကို ေစ်းျဖတ္ၿပီး ဆိုင္ငယ္ေတြက တစ္ဆယ္၊ ႏွစ္ဆယ္စားနဲ႔ ျပန္ေရာင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ ရပ္ကြက္ေစ်းဆိုင္ အသီးသီးနဲ႔ Supermarket ေတြကတစ္ဆင့္ ျပန္ေရာင္းၿပီး စားသံုးသူေတြထံ ေရာက္လာၾကပါတယ္။

ယွဥ္ၿပိဳင္ေရာင္းခ် စားေသာက္ကုန္ ေစ်းကြက္
အသင့္စားေသာက္ ကုန္ေတြျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္၊ ထိုင္းစားကုန္ေတြဟာ ေမွာင္ခိုလမ္းေၾကာင္းက တရားမ၀င္ဘဲ ျပည္တြင္းကို ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တရားမ၀င္ ေမွာင္ခိုဖမ္းမိတဲ့ အထဲမွာ တ႐ုတ္နဲ႔ ထိုင္းေတြကထုတ္တဲ့ စားေသာက္ကုန္ေတြကို အမ်ားဆံုး ဖမ္းမိတာပါပဲ။ တရားမ၀င္ ေမွာင္ခို၀င္လာတဲ့ တ႐ုတ္နဲ႔ထိုင္းက အသင့္စားကုန္ေတြကို မေလးရွား၊ ဗီယက္နမ္က စားကုန္ေတြက ေစ်းကြက္ေ၀စု မယွဥ္ႏိုင္ပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ သူတို႔က ေရလမ္း၊ သေဘၤာလမ္းက၀င္ၿပီး ကုမၸဏီပစၥည္း သြင္းတာေၾကာင့္ သယ္ယူစရိတ္၊ အခြန္ စတာေတြေၾကာင့္ ေစ်းႏႈန္းပိုင္းမွာ မယွဥ္ႏိုင္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ နယ္စပ္ေတြက၀င္တဲ့ တ႐ုတ္၊ ထိုင္း အသင့္စားကုန္ေတြကို ေတာ္ေတာ္ယွဥ္ၿပီး ေရာင္းရပါတယ္။ အဲ့ဒီလို မေလးရွား၊ ဗီယက္နမ္က စားကုန္ေတြကို Supermarket ေတြက ၀ယ္ယူေရာင္းခ်ၿပီး အိမ္ဆိုင္၊ စတိုးဆိုင္ေတြမွာေတာ့ သၾကားလံုး၊ ပီေကကေန မုန္႔ထုပ္အစံုမွာေတာ့ တ႐ုတ္၊ ထုိင္းက ထုတ္တာေတြကို ေရာင္းတာမ်ားပါတယ္။ ပါကင္လွလွ၊ ပစၥည္းႀကီးႀကီး ေစ်းေပါေပါရွိတဲ့ တ႐ုတ္စားကုန္ေတြနဲ႔ ေစ်းအသင့္အတင့္၊ ပစၥည္းအသင့္ အတင့္ေကာင္းတဲ့ ထိုင္းစားေသာက္ကုန္ေတြကိုပဲ ၀ယ္ယူသူေတြက ပိုႏွစ္သက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ထိုင္းက အရင္လို မဟုတ္ဘဲ တ႐ုတ္နဲ႔အၿပိဳင္ ေရာင္းႏိုင္ေအာင္ အရည္အေသြးနဲ႔ အရြယ္အစားေလွ်ာ့ၿပီး ယွဥ္ေရာင္းလာရပါၿပီ။

အဆိပ္ကင္း အစားအစာမ်ားႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏၀င္ေငြ
အသင့္စားေသာက္ကုန္ေတြကို စားေသာက္ၾကရတဲ့ ယေန႔ေခတ္ လူသားေတြဟာ အစားအစာေတြရဲ႕ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးအျဖစ္ ေရာဂါမ်ဳိးစံု ရၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကင္ဆာပါ။ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲေတြထဲမွာ မင္းသား၊ မင္းသမီး အမ်ားစုကို ကင္ဆာေရာဂါ အစံုနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းလိုက္သလို ကြၽန္မတို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ ကင္ဆာျဖစ္ပြားႏႈန္းကလည္း ကမၻာ႔အဆင့္ ၂ ေနရာမွာ ေရာက္ရွိၿပီး ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ေသဆံုးၾကတာကို နာေရးသတင္းေတြကေန ၾကားသိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားသံုးသူေတြဟာ ဓာတုကင္းစင္တဲ့ အစားအေသာက္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ သစ္သီးေတြကို ပိုမိုလိုလား ၾကပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေစ်းကြက္အတြင္းကို က်န္းမာေရး အတြက္ဆိုၿပီး သဘာ၀အတိုင္း စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်တဲ့ Organic အစားအစာေတြနဲ႔ အလွကုန္၊ ေသာက္ေဆးအခ်ဳိ႕ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်မႈေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေစ်းႏႈန္းကေတာ့ Non-Organic စားေသာက္ကုန္ေတြထက္ ေစ်းပိုပါတယ္။ ေစ်းေကာင္းခ်က္ကေတာ့ သဘာ၀အဆီ အႏွစ္နဲ႔ ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ အသီးအႏွံ အာဟာရေဖ်ာ္ရည္ ပုလင္းတစ္ပုလင္းကို က်ပ္သိန္းခ်ီသလို Organic သစ္သီးကို အေျခခံတဲ့ အလွကုန္ေတြကလည္း က်ပ္ေသာင္းဂဏန္း ရွိပါတယ္။ Organic သစ္သီးတစ္လံုးကို က်ပ္ေထာင္ခ်ီ ရွိပါတယ္။ ဒီလို သဘာ၀ထြက္ အစားအစာကို လိုလားၾကေပမယ့္ ေစ်းႏႈန္းေတြကို လူတန္းစားအားလံုး လက္လွမ္းမမီပါဘူး။ အခြန္လြတ္ ေစ်းမွာေရာင္းတဲ့ ဟင္းရြက္၊ သစ္သီး၊ ငါးပိေတြကို ေစ်းခ်ဳိခ်ိဳနဲ႔၀ယ္ၿပီး စားရတဲ့ ေန႔စားလုပ္သားေတြ၊ ဘဲဥ၊ ၾကက္ဥနဲ႔ သင့္တင့္တဲ့ သားငါးေတြကို ၀ယ္ယူၿပီး ထမင္းခ်ဳိင့္ ထည့္ၾကရတဲ့ လခစား ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ Organic အစားအစာ၊ သစ္သီးဆိုတာ ၾကားဖူးၿပီး စားဖို႔ဆိုတာကေတာ့ အဆင္မေျပပါဘူး။

သာမန္ လက္လုပ္၊ လက္စားေတြဟာ အဆိပ္ရွိတယ္ ဓာတုေဆးေတြ သံုးထားတယ္၊ ပိုးသတ္ေဆး ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေစ်းခ်ဳိစားေသာက္ကုန္ေတြနဲ႔ပဲ စားေသာက္ကာ စား၀တ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းေနၾက ရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီအရည္အေသြးနိမ့္ ေစ်းေပါေပါ စားကုန္ေတြဟာ ပန္းပန္ျမဲ ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ။ ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ စားသံုးသူေတြဟာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အျမတ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ျမန္ျမန္ေရာင္းရေရးအတြက္ အသံုးခ်ခံေတြ ျဖစ္လာရပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ေန႔စား၊ သာမန္လက္လုပ္ လက္စားနဲ႔ လစာနဲ႔ လံုေလာက္ေအာင္ စားေနရတဲ့ လခစား ၀န္ထမ္းေတြျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြပါပဲ။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေန႔စဥ္စားေသာက္ရတဲ့ အစားအစာေတြ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္ ေကာင္းမြန္ဖို႔ဆိုရင္ ဘယ္သူေတြကို လက္တို႔အသိေပး ရမွာပါလဲ။

Writtenby တင္ယုႏြယ္