Sunday, August 18, 2019

"ေၾကြသက္မ်က္ရည္တို႔၏ျမစ္ဖ်ားခံရာ"


---------------------------------
[ နတ္​ရဲ-႐ူပ​ေဗဒ ]

 (၁)

ဟိုးအေ၀းကမိႈင္းညိွဳ႕ညိွဳ႕ေတာင္မ်ားကို အားဘူ ၾကည့္ေနမိသည္။ ေဆာင္းရာသီေရာက္လွ်င္ တေဖ်ာက္ ေဖ်ာက္က်တတ္သည့္ႏွင္းက်သံမ်ားႏွင္႔အတူ ျမဴခိုးတို႔ေ၀႔၀ဲလႊမ္းၿခံဳေနတတ္သည့္ေတာႀကီးက နီးသလိုႏွင္႔ ေ၀းလြန္းေန၏။ထိုေတာႀကီး အနားတြင္ အားဘူတို႔၏ရြာကေလးရွိလိမ္႔မည္ထင္သည္။ ေနရာအတိအက် မွန္းဆ၍မတတ္ေသာ္လည္း အားဘူတို႔ ရြာေလး က ေတာေတာင္တို႔၀န္းရံလွ်က္ အလြန္သာယာေလသည္။

 “ ဟဲ႔ အားဘူ .. အဲဒီမွာဘာလုပ္ေနလဲ၊ ဒီမွာ ထမင္းလာစားေခ် ”

ညီေလးကို ေပါင္ေပၚတင္ၿပီး ထမင္းခြံ႔ေကၽြးေနသည့္ အေမက အားဘူကို လွမ္းေခၚ၏။ အားဘူ ေခါင္းကုိသာ ခါျပလိုက္သည္။အားဘူ ထမင္းမစားခ်င္ပါ။ အားဘူ အေဖႏွင္႔ ေတြ႔ခ်င္သည္။ အေဖႏွင္႔အတူ ယာခင္းထဲ လိုက္ခ်င္သည္။ ေျပာင္းခူးခ်ိန္တြင္ ေျပာင္းေတြ ခူးခ်င္သည္။ အခုေတာ႔ အေဖသည္ ရြာတြင္ အားဘူတို႔အား ေစာင္႔ေနသလားမသိေခ်။ အားဘူသည္ အေမ႔ကို ခပ္ေစြေစြေလး တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္၏။ အေမသည္ ငိုေနသည့္ညီေလးကို ထမင္း ေခ်ာ့ေကၽြးေနရင္းက အားဘူ၏အၾကည့္ကို သတိမမူမိေခ်။ အားဘူ၏ အၾကည့္ေတြကို အေမ႔ဆီကေန ေတာေတာင္ေတြဆီ ဦးတည္လိုက္ျပန္သည္။

အခုလို ေတာေတာင္ေတြကိုျမင္လွ်င္ အေဖ႔က ိုပိုၿပီး သတိရလာသည္။ ၿပီးေတာ႔ အားဘူ အေမ႔ကိုမေက်နပ္ပါ။ အေမသည္အားဘူကို အေဖႏွင္႔ေ၀းသည့္ေနရာသို႔ေခၚလာ၏။ ေနရာအတိအက်ကိုမသိရေသာ္လည္း အေဖႏွင္႔ အလြန္ကြာေ၀းခဲ႔ၿပီ ကိုေတာ႔ အားဘူသိသည္။ ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာေျပးလာသျဖင္႔ အေဖသည္ အားဘူ၏အေနာက္တြင္ ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာက်န္ခဲ႔ၿပီမွန္း အားဘူသိေနေလသည္။
       
ထိုေန႔က အေဖသည္ ဦးႀကီးျမိဳင္အိမ္သို႔သြား၏။ အားဘူကို အေဖကမေခၚပဲထားခဲ႔သျဖင္႔ အားဘူ စိတ္ေကာက္ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ အေမက ညီေလးႏွင္႔အလုပ္ရႈပ္ေနကာ အားဘူ စိတ္ေကာက္ ေနမွန္းပင္မသိ။အားဘူသာလွ်င္ အိမ္ေရွ႕တြင္ ထုိင္ၿပီး အေဖျပန္လာမည့္အခ်ိန္ကိုေမွ်ာ္ေနမိ၏။ အေဖျပန္လာလွ်င္စိတ္ေကာက္ေနသည့္အားဘူကို ေခ်ာ႔လိမ္႔မည္။ ထုိအခါ အေဖ႔ကို စိတ္ေကာက္သည့္ အေနႏွင္႔ အားဘူလိုခ်င္သည့္ ၀ါးေသနတ္ေလး လုပ္ခိုင္းမည္ဟု စိတ္ကူးလိုက္ေသး၏။

ၿပီးေနာက္ အေမက ညီေလးကိုေခ်ာ႔ျမဴရင္း တီဗီြၾကည့္ေနခ်ိန္တြင္ အားဘူက အရုပ္မ်ားႏွင္႔ ေဆာ႔ေနသည္။ အားဘူထံတြင္ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အရုပ္ေလးလည္း ရွိသည္။ လူဆိုးစက္ရုပ္မ်ားလည္း ရွိသည္။ အားဘူ အၿမဲကစားျဖစ္သည္က လူဆိုးစက္ရုပ္မ်ားႏွင္႔ ပါ၀ါရိန္းဂ်ားရုပ္မ်ား စစ္တိုက္တမ္းပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ကစားတိုင္း လူဆိုးစက္ရုပ္မ်ားေသၿပီး ပါ၀ါးရိန္းဂ်ားရုပ္ေလးက အႏိုင္ရေလသည္။ ထိုအခါမ်ဳိးတြင္ အားဘူ ေပ်ာ္၍မဆံုးေပ။ တစ္ခါတစ္ရံညီေလးသည္ပင္ အားဘူ ကစားေနသည္ကို မ်က္လံုးေလးျပဴးၿပီး ၾကည့္ေနတတ္သည္။

“ ၀ုန္း .. ”

ထိုစဥ္ ျပင္းထန္စြာေပါက္ကြဲထြက္လာသည့္ အသံတို႔ကို အားဘူၾကားလိုက္ရ၏။ ၿပီးေနာက္ အိမ္ထဲမွ အေမ၏ အလန္႔တၾကားႏွင့္ ဘုရားတသံကိုၾကားရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အေဖ႔ကို အားဘူသတိမရေတာ႔ပါ။ လက္ထဲက အရုပ္ကိုပစ္ခ်ၿပီး အေမ႔အနားသို႔ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေျပး၀င္သြားမိသည္။ ဆူညံသံတို႔က အဆက္မျပတ္ ထြက္လာသလို ေအာ္ဟစ္သံတို႔ကလည္း ရြာထဲတြင္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ျပန္႔က်ဲေနေလသည္။ အားဘူသည္ အေမ႔ထဘီစကို ဆုပ္ကိုင္ထားကာ တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္ တုန္လို႔ေနသည္။

“ အေမ .. အဲဒါ ဘာအသံလဲဟင္ ”

“ ဗံုးသံေတြထင္တယ္၊ ဒုကၡပါပဲဟယ္ ”

အေမေျပာေတာ့ အားဘူ ပို၍ထိတ္လန္႔ရသည္။ ဗံုးသံကို အားဘူၾကားဖူးသည္။ အျပင္တြင္မဟုတ္။ တီဗြီထဲတြင္ ျဖစ္၏။ဗံုးေပါက္ကြဲလွ်င္ မီးေတြ တ၀ုန္း၀ုန္း ထေလာင္သည္။ လူေတြလည္း ေသၾကသည္။ တီဗြီၾကည့္ရင္း ဗံုးေပါက္ကြဲသည့္အခန္း ေရာက္လွ်င္ အားဘူ မၾကည့္ရဲ၍ မ်က္လံုးကို အေသမွိတ္ထားရ၏။ တီဗြီထဲတြင္သာ ၾကားဖူးသည့္ဗံုးသံကို အားဘူ ျကားရေလျပီ။ သို႔ေသာ္ အခုၾကားလိုက္ရသည့္ အသံက တီဗြီထဲက အသံထက္ပို၍ က်ယ္ေလာင္ေနေလသည္။

“ ၀ုန္း .. ”
“ ဒိုင္း .. ဒိုင္း  ”
     
 ဆူညံေပါက္ကြဲသံတို႔ အဆက္မျပတ္ထြက္လာ၏။ ထိုအခါ အားဘူ အေမ႔အနားမွ မခြာရဲေတာ႔ပါ။ အားဘူ တစ္ကိုယ္လံုး ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္ တုန္ယင္ေနေလသည္။ အေမက ညီေလးကို အားဘူလက္ထဲ ထည့္ကာ အ၀တ္အစားတစ္ခ်ဳိ႕ကိုဆြဲယူၿပီး တစ္ေနရာတြင္ စုပံုထား၏။ အေမ႔၏ အသြင္က ကပ်ာကယာ ႏိုင္လွသည္။ အိမ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ပင္ ဟိုေျပးသည္ေျပး ဟိုဟာယူ သည္ဟာဆြဲခ်ျဖင္႔ အလုပ္ရႈပ္လို႔ေနသည္။ အားဘူကမူ ညီေလးကို ေပြ႔ခ်ီကာ အေမ႔ကို ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ေလး စိုက္ၾကည့္ေနမိခဲ႔သည္။

“ ေရာ႔ .. အားဘူ ၊ ဒီအထုပ္ေလးကိုင္ၿပီး အေမ႔ေနာက္က လိုက္ခဲ႔ ”
     
 အေမက အ၀တ္ထုပ္တစ္ထုပ္ကို အားဘူေရွ႕တြင္ ဗုန္းခနဲ ခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ အားဘူလက္ထဲမွ ညီေလးကို ေဆြ႔ကနဲ ေပြ႔ခ်ီကာအိမ္ေအာက္သို႔ ဆင္းေျပး၏။ အားဘူလည္း အေမ႔ေနာက္မွ ထပ္ၾကပ္မကြာ ေျပးလိုက္ခဲ႔သည္။ရြာထဲမွလူေတြလည္း အားဘူတို႔လိုပင္ အလန္႔တၾကား ေျပးလႊားလို႔ေန၏။ အားဘူသည္ ရြာထဲတြင္ ဘာျဖစ္ေနမွန္းကို မသိ။ အေမ႔ေနာက္သို႔ ေျပးလိုက္ရန္သာ တာစူေနမိသည္။ ဆူညံေပါက္ကြဲသံတို႔ကလည္း အားဘူတို႔ေနာက္မွ လိုက္လာေနသည္ဟု ခံစားရ၏။

အေမက ညီေလးကိုခ်ီၿပီးေျပးသည္။ အားဘူက အ၀တ္ထုပ္ကိုကိုင္လွ်က္ လက္တစ္ဖက္က အေမ႔ထမီစကို ဆြဲထားကာ ထပ္ၾကပ္မကြာ ေျပးလိုက္သည္။ ရြာထဲက လူေတြလည္း အားဘူတို႔လို ေျပးလႊားေနသည္။ ဆူညံေပါက္ကြဲသံတို႔ကမူ အားဘူအေနာက္မွ ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္လာသလိုပင္။ အားလံုး၏ဦးတည္ရာက ေတာႀကီးထဲသို႔ျဖစ္သည္။ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေပါက္ကြဲသံတို႔ကို ေက်ာခိုင္းႏိုင္ရန္မွာလည္း အားဘူတို႔ရြာကို ေလးဘက္ေလးရံ ဆီးကာထားသည့္ ေတာေတာင္ႀကီးမ်ားသာ ရွိ၏။

ေၾကာက္လန္႔တၾကားေျပးရင္း အေမလဲက်လွ်င္ အားဘူလည္း လဲက်သည္။ ထိုအခါ ညီေလးငိုသည္။ အားဘူမငိုပါ။ အားဘူေၾကာက္ေနသည္ကလြဲ၍ ငိုရမွန္းမသိ။ အားဘူတို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေျပးေဆာ႔ဖူးသည့္ ေတာႀကီးက အခုေတာ႔အသက္လု ေျပးလႊားရသည့္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ရၿပီ။ ရြာကေလးသည္လည္း အားဘူတို႔အေနာက္တြင္ က်န္ရစ္ခဲ႔ေလၿပီ။ ေပါက္ကြဲသံတို႔ အၾကားတြင္ အားဘူတို႔ရြာကေလး ေသြးပ်က္ ေခ်ာက္ခ်ားေနေပေတာ႔မည္။

ေျပးလႊားေနရင္းမွပင္ တစ္စံုတစ္ရာကို ေတြးမိသြားကာ အားဘူ ေျခလွမ္းေတြ တံု႔ကနဲရပ္သြား၏။ ထိုအခါ အေမလည္း ေျပးေနရာမွရပ္သြားကာ အားဘူကို ျကည့္သည္။ အားဘူ အလန္႔တၾကားႏွင္႔ အေမ႔ကို ေမာ႔ၾကည့္သည္။ အေမသည္ အားဘူကို နားမလည္ဟန္ျဖင့္ ျပန္ၾကည့္၏။ အားဘူတို႔ ရပ္ေနေသာ္လည္း ရြာကလူေတြက ဆက္၍ ေျပးေနဆဲ။ အေမလည္း ဆက္ေျပးမည့္ ဟန္ျပင္သည္။ ထိုအခါ အေမ႔ထမီစကို အားဘူ ခပ္တင္းတင္း ဆြဲထားလုိက္၏။ အေမလွည့္ၾကည့္လာလွ်င္ အားဘူ၏ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေလး လႈပ္ခတ္သြားသည္။

“ အေမ .. ရြာမွာ အေဖက်န္ခဲ႔ၿပီ၊ အေဖ အားဘူတို႔ကို လိုက္ရွာေနေတာ႔မွာ ”

အားဘူ စကားကုိၾကားလွ်င္ အေမ႔မ်က္လံုးမ်ား ၀ိုင္းစက္သြားသည္။ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြႏွင္႔ အေမ႔မ်က္ႏွာ ညိဳ ေမွာင္လာသည္။အေမ႔အၾကည့္တို႔က အားဘူကိုေက်ာ္ကာ အေ၀းႀကီးဆီ ေရာက္သြား၏။ အားဘူသိသည္။ အေမသည္ မျမင္ရသည့္ ရြာကေလးကိုၾကည့္ကာ အေဖ႔ကိုရွာေနေလၿပီ။ အေမ႔ကို ေမာ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ အေမ မ်က္ရည္က်ေန၏။ ၿပီးေနာက္ အေမ႔ ႏႈတ္ခမ္းတို႔ တဆတ္ဆတ္ တုန္ရီလာကာ စကားတစ္ခြန္း ထြက္က်လာသည္။

“ ဆက္ေျပးၾကရေအာင္ အားဘူ ”

အေမသည္ ရြာကေလးကို ေက်ာခိုင္းလွ်က္ ဆက္ေျပးေလသည္။ အေမေျပးေတာ႔ အားဘူလည္း ေျပးရသည္။ ေျပးရင္းလႊားရင္းႏွင္႔ အေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ရြာကေလးကို မျမင္ရေတာ႔ပါ။ ထို႔အတူ အေဖ႔ကိုလည္း မျမင္ရေတာ႔ပါ။ ထုိေန႔က ရြာကေလးႏွင္႔အတူ အေဖ႔ကိုပါ အားဘူ ခြဲခြာခဲ႔ရေလသည္။

(၂)

သည္ေန႔ေတာ႔ အားဘူတို႔ေနသည့္ေနရာသို႔ လူေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကသည္။ လူႀကီးကေန ကေလးအထိ ပါလာၾက၏။သူတို႔၏မ်က္လံုးအစံုက ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တို႔ ဆိတ္သုဥ္းေနသည့္ဟန္။ အားဘူတို႔ သည္စခန္းသို႔ စေရာက္စဥ္ကလည္း သူတို႔လိုပင္ အားကိုးမဲ႔သည့္ ခႏၶာတစ္စံုစီႏွင္႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တို႔ လြင္႔ျပယ္ေနခဲ႔၏။ စခန္းသို႔ စေရာက္ေရာက္ခ်င္း အားဘူ မေနတတ္။ အိမ္မွာကဲ႔သို႔ လြတ္လပ္မႈမရွိသလို ရြာမွာေနသကဲ႔သို႔ ေအးခ်မ္းမႈမရွိဟု ခံစားရသည္။
     
သစ္ပင္မ်ား ၀န္းရံထားသည့္ အလယ္ဗဟို ေနရာကေလးက တစ္ေန႔တစ္ျခား ပို၍စည္ကားလာသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕က မိသားစုလိုက္ ေရာက္လာၾကသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကမူ မိသားစုႏွင္႔ကြဲကာ ေရာက္လာၾက၏။ မိဘႏွင္႔ကြဲကာ ပါလာသည့္က ကေလးမ်ားက  ေအာ္ဟစ္ငိုယိုေနၾကသည္မွာ စခန္းတစ္ခုလံုး ဆူညံ၍ ေနေလသည္။ စခန္းရွိ လူႀကီးတစ္ခ်ဳိ႕က ထုိကေလးေတြကို ေခ်ာ႔ေမာ႔ ေနရွာ၏။

မနက္ကတည္းက တဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကသည့္ လူေတြက ေန႔လည္ေရာက္သည္အထိ မကုန္ႏိုင္ေပ။ လူႀကီးတစ္ခ်ဳိ႕က သစ္ပင္ၿခဳံႏြယ္မ်ားကို ရွင္းလင္းကာ ေနရာခ်ဲ႕ထြင္ၾကသည္။ သည္စခန္းေလးက အနည္းငယ္က်ယ္၀န္းသည္ ထင္ရေသာ္လည္း ေရာက္လာသည့္ လူေတြမ်ားသျဖင္႔ မဆံ႔ေတာ႔ေပ။ တာလပတ္မိုးထားသည့္ တဲငယ္ေလးထဲတြင္လည္း လူေတြ ၾကပ္သိပ္လြန္းေနခဲ႔သည္။

အားဘူသည္ အေမ႔အနားတြင္ထုိင္ရင္း အသစ္ေရာက္လာသည့္ လူမ်ားကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ အားဘူ၏ မ်က္လံုးအစံုက ထိုလူမ်ားဆီ အာရံုစိုက္ထား၏။ အေမသည္လည္း ညီေလးကို ေပြ႔ခ်ီထားရင္း မ်က္ခ်ည္မျပတ္ ေစာင္႔ၾကည့္ေနသည္။ လူမ်ားက တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာ၏။ ထိုအခါ အားဘူ အေမ႔အနားမွ ခြာၿပီး ထိုလူမ်ားဆီ ထြက္လာခဲ႔သည္။

ေရာက္လာသည့္လူေတြကို တစ္ေယာက္မက်န္ ျကည့္ၿပီးေနာက္ အားဘူ မ်က္လံုးထဲ မ်က္ရည္တို႔ျဖင္႔ စိုစြတ္လာ၏။ အားဘူေတြ႔ခ်င္ေနသည့္ အေဖ႔ကို မေတြ႔ရေခ်။ သည္အဖြဲ႔တြင္လည္း အေဖ ပါမလာခဲ႔ေသး။ အေဖ႔ကို အားဘူလြမ္းလွၿပီ။ ေႏွးဖင္႔သည့္ ေျခလွမ္းတို႔ျဖင္႔ အေမ႔ဆီ ေလွ်ာက္လာေတာ႔ အေမက ခပ္ယဲ႔ယဲ႔ေလး ၿပံဳးျပရွာသည္။

“ အခုေရာက္လာတဲ႔အဖြဲ႔မွာ မပါလည္း ေနာက္ထပ္ အဖြဲ႔ေတြ လာရင္ ပါလာမွာေပါ႔ အားဘူရယ္ ”

“ ဒါဆို ဒီကို လူေတြအမ်ားႀကီး ေရာက္လာဦးမွာလားဟင္ အေမ ”

“ အင္းေပါ႔ .. အခုေရာက္လာၾကတာ တျခားရြာက သူေတြခ်ည္းပဲ အားဘူရဲ႕၊ အေမတို႔ရြာက လူနည္းစုပဲ ရွိေသးတာ၊ သူတို႔မၾကာခင္ ေရာက္လာမွာေပါ႔ ”

“ ဒါဆို အေဖလည္း ပါလာမွာေပါ႔ေနာ္ ”

“ အင္းေပါ႔ ”

အခုမွ အားဘူ ေပ်ာ္သြားသည္။ အားဘူ အေဖ႔ကို လြမ္းလွၿပီ။ ေန႔ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ကုန္လာသည္အထိ အေဖ ေရာက္မလာေသးသည့္အတြက္ အားဘူ ငိုခ်င္ေနသည္။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အားဘူတို႔ကို ၀ိုင္းရံေပးထားသည့္ ေတာေတာင္ေတြကို ရွင္းလင္း ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ထိုအခါ အေဖလည္း လမ္းမမွားပဲ အားဘူတို႔ဆီေရာက္ လာႏိုင္မည္။သို႔ေသာ္ ေတာေတာင္ေတြမရွိလွ်င္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေသနတ္ေတြက အားဘူတို႔ဆီ ေရာက္လာမွာ ေၾကာက္ရေသးသည္။ ေတာေတာင္ေတြကသာ အားဘူတို႔ကို လံုၿခံဳေအာင္ ကာရံေပးထားသည္ မဟုတ္လားေလ။

“ ဟ႔ဲ အားဘူ .. ဘယ္သြားမလို႔လဲ၊ ဒီေလာက္ လူေတြရႈပ္ေနတာ ”

အားဘူ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္သည္ႏွင္႔ အေမက လွမ္းေမးသည္။

“ သားတို႔ရြာကေလးကို သြားၾကည့္မလို႔ အေမ ”

အေမ႔ကိုေျပာၿပီး အားဘူထြက္လာခဲ႔သည္။ အားဘူတို႔ရြာကေလး ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ ေရာက္ေနမွန္း အားဘူ မသိပါ။သို႔ေသာ္ရြာကေလးရွိရာသို႔ မွန္းဆၾကည့္ရင္း အလြမ္းေျဖရသည့္ အခ်ိန္ေတြလည္း မ်ားလွၿပီ။ မိႈင္းညိွဳ႕ညိွဳ႕ ေတာင္ေတြကိုၾကည့္တိုင္း အေဖႏွင္႔ရြာကေလးကို ယွဥ္တြဲျမင္မိတတ္သည္။ အားဘူခ်စ္သည့္ အေဖ။ အားဘူခ်စ္သည့္ ရြာကေလး။ အားဘူခ်စ္သည့္ အရာေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ။အေ၀းကို ျကည့္လိုက္ေတာ႔ မိႈင္းညိွဳ႕ျပာလဲ႔ေနသည့္ ေတာင္တန္းႀကီးမ်ားႏွင္႔ ေကာင္းကင္ေပၚတြင္ ပ်ံသန္းေနသည့္ ငွက္တစ္အုပ္ကို မ်က္ရည္မ်ားအၾကားက ေ၀၀ါးစြာျမင္လိုက္ရသည္။

(၃)
       
သည္ေန႔ေတာ႔ အားဘူ တက္ၾကြလြန္းေန၏။ သည္ေန႔ေရာက္လာသည့္ လူေတြထဲတြင္ အားဘူတို႔ရြာက လူေတြ အမ်ားႀကီးပါလာသည္။

“ ဟိုမွာ ရြာထိပ္က ဦးႀကီးခြန္လည္းပါလာတယ္ အေမ ”

“ ဟုတ္တယ္ အားဘူ၊ ဟိုမွာ ေဖာလု မဟုတ္လား ”

အားဘူႏွင္႔အေမ ၀မ္းသာအားရ လက္ျပမိသည္။ သည္တစ္ခါ ေရာက္လာသည့္လူေတြက အရင္ကထက္ မ်ားသည္။  ရြာကလူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါသည္။ ရႈပ္ေထြး စည္ကားလြန္းေနသည္မို႔ ေရာက္လာသည့္ လူအမ်ားႀကီးကိုလည္း မျမင္ႏိုင္။ထိုလူအမ်ားႀကီးထဲ အေဖ႔ကို လိုက္ရွာလြန္းရသျဖင္႔ အားဘူ လည္ပင္းရွည္ထြက္မတတ္ပင္။

 “ အေမ .. သား ဟိုဘက္ကအဖြဲ႔ေတြမွာ အေဖပါလားလို႔သြားၾကည့္လိုက္မယ္ေနာ္ ”

“ ေအးေအး အားဘူ ၊ ေသခ်ာၾကည့္ခဲ႔ေနာ္၊ အေမလည္း ဒီဘက္ကအဖြဲ႔ေတြမွာ သြားၾကည့္လိုက္မယ္ ”

အားဘူ ႏွင္႔ အေမ လူခြဲၿပီး အေဖ႔ကို လိုက္ရွာသည္။ အေဖ ေသခ်ာေပါက္ပါလာလိမ္႔မည္ဟု အားဘူ ယံုသည္။ ရြာက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း အားဘူေတြ႔သည္။ လူတိုင္းကို ေသခ်ာလုိက္ၾကည့္သည္။ သို႔ေသာ္ အေဖ႔ကိုမေတြ႔ေသး။ သည္အဖြဲ႔တြင္ အေဖပါမလာလွ်င္ ဟိုဘက္အဖြဲ႔တြင္မ်ား ပါလာမလား မသိပါ။ ဟိုဘက္ကအဖြဲ႔တြင္ ပါလာလည္း ကိစၥမရွိ။ အေမ ႏွင္႔ေတြ႔လိမ္႔မည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ သည္အဖြဲ႔တြင္ အေဖ႔ကို ေသခ်ာေအာင္ရွာရသည္။

“ အားဘူေရ .. အားဘူ .. ငါ ဒီမွာ ”

ေခၚသံၾကားသျဖင့္ ျကည့္လိုက္ေတာ႔ ဂ်ာနမ္က လူအုပ္ၾကားထဲမွ လက္ျပေနသည္။ အားဘူ ၀မ္းသာအားရျဖင္႔ ဂ်ာနမ္႔ဆီေျပးသြားသည္။ ဂ်ာနမ္က အားဘူႏွင့္ ကစားေဖာ္ကစားဖက္။ ဂ်ာနမ္ပါလာေတာ႔ အားဘူ အရမ္းေပ်ာ္သြားသည္။
       
“ နင္ ဒီကိုေရာက္ေနတာ ၾကာၿပီလား အားဘူ၊ ငါတို႔ေတာ့ လမ္းမွာ ဒုကၡေရာက္လိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ႔ဟာ၊ ဒီမွာၾကည့္ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ဟ ”

ဟုတ္သည္။ ဂ်ာနမ္႔ တစ္ကိုယ္လံုး အက်ႌေတြလည္း စုတ္ျပဲေနသည္။ မ်က္ႏွာႏွင္႔လက္မ်ားတြင္လည္း ဆူးျခစ္ရာေတြ မ်ားစြာႏွင္႔။ ေတာထဲတြင္ အသက္လု ေျပးလႊားလာရသည့္ ဂ်ာနမ္႔ကို အားဘူသနားလွသည္။

“ ဒါနဲ႔ ငါ႔အေဖကို ေတြ႔ခဲ႔ေသးလားဟင္ ”

“ ေတြ႔ခဲ႔တယ္ အားဘူ ”

ဂ်ာနမ့္စကားၾကားရေတာ႔ အားဘူ ၀မ္းသာလံုးဆို႔သြားသည္။ အေဖ႔ကို ေတြ႔ခဲ႔သည္တဲ႔။ အားဘူ အေဖႏွင္႔ေတြ႔ရ ေတာ႔မည္။ၾကည္ႏူးမႈတို႔က အားဘူ တစ္ကိုယ္လံုးသို႔လႊမ္းၿခံဳသြားသည္။

“ ဘယ္မွာေတြ႔ခဲ႔လဲဟင္ ဂ်ာနမ္၊ အေဖ႔ကို ေခၚလာခဲ႔လား၊ အခု အေဖပါလာလား၊ အေဖ ဘယ္မွာလဲ ဂ်ာနမ္ရဲ႕ ”

 အားဘူ အေလာတႀကီးေမးလိုက္ေတာ႔ ဂ်ာနမ္ ေခါင္းခါ၏။ ၿပီးေနာက္ ဂ်ာနမ္႔ မ်က္၀န္းတြင္ မ်က္ရည္စတစ္ခ်ဳိ႕ ရစ္သိုင္းလာသည္ကို ျမင္ရသည္။

“ ဒီကိုေရာက္ဖို႔ သိပ္မလိုခင္မွာပဲ နင္႔အေဖ လမ္းမွာ လဲက်က်န္ခဲ႔တယ္ အားဘူ၊ နင္႔အေဖ ဒဏ္ရာရထားတယ္၊ ေသြးေတြလည္း အမ်ားႀကီးထြက္ေနတာ ျမင္ခဲ႔တယ္ ၊ နင္႔အေဖ ေသၿပီ အားဘူ ”

“ ဟင္႔အင္း .. အေဖ မေသဘူး၊ ဒဏ္ရာရၿပီး အေဖ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တာ၊ နင္တို႔က အေဖ႔ကိုထားခဲ႔တာ  ”
“ မဟုတ္ဘူး အားဘူ၊ အကုန္လံုးေျပးလႊားေနၾကတာ၊ နင္႔အေဖလို လမ္းမွာေသၾကတဲ႔သူေတြအမ်ားႀကီးပဲ အားဘူ၊ နင္႔အေဖကေတာ႔ စခန္းကို ေရာက္ေတာ႔မယ့္ အခ်ိန္မွာပဲ ေသၿပီး က်န္ခဲ႔တာ ”

“ မဟုတ္ဘူး .. အေဖ မေသဘူး၊ ငါ႔အေဖ ဘယ္မွာ က်န္ခဲ႔တာလဲ ဂ်ာနမ္ ”

“ ဒီစခန္းနဲ႔သိပ္မေ၀းဘူး အားဘူ ”
 
“ အေဖ မေသဘူး ဂ်ာနမ္၊ ငါ အေဖ႔ကို ရေအာင္ သြားရွာမယ္သိလား ”

ဂ်ာနမ္႔ေရွ႕မွ အားဘူေျပးထြက္လာခဲ႔သည္။ အားဘူ တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေန၏။ ဂ်ာနမ္ေျပာသည့္ စကားေတြက အားဘူနားထဲ ေ၀႔၀ဲေနသည္။ အေဖ ေသၿပီတဲ႔။ ဟင္႔အင္း ။ အားဘူ မယံုပါ။ အေဖမေသေၾကာင္း အားလံုးကို သက္ေသျပရမည္။ အားဘူ ကိုယ္တိုင္ အေဖ႔ကိုလိုက္ရွာမည္။ အေဖ႔ကို ေတြ႔ေအာင္ရွာမည္ဟု အားဘူ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

(၄)

ညသည္ ေနာက္ထပ္တစ္ေက်ာ႔ျပန္ေရာက္လာ၏။ မနက္က စည္ကားေနသည့္ စခန္းေလးက အခုေတာ႔လည္း တိတ္ဆိတ္ေနေလၿပီ။ တစ္ခါတစ္ရံ ေတာထဲမွ ညဥ့္ငွက္တို႔၏ေအာ္သံကိုၾကားရသည္။ ေလတိုက္တိုင္း သစ္ပင္ႀကီးမ်ားထံမွတရွဲရွဲ ျမည္သံၾကားရသည္။ အားဘူေနသည့္တဲထဲတြင္မူ ခပ္ျပင္းျပင္းအသက္ရွဴသံႏွင္႔ ေဟာက္သံေတြက ေရာယွက္ျပန္႔က်ဲေန သည္။ အားဘူ အနားတြင္ အေမႏွင့္ ညီေလးကလည္း ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနေလၿပီ။

အိပ္ေနရာမွ အားဘူ အသာေလးထလိုက္၏။ အားဘူ၏လက္က ညီေလး၏ေျခေထာက္ကိုဖိမိရာ အဲ႔ခနဲ အသံထြက္လာသျဖင့္ လန္႔သြားရသည္။ ၿပီးေနာက္ တဲထဲမွအသာေလးထြက္လာခဲ႔ေတာ႔ အျပင္တြင္ အေမွာင္ထုကို လေရာင္၏အလင္း က အနည္းငယ္ျဖန္႔က်က္ထားေလသည္။ တဲေလးေတြက အသီးသီးတိတ္ဆိတ္ေနေလၿပီ။ လူႀကီးတစ္ခ်ဳိ႕က မီးပံုႀကီးတစ္ခုပံု ကာ စကား၀ိုင္းဖြဲ႔ေနၾက၏။ ထို႔ေနာက္ အေမွာင္ရိပ္ကို အကာအကြယ္ယူကာ အားဘူ ေျပးထြက္လာခဲ႔သည္။

စခန္း၏အျပင္ကို ေရာက္လွ်င္ အေမွာင္ထုႏွင္႔ ေၾကာက္ရြံ႕မႈက အားဘူကို ဆီးႀကိဳေနသည္။ သြားရမည့္ ေျခလွမ္းတို႔က တုံ႔ဆိုင္းသြား၏။ သို႔ေသာ္ အေဖ႔မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္မိေတာ႔ ေၾကာက္စိတ္က အနည္းငယ္ ေျပသြားသည္။အေဖက ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ေရာက္ေနလဲ အားဘူမသိပါ။ သို႔ေသာ္ အေဖ႔ကို ရွာခ်င္သည့္ ေဇာအဟုန္က အားဘူကို လႊမ္းၿခံဳထားသည္။ အေဖ႔ ကို မေတြ႔ေတြ႔ေအာင္ အားဘူရွာရမည္။

စခန္းအျပင္ဘက္ေတာလမ္းေလးအတိုင္း အားဘူ ေလွ်ာက္လာသည္။ ညဥ့္ငွက္တို႔၏ တဂီးဂီးေအာ္သံၾကားလွ်င္ ေျခလွမ္းေတြ တံု႔ကနဲျဖစ္သြားသည္။ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား ယိမ္းထိုး လႈပ္ရွားလာသည္ကိုျမင္ေတာ႔ ေက်ာခ်မ္းလာသည္။ အေဖဟူေသာ ေဇာတစ္ခုက စိတ္ေဆာင္ေန၍ အားဘူ ေျခလွမ္းတို႔ ေရွ႕ဆက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ေၾကာက္ရြံ႕မႈတို႔က ရင္ထဲအျပည့္။

ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေမွာင္ေနေသာ္လည္း လေရာင္၏အလင္းတို႔ ျဖန္႔က်က္ထားသျဖင္႔ လမ္းကိုေတာ့ ေကာင္းစြာျမင္ရ၏။ အားဘူ ေလွ်ာက္လာလိုက္သည္မွာ စခန္းႏွင့္ တျဖည္းျဖည္း ေ၀းလာသည္။ သို႔ေသာ္ အားဘူ ေရွ႕ဆက္ေနဆဲပင္။ ေတာလမ္းေလးအဆံုးတြင္ အေဖ႔ကိုေတြ႔လိမ္႔မည္ဟု အားဘူထင္သည္။ အခ်ိန္ရွိတုန္း အေဖ႔ကို အျမန္ရွာရမည္။ စိတ္ကေလာေနသည္ မို႔ ေတာလမ္းအတိုင္း အားဘူ ေျပးလာခဲ႔သည္။

“ အား .. အေမေရ ”

ေျပးေနရင္း တစ္စံုတစ္ခုႏွင္႔တုိက္မိၿပီး အားဘူ လဲက်သြား၏။ လက္ကလည္း ပူခနဲျဖစ္သြားသည္။ ေျခေတာက္လည္းနာသည္။ သို႔ေသာ္ အားဘူႏွင့္ တုိက္မိသည့္အရာကို ျကည့္လိုက္မွ ပို၍လန္႔သြားသည္။ နာက်င္တာေတြကို ေမ႔သြားသည္။ ေျမ ျပင္ေပၚတြင္ ပက္လက္ႀကီးျဖစ္ေနသည့္ လူတစ္ေယာက္။ အားဘူ လန္႔လည္းလန္႔သလို ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္မိသည္။ အားတင္းကာ ထြက္လာခဲ႔ေသာ္လည္း ညအခ်ိန္တြင္ သည္လိုအျဖစ္မ်ဳိးကို ခံႏိုင္ရည္မရွိ။ စခန္းသို႔ ျပန္ေျပးခ်င္စိတ္တို႔ ျကီးစိုးလာ၏။

သို႔ေသာ္ ေၾကာက္စိတ္၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္တစ္ခ်ဳိ႕ ကပ္ျငိေနသည္။ အေဖ။ အဲဒါ အေဖ မ်ားျဖစ္ေနမလား။အားဘူ ရင္ေတြ တထိတ္ထိတ္ ခုန္လာသည္။ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ကို အတင္းခ်ဳိးႏွိမ္ကာ လဲက်ေနရာမွ အားယူထလိုက္ၿပီး ထိုလူအနား ေလွ်ာက္လာခဲ႔သည္။ လေရာင္ေအာက္တြင္ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေဖမွ အေဖ အစစ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အားဘူ ရွာေနသည့္အေဖ႔ကိုေတြ႔ၿပီ။

“ ေရ .. ေရ ..အင္း .. ဟင္း .. ”

အေဖ႔ထံမွ အသံထြက္လာသည္။ အေဖသည္ အားဘူကို မွတ္မိဟန္မတူေပ။ အေဖ႔ထံတြင္ ဒဏ္ရာမ်ားျဖင္႔ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။ နဖူးရွိ ေပါက္ၿပဲေနသည့္ဒဏ္ရာမွ ေသြးေတြထြက္ေနသည္။ ရင္ဘတ္တြင္လည္း ေသြးေတြစိုလူးေနေလၿပီ။အားဘူသည္ အေဖ႔ကိုဖက္ထားၿပီး ဘာလုပ္ရမလဲမသိေအာင္ ျဖစ္ေနမိသည္။ စခန္းကိုသြားၿပီး လူသြားေခၚရမလား။ သို႔ေသာ္ အေဖ႔ကို တစ္ေယာက္တည္း ထားခဲ႔ရန္ စိတ္မခ်ျဖစ္ေနျပန္သည္။

“ ေရ .. ေရေပးပါ .. ဟင္း .. ”

အေဖ႔ထံမွ ေနာက္ထပ္အသံထြက္လာေတာ႔ အားဘူ ငိုခ်င္လာသည္။ အေဖက မ်က္လံုးကိုမဖြင္႔။ အားဘူလက္ကို တင္းၾကပ္စြာကိုင္ၿပီး ေရေတာင္းေနသည္။ အားဘူထံတြင္လည္း ေရဘူးပင္မပါေခ်။ ထိုအခါ အားဘူလက္တစ္ေလွ်ာက္ စီးဆင္းလာသည့္ အရာတစ္ခုကို သတိထားလိုက္မိသည္။ အားဘူၾကည့္လိုက္ေတာ႔ အားဘူလက္က ဒဏ္ရာမွစီးဆင္းလာသည့္ ေသြးေတြ။ အားဘူ လဲက်သြားစဥ္က ရခဲ႔သည့္ ဒဏ္ရာမွ ေသြးေတြ ထြက္လို႔ေနသည္။

အားဘူ ဘာမွမစဥ္းစားေတာ႔ပဲ ထုိေသြးေတြကို အေဖ႔ ပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ေတ႔ေပးလိုက္၏။ ထိုအခါ အေဖ႔ ႏႈတ္ခမ္းေလး လႈပ္ခတ္လာသည္။ ၿပီးေနာက္ လွ်ာဖ်ားေလး ထြက္လာကာ ေသြးကိုလ်က္သည္။ အစကေတာ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း။ေနာက္ေတာ႔ အငမ္းမရျဖစ္လာ၏။ အားဘူအရမ္းနာသျဖင္႔ မ်က္လံုးကို မွိတ္ကာ အံႀကိတ္ခံရ သည္။ခဏၾကာေသာအခါ အေဖ႔လက္ေတြ ေလ်ာ႔ရဲသြားသည္။ အေဖ႔မ်က္လံုးအစံုကမူ ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖင္႔ အားဘူအား စိုက္ၾကည့္ေနေလသည္။

ထိုစဥ္အေ၀းက မီးေရာင္သဲ႔သဲ႔ကိုျမင္လိုက္ရသည္။ ေခၚသံလိုလိုလည္း ၾကားေနရသည္။ စခန္းကလူေတြ အားဘူကို လိုက္ရွာေနၾကၿပီထင္သည္။ အသံေတြက တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ နီးလာခဲ႔ၿပီ။ ထိုအခါ အေဖ႔ကို ၀မ္းသာအားရျဖင္႔ အားဘူ ေျပာလိုက္မိသည္။

“ စခန္းကလူေတြ လာေနၿပီေနာ္ အေဖ၊ ဟိုေရာက္ရင္ အေမနဲ႔ညီေလးကိုလည္း ေတြ႔ရမယ္၊ ဘာမွ ေၾကာက္စရာမလိုေတာ႔ဘူး အေဖရဲ႕ ”

အားဘူေျပာလိုက္ေသာ္လည္း အေဖက တုတ္တုတ္ပင္မလႈပ္။ စခန္းကလူေတြ ေရာက္လာၾကေတာ႔ အေဖ႔ကို အားဘူ တင္းၾကပ္စြာေထြးေပြ႔ထားဆဲ။ အေမက အားဘူႏွင္႔ အေဖ႔ကိုျမင္ေတာ႔ ေျပးဖက္သည္။ ထို႔ေနာက္ အေဖ႔ကိုၾကည့္ၿပီးအေမ ေအာ္ငိုသည္။ အေဖေသၿပီဟုလည္း အားဘူကိုေျပာသည္။ ထိုအခါမွ မ်က္လံုးေလးျပဴးၿပီး အားဘူကိုၾကည့္ေနသည့္ အေဖက ေသေနမွန္း အားဘူသိရ၏။ အေဖ႔ကို အလန္႔တၾကားေအာ္ေခၚကာ အားဘူငိုမိသည္။

ထို႔ေနာက္ အေမက အေဖ႔မ်က္လံုးအစံုကို လက္ျဖင္႔ဖံုးအုပ္လုိက္၏။ အေမ႔လက္ကို ျပန္ရုပ္သိမ္းလိုက္လွ်င္ အားဘူကိုၾကည့္ေနသည့္ အေဖ႔မ်က္လံုးအစံု မွိတ္သြားခဲ႔ေလသည္။ အေမ႔ငိုသံ အားဘူ၏ငိုသံတို႔က က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္လာသလို ညဥ့္ငွက္တို႔၏ တဂီးဂီးေအာ္သံေတြကလည္း ဆူညံစြာျဖင္႔ ညကိုဖံုးလႊမ္းသြားခဲ႔ေလသည္။

------------------------
နတ္ရဲ(႐ူပ​​ေဗဒ)
ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း
​ေမ  ၂၀၁၅

Saturday, August 17, 2019

လၽွပ္စစ္အသားေပါင္းအိုး အသံုးျပဳမည့္သူမ်ား သိဖို႔

⚠️လၽွပ္စစ္အသားေပါင္းအိုး အသံုးျပဳမည့္သူမ်ား သိထားရမည့္ အခ်က္ (၁၂)ခ်က္⚠️


၁)✔ပထမဦးစြာ ဘာမွ မခ်က္မကိုင္ ပလပ္မထိုးမီွ အိုးအဖံုး ဖြင့္နည္းေလးအရင္ေျပာခ်င္ပါတယ္... (လြယ္ေပမယ့္ ေသခ်ာေစခ်င္လို႔ပါ) အိုးအဖံုး ကိုင္းကိုကိုင္ၿပီး နာရီလက္တံသြားတဲ့ အတိုင္း (ညာဘက္ကို) အရစ္ဆံုးသြားတဲ့အထိလွည့္ပါ...ၿပီးရင္ ကိုင္းကေန "မ"လိုက္တာနဲ႔ ပြင့္သြားပါၿပီ✔

၂)✔ၿပီးမွ အိုးအတြင္းသားကိုအျပင္ထုတ္ၿပီး မိမိခ်က္ခ်င္တဲ့ အစားအစာ, အသားငါး အႏွစ္အစာပလာကို လိုအပ္သလို ထည့္ပါ✔

၃)✔ထည့္ၿပီးလို႔ အိုးအတြင္းသားကို ျပန္ထည့္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အိုးရဲ႕ အတြင္းကိြဳင္ပတ္လည္ကို အဝတ္ေျခာက္နဲ႔ အမႈိက္မရွိရေလေအာင္ မညစ္ပတ္ေလေအာင္ေသခ်ာသုတ္ေပးပါ.. အဝတ္စေတြ မက်က်န္ေအာင္လည္း ဂရုစိုက္ပါ (အမႈိက္ေျခာက္တို႔ အဝတ္စတို႔က ကိြဳင္ပူလာရင္ ေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္လို႔ပါ အႏၲရာယ္ရယ္လို႔မရွိေပမယ့္ ၾကာရွည္ခံေအာင္ အသံုးျပဳႏိုင္ရန္ပါ)✔

၄)✔ၿပီးတာနဲ႔ အိုးအတြင္းသားကိုျပန္ထည့္ပါ... ေနာက္တစ္ခုက အေရးႀကီးတဲ့ အဖံုးပိတ္ျခင္းပါ✔

၅)✔အဖံုးကို ဖြင့္တုန္းက အတိုင္း က်ေအာင္ဖိပိတ္ၿပီးနာရီလက္တံ ေျပာင္းျပန္ အတိုင္းလွည့္၍ အထစ္ကေလး အဆံုးထိ ေရာက္တဲ့အထိ (ကလစ္)လို႔ အသံမည္ေအာင္ပိတ္ပါ... အဖံုးက်မက်ေသခ်ာခ်င္ရင္ ကိုင္းကေနဆြဲၿပီး အိုးကိုမၾကည့္ပါ...
(အိုးတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုေတာ့ ျမည္တဲ့ အသံမတူႏိုင္ဘူးေပါ့ေနာ္... ေယဘူယ်အားျဖင့္ အသံုးမ်ားတဲ့ Brandနဲ႔ ပစၥည္းကို ဦးစားေပးေျပာထားတာပါ)✔


၆)✔အခုကေတာ့ ေလထြက္ဘုေလးထားရမယ့္ အေနအထားေလးေျပာျပပါ့မယ္...ေလထြက္ဘုေလးကို အျမင့္မတင္ထားပဲ(ဆြဲမထုတ္ထားပဲ) ပိတ္တဲ့ကလစ္ရွိတဲ့ဘက္ အိုးရဲ႕ဘယ္ဘက္ကို လွည့္ထားေပးရပါ့မယ္
အဓိကေျပာခ်င္တာက ေလမထြက္ေအာင္ပိတ္ရပါမယ္
(အိုးတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုဒီဇိုင္းမတူတဲ့အတြက္... ေယဘူယ်အားျဖင့္ အသံုးမ်ားတဲ့ Brandနဲ႔ ပစၥည္းကို ဦးစားေပးေျပာထားတာပါ)✔

၇)✔အခုကေတာ့ မီးႀကိဳးကိုအိုးအထိုင္မွာတစ္ဖက္ ေသခ်ာတပ္ၿပီး မီးပလပ္ကို မီးပလပ္ေပါက္မွာေသခ်ာတပ္ပါ (ႏွစ္ဖက္စလံုး ေခ်ာင္မေန looseမျဖစ္ဖို႔ သတိထားပါ) မီးပလပ္တပ္လိုက္ၿပီး မီးဝင္သြားတာနဲ႔ Heatingဆိုတဲ့ အကြက္က မီးလင္းလာပါလိမ့္မယ္✔

၈)✔တစ္ခ်ိဳ႕အိုးေတြက ဒီဂ်စ္တယ္အကြက္ပါၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕က ဘုလံုးလွည့္ရတာပါ(analogေပါ့) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ ၁နာရီဆို ၁နာရီ၊ ၄၅မိနစ္ဆို ၄၅မိနစ္ လွည့္ရံု ႏွိပ္ရံုခ်ိန္ရံုပါပဲ✔

၉)✔အခ်ိန္ေပးလိုက္တာနဲ႔ ဘုလံုးလွည့္လိုက္တာနဲ႔ Heatingဆိုတဲ့ ေနရာမွာ မီးဆက္ျပေနၿပီး ေနာက္အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမၽွ အထဲမွာ လိုအပ္တဲ့ pressure ဖိအား ရလာၿပီဆိုရင္ Holding Pressure ဆိုတဲ့ မီးစိမ္းေလးကိုေျပာင္းလင္းလာပါလိမ့္မယ္...

၁၀)✔အခ်ိန္ျပည့္လို႔ တက္သြားရင္ Keep Warmဆိုတဲ့ အကြက္ကမီးေလး လင္းလာပါလိမ့္မယ္...အိုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ("ကလစ္" "ကလင္") ဆိုတဲ့ အခ်က္ေပးအသံေလးေတြပါျမည္ၾကပါတယ္...(မခက္ပါဘူး ထမင္းေပါင္းအိုးတည္သလိုမ်ိဳးပါပဲ)✔

၁၁)🔴 ဒါကအေရးႀကီးဆံုးအပိုင္းပါ🔴
Keep Warmမီးလင္းလာၿပီး တက္သြား အခ်ိန္ျပည့္သြားေၾကာင္းျပတာနဲ႔ တန္းၿပီး ထမင္းေပါင္းအိုးလို က်က္ၿပီဆိုၿပီးလည္း မဖြင့္ပါနဲ႔ ...က်က္လားမက်က္လား ေရလိုလား ခန္းလားၾကည့္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ဖြင့္မၾကည့္ပါနဲ႔ 🚫 ဖြင့္ၾကည့္လည္းဖြင့္လို႔မရပါဘူး
အထဲမွာ ေေလဖိအားအျပည့္ရွိလို႔ အဖံုးကို အိုးက စုပ္ယူထားသလိုျဖစ္ေနလို႔ပါ(အတင္းအဓမၼေတာ့ေဆာက္နဲ႔ထြင္းဖြင့္စရာမလိုအပ္ပါဘူး)🚫


🔹️ဒီလိုေလးလုပ္ပါ
အခ်ိန္ျပည့္သြားၿပီဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေပၚမွာ လွည့္ခဲ့တဲ့ ဘုေလးကို အေပၚကိုဆြဲတင္ေပးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ (ဆန္႔က်င္ဖက္ဘက္)တစ္ျခားဘက္ကိုလွည့္ေပးလိုက္ရင္ "ရွဴး" ဆိုၿပီး အသံနဲ႔တကြ ေလမ်ားစြာ ထြက္လာပါလိမ့္မယ္🔹️

❎ဒီေနရာမွာအဓိကေျပာခ်င္တာက ေလထုတ္ေပးတဲ့ဘုကို သြားလွည့္တဲ့အခါ ဘုကိုကိုင္တဲ့အခါ အေပၚကေနသြားမကိုင္ပါနဲ႔ အေငြ႕ထြက္ရင္ ပူမွာဆိုးလို႔ပါ... ျဖည္းျဖည္းေလး တို႔ကနဲ ဆိတ္ကနဲ မဝံ့မရဲလည္း မကိုင္ပါနဲ႔ (ဘာအႏၲရယ္မွ မရွိေပမယ့္ ကိုယ္က ေၾကာက္တတ္ လန္႔တတ္သူဆို ရွဴးဆိုတဲ့ အသံနဲ႔ အေငြ႕ေၾကာင့္ လန္႔သြားႏိုင္လို႔ပါ)❎

🔹️ဒီလိုကိုင္ပါ
ဘုေဘးနားကို ထိထိမိမိကိုင္ၿပီး ဆန္႔က်င္ဖက္ ဘက္ကိုလွည့္လိုက္ပါ.. လက္လည္းမပူ လန္႔လည္းလန္႔စရာမလိုေတာ့ပါဘူး🔹️

၁၂)✔အေငြ႕မ်ားကုန္တဲ့ အထိေစာင့္ၿပီးတဲ့ အခါက်မွ ခလုတ္ပိတ္ မီးပလပ္ျဖဳတ္ျပီး ပံုမွန္ဖြင့္ေနက်အတိုင္း (နာရီလက္တံသြားတဲ့အတိုင္း) ဖြင့္ၿပီး က်က္မက်က္ ႏူးမႏူး ေရလိုမလို ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး Readyဆိုစားဖို႔ျပင္ၿပီး လိုအပ္တာရွိရင္ ပံုမွန္အတိုင္း ပိတ္ ပလပ္ျပန္တပ္ အခ်ိန္ျပန္ေပးၿပီး keep warmျဖစ္တဲ့ အထိေစာင့္ပါ✔

ကိုယ္ကႏူးေလာက္ၿပီ ထင္လို႔ offလိုက္လဲရပါတယ္

✴အဓိကက ပိတ္ၿပီးခ်ိန္တိုင္း အဖံုးမဖြင့္ခင္ ေလထုတ္ဖို႔ပါပဲ✴

ဒီေလာက္ဆို အိမ္ရွင္မ👩‍🍳 အိမ္ရွင္ထီး👨‍🍳မ်ား ေၾကာက္တယ္ဆိုတဲ့အရာနဲ႔ မျဖစ္သင့္ မလုပ္သင့္တာေတြ အတြက္ ျပည့္စံုမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္...🤩🤩🤩

➡️ခုေရးသားထားတဲ့ အေၾကာင္းရာေတြက မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုရတယ္ဆိုရင္ပဲေက်နပ္ပါၿပီ... မိတ္ေဆြလိုပဲ အျခားသူမ်ားလည္း သိခြင့္ရေအာင္ share လုပ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ...➡️➡️➡️
ေက်းဇူးအထူး

🌐 New World Wholesale 🌐

Friday, August 16, 2019

ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္ ~ သက္သတ္လြတ္ပဲၾကာဆံသုပ္ ~ဇီခြ်မ္းစတိုင္ ဂ်ယ္လီေခါက္ဆြဲသုပ္ ~ ငါးပိေရက်ိဳထမင္းသုပ္

ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္
-------------------------------------


 ပင္လယ္စာႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူေတြကေတာ့ ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္ေလးကို သိၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ အိမ္မွာလုပ္စားျဖစ္တာ နည္းမယ္ထင္လို႔ လြယ္ကူၿပီး အရသာရွိတဲ့ ေကာ္ေၾကာ္ေလးကို တင္ျပေပးပါရေစေနာ္။ ေကာ္ေၾကာ္ေလးကေတာ့ ကဏန္းမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ႐ု၊ ကမာ၊ ပုစြန္ အစရွိတဲ့ ပင္လယ္စာေလးေတြနဲ႔လည္း တြဲဖက္ ေၾကာ္ေပးလို႔ရပါတယ္။ ကဏန္းရဲ႕  အနံ႔ေလးက တစ္မူေမႊးပ်ံ႕လြန္းၿပီး ပင္ကိုအခ်ိဳအရသာကလည္း ေလးပင္တာေၾကာင့္ ကဏန္းကိုပဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပိုသံုးၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပါဝင္ပစၥည္းနည္းနည္းနဲ႔ လြယ္ကူတဲ့နည္းလမ္းေလးကို ဆက္လက္ဖတ္ၾကည့္ပါဦးေနာ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ကဏန္း  -  ၄ ေကာင္
• ကဏန္းလက္မ  -  ၁၀ ေခ်ာင္း
• ေကာ္မႈန္႔  -  ၂၀ဝ ဂရမ္
• ေရ  -  ၂၀ဝ မီလီလီတာ
• ဆား  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၁ ဇြန္း
• အသားမႈန္႔  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၂ ဇြန္း
• ၾကက္ဥ  -  ၄ လံုး
• ဆီ  -  ၂၀ဝ ဂရမ္
• ကုဆိုင္ (သို႔) ဂ်ဳ႕ဆိုင္  -  ၂ စည္း


ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္ အေပ်ာ့၊ ေကာ္မႈန္႔ဆားႏွင့္ အသားမႈန္႔တို႔ကို ေရျဖင့္ ႏွံ႔စပ္ေအာင္ ေဖ်ာ္ထားပါ။
၂။ ထို႔ေနာက္ ကဏန္းသားကို ေပါင္း၍ ႏႊင္ထားပါ။
၃။ ၿပီးလွ်င္ ဒယ္အိုးပူပူထဲ ဆီ ၃ ဇြန္းခန္႔ ထည့္ၿပီး ေကာ္ရည္ကို တစ္ဝက္ခန္႔ ထည့္ပါ။ ထည့္ၿပီးၿပီးခ်င္း ဆက္တိုက္ေမႊပါ။ ၃ မိနစ္ခန္႔ေၾကာ္ၿပီးလွ်င္ လြတ္ေနတဲ့ ေဘးနားေလးမွာ ကဏန္းသားကို
ထည့္၍ ဆက္ေၾကာ္ထားၿပီး ၾကက္ဥေခါက္ထားသည္ကို ေဘးမွာ ဆက္တိုက္ေၾကာ္ေပးကာ ကုဆိုင္ေလးမ်ား ျဖဴးေပးပါ။ ၾကက္ဥေၾကာ္ေပၚ ေကာ္ေၾကာ္ကို တင္ပါ။ ေကာ္ေၾကာ္ေပၚမွာ ကဏန္းသားေၾကာ္ေလးမ်ားကို တင္ၿပီးလွ်င္ ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္အေပ်ာ့ ရပါၿပီ။
၄။ ေကာ္ေၾကာ္အျြကပ္ေလးကိုေတာ့ ဇလံုတစ္လံုးထဲ ကဏန္းသား၊ ၾကက္ဥေဖာက္ထည့္ၿပီး ညက္ ေနေအာင္ ေခါက္ထားပါ။
၅။ အိုးပူပူထဲ ဆီ ၆ ဇြန္းခန္႔ထည့္ၿပီး ေခါက္ထားတဲ့ေကာ္ရည္မ်ား ေလာင္းထည့္၍ ဖိဖိေပးၿပီး ျြကပ္လာ သည္အထိ ေၾကာ္ပါ။
၆။ ၿပီးလွ်င္ ကဏန္းသားမ်ားေဘးမွာ သတ္သတ္ထပ္ထည့္၍ ေၾကာ္ၿပီး ကုဆိုင္ေလးေတြ အုပ္ေပး ရင္ ရပါၿပီေနာ္။
၇။ ကဏန္းေကာ္ေၾကာ္အျြကပ္၊ အေပ်ာ့ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကိုေတာ့ မုန္လာဥျဖဴအခ်ဥ္ေလးနဲ႔ တြဲဖက္ စားသံုးႏိုင္ပါတယ္။
--------------------------------------------
May Phyo Thi

သက္သတ္လြတ္ပဲၾကာဆံသုပ္
--------------------------------------


 ဒီဟင္းလ်ာေလးက အရသာလည္း ရွိၿပီး လြယ္ကူ႐ိုးရွင္းတဲ့ သက္သတ္လြတ္ ဟင္းလ်ာေလးပါ။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ပဲၾကာဆံ  -  ၁၀ ဂရမ္
• ျြကက္နားရြက္မိႈ  -  ၃ ဂရမ္
• ပဲလိပ္  -  ၂ ဂရမ္
• ၾကက္သြန္နီ  -  ၁ လံုး
• ခရမ္းခ်ဥ္သီး  -  ၁ လံုး
• င႐ုတ္သီး (နီ၊ စိမ္း)  -  ၆ ေတာင့္ခန္႔
• နံနံပင္  -  အနည္းငယ္
• ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္  -  စားပြဲဇြန္း ၃ ဇြန္း
• ေျမပဲဆံ  -  စားပြဲဇြန္း ၂ ဇြန္း (ေထာင္းၿပီး)
• ႏွမ္း  -  စားပြဲဇြန္း ၁ ဇြန္း
• ၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္  -  စားပြဲဇြန္း ၁ ဇြန္း
• ဆား  -  အနည္းငယ္
• သက္သတ္လြတ္ဟင္းခတ္မႈန္႔  -  အနည္းငယ္
• င႐ုတ္ေကာင္းမႈန္႔  -  အနည္းငယ္


ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ဦးစြာ ပဲၾကာဆံ၊ ျြကက္နားရြက္မိႈႏွင့္ ပဲလိပ္တို႔ကို ေရစိမ္၍ ေပ်ာ့လာလွ်င္ ေရေႏြးေျဖာၿပီး အေအးခံထားပါ။
၂။ ျြကက္နားရြက္မိႈႏွင့္ ပဲလိပ္ကို အေနေတာ္လွီးျဖတ္ထားပါ။
၃။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ၾကက္သြန္နီ၊ နံနံပင္ႏွင့္ င႐ုတ္သီးတို႔ကို ပါးပါးလွီးပါ။
၄။ ဇလံုတစ္လံုးထဲမွာ ေရေႏြးေျဖာၿပီး အေအးခံထားတဲ့ ပဲၾကာဆံႏွင့္ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား၊ အရသာမ်ားႏွင့္ ဆီခ်က္တို႔ကို ေရာထည့္ၿပီး နယ္သုပ္ပါ။
၅။ အရသာျပည့္စံုၿပီဆိုလွ်င္ ပန္းကန္မွာျပင္ၿပီး သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါၿပီ။
-------------------------------------
Eant Wint Htut

ဇီခြ်မ္းစတိုင္ ဂ်ယ္လီေခါက္ဆြဲသုပ္
(Sichuan Cold Jelly Noodle Slad)
Liangfen (凉粉)
-----------------------------------------


 တ႐ုတ္အစားအစာတစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဂ်ယ္လီေခါက္ဆြဲ အေအးစာေလးက ဆိုဖီယာအတြက္ေတာ့ မည္သည့္အခ်ိန္စားစား မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ အစားအစာေလး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳလုပ္ရတာလြယ္ကူၿပီး အရသာလည္း ေကာင္းမြန္တဲ့ ဂ်ယ္လီအေအးေခါက္ဆြဲသုပ္ လုပ္နည္းေလး မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္။ လုပ္စား ၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• မတ္ပဲအမႈန္႔ (Mung Bean Flour)  -  ၁၀ဝ ဂရမ္
• ေရ  -  ၉၀ဝ မီလီလီတာ
• ဇီခြ်မ္းေဆာ့စ္  -  ၁ ပန္းကန္

ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ဦးစြာ မတ္ပဲအမႈန္႔ကို ပန္းကန္ထဲထည့္၍ ေရ ၂၀ဝ မီလီလီတာ ထည့္ၿပီး ေဖ်ာ္ထားပါ။
၂။ အိုးတစ္အိုးထဲ လက္က်န္ေရ ၇၀ဝ မီလီလီတာ ထည့္ၿပီး ဆူပြက္လာ ေအာင္ တည္ပါ။ ဆူပြက္လာပါက အသင့္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ပဲမႈန္႔ရည္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တစ္ဖက္မွ ထည့္ၿပီး တစ္ဖက္မွ အဆက္မျပတ္ ေမႊပါ။
၃။ အဆက္မျပတ္ ေမႊေနရင္း အေရာင္ၾကည္လာပါက အေအးခံမည့္ ဗန္း (သို႔) ပန္းကန္ထဲ ေလာင္းထည့္ၿပီး အေအးခံထားပါ။
၄။ လံုးဝေအးသြားပါက လိုသလိုလွီးျဖတ္ၿပီး အသင့္ေဖ်ာ္စပ္ထားတဲ့ ဇီခြ်မ္းေဆာ့စ္ျဖင့္ တြဲဖက္တည္ခင္းႏိုင္ပါၿပီ။


ဇီခြ်မ္းေဆာ့စ္အတြက္ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ဇီခြ်မ္းင႐ုတ္ဆီ  -  စားပြဲဇြန္း ၂ ဇြန္း
• ပဲငံျပာရည္  -  ၂ ဇြန္း
• ရွလကာရည္  -  ၂ ဇြန္း
• ႏွမ္းဆီေမႊး  -  အနည္းငယ္
• ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္  -  ၁ ဇြန္း
• ၾကက္သြန္ျဖဴ  -  ၁ ႁမႊာ (ႏုပ္ႏုပ္စဥ္းပါ)
• ႏွမ္းေလွာ္  -  အနည္းငယ္
• သၾကား  -  ၁/၂ ဇြန္း
• ၾကက္သြန္ၿမိတ္  -  ၁ ပင္
• နံနံပင္  -  အနည္းငယ္
• ေျမပဲဆံ  -  အနည္းငယ္ (optional)
• ေရ  -  ၅ ဇြန္း
• င႐ုတ္သီး  -  ျဖဴးရန္ (optional)

ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ပန္းကန္ထဲ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ားအားလံုးထည့္၍ သမေအာင္ေမႊၿပီး အေပါ့အငန္ လိုသလို ျပဳျပင္ပါ။
၂။ ဇီခြၽမ္းင႐ုတ္ဆီျပဳလုပ္ရန္မွာ ဇီခြ်မ္းင႐ုတ္ေကာင္း ၁ ဇြန္းႏွင့္ နာနတ္ပြင့္ ၂ ပြင့္ကို ဆီ ၅ ဇြန္း စာျဖင့္ ေမႊးလာေအာင္ ဆီသတ္ပါ။ ေမႊးလာပါက ဆီကို စစ္ယူၿပီး င႐ုတ္သီးမႈန္႔ ၃ ဇြန္း ထည့္ၿပီး အပူျပန္ေပးပါ။ ေမႊးလာပါက ေမႊၿပီး မီးဖိုေပၚမွခ်ပါ။ မကြ်မ္းေအာင္ ဂ႐ုျပဳပါ။
ဇီခြ်မ္းင႐ုတ္ေကာင္း (ဟြားေက်ာက္) ကို တ႐ုတ္ကုန္စံုဆိုင္မ်ားမွာ ဝယ္ယူႏိုင္ပါတယ္။
----------------------------------------------------
Sofia

ငါးပိေရက်ိဳထမင္းသုပ္
-------------------------------


 ငါးပိေရက်ိဳထမင္းသုပ္ ရာသီစာအစစ္ေလးပါ။ အခု ပန္းခေရ ခ်က္နည္းေလးေတြ တင္ျပေနခ်ိန္ေလးကေတာ့ မိုးမလင္းစတမ္းကို မိုးေတြ ရြာေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေဈးသြားရ ခက္ခဲ၊ ထမင္းဝိုင္းျပင္ရ ခက္ခဲေနခ်ိန္မွာ တစ္ခါတေလ ဒီလိုေလး အိမ္မွာရွိေနၿပီးသား အစားအစာေလးေတြနဲ႔ အဆင္ေျပသလို ဖန္တီးထားတဲ့ ထမင္းသုပ္ေလးက စားလို႔လည္း ေကာင္းၿပီး အလုပ္ပိုလည္း သက္သာေစတဲ့ ရာသီစာသုပ္ေလးေပါ့။ ေရေႏြးၾကမ္းပူပူေလး တစ္ခြက္ပါ စီစဥ္ေပးဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ထမင္း  -  ၁ ပန္းကန္
• ငါးပိေရက်ိဳ  -  အနည္းငယ္
• ဟင္းအႏွစ္က်န္လွ်င္  -  အနည္းငယ္
• ဟင္းအႏွစ္မက်န္လွ်င္ ဆီခ်က္  -  အနည္းငယ္
• င႐ုတ္သီးအေလွာ္မႈန္႔  -  အစပ္စားႏိုင္သေလာက္
• ခရမ္းခ်ဥ္သီး  -  တစ္ျခမ္း
 (မိမိႀကိဳက္ေသာ ေရခဲေသတၲာထဲ သိမ္းထားသည့္ အသီးအႏွံ ႀကိဳက္ရာထည့္ႏိုင္သည္။)
• ပဲေတာင့္ရွည္  -  ၁ ေတာင့္
 (မိမိႀကိဳက္ေသာ ေရခဲေသတၲာထဲ သိမ္းထားသည့္
အသီးအႏွံ ႀကိဳက္ရာထည့္ႏိုင္သည္။)
• ပဲျပဳတ္  -  အနည္းငယ္
• ဆား  -  အနည္းငယ္
• အရသာ  -  အနည္းငယ္
• သံပရာသီး  -  အနည္းငယ္


ျပဳလုပ္နည္း
 ဇလံုတစ္လံုးထဲ ထမင္းထည့္ၿပီး ငါးပိရည္က်ိဳထည့္ပါ။ ဟင္းအႏွစ္ (သို႔)ဆီခ်က္ ထည့္ၿပီး ပဲျပဳတ္ထည့္ပါ။ ဆား၊ အရသာ၊ င႐ုတ္ေလွာ္ထည့္ၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးအစိတ္ေသး ေလးေတြ စိတ္ထည့္၍ ပဲေတာင့္ရွည္ကို ဆိတ္ၿပီး ထည့္ပါ။ သံပရာသီးညႇစ္ၿပီး နယ္ပါ။ အရသာအေနေတာ္ၿပီဆိုလွ်င္ ဟင္းက်န္ေလး အေပၚမွာတင္ၿပီး တို႔စရာေလးေတြ တင္ပါ။ (နံနံပင္၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ တို႔ၿပီးစားလည္း ေကာင္းပါတယ္။)
-----------------------------------------
ပန္းခေရ

Monday, August 12, 2019

ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ေစေသာ အစားအစာမ်ား



******************************************

❓❓ MWD: မၾကာေသးခင္က အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ပီေလာပီနံဥကိုစားၿပီး မိသားစုတစ္ခုလံုး ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ ေသဆံုးသြားၾကတယ္လို႔ သတင္းတစ္ခုထဲမွာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္ ဆရာ.. ကြ်န္မတို႔ႏိုင္ငံမွာလည္း ပီေလာပီနံဥ စားသံုးတဲ့ဓေလ့ ရွိတာရယ္.. ၿပီးေတာ့ ရံဖန္ရံခါမွာလည္း အဆိပ္သင့္လို႔ ေဆး႐ံုကိုတက္ေရာက္ကုသၾကရတယ္ ဆိုတာလည္း ၾကားေနရေတာ့ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်န္းမာသုတအစီအစဥ္ကေန အမ်ားသိႏိုင္ဖို႔ တင္ဆက္ခ်င္ပါတယ္ ဆရာ.. ပထမဆံုးအေနနဲ႔ အပင္ေတြမွာ ဆိုင္ယာႏိုက္က ဘယ္နည္းဘယ္ပံု ေရာက္လာသလဲဆိုတာ ရွင္းျပေပးပါ..

Dr.KML: အပင္ထြက္ပစၥည္းေတြကို အဓိကအုပ္စု (၂) ခုခြဲထားပါတယ္.. Primary Metabolite နဲ႔ Secondary Metabolite ဆိုၿပီး (၂) ခု ျဖစ္ပါတယ္..
Primary Metabolite ဆိုတာကေတာ့ အပင္ရဲ႕ႀကီးထြားျခင္း၊ မ်ဳိးပြားျခင္း၊ တည္ေဆာက္ျခင္းေတြမွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ ဓာတ္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္.. ဥပမာ ကာဗိုဟိုက္ၿဒိတ္၊ ပ႐ိုတင္း၊ အဆီနဲ႔ Nucleic acid ေတြျဖစ္ပါတယ္..
Secondary Metabolite ေတြရဲ႕ အဓိကတာဝန္ကေတာ့ အပင္ကို ေရာဂါပိုးမႊားေတြရဲ႕အႏၱရာယ္နဲ႔ သဘာဝေဘးရန္ေတြကေန ကာကြယ္ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္.. လူမွာဆို ခုခံအားစနစ္နဲ႔ သြားတူပါတယ္.. အဲဒီမွာအုပ္စုႀကီး (၄) ခုရွိပါတယ္..
(၁) Terpenoid
(၂) Phenolics
(၃) Alkaloids
(၄) Glycoside တို႔ ျဖစ္ပါတယ္..

ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္တဲ့အုပ္စုကေတာ့ Terpenoid အုပ္စုမွာပါဝင္ပါတယ္.. Glycoside (၄) မ်ဳိးရွိတဲ့အနက္ ဆိုင္ယာႏိုက္ပါတဲ့  glycoside ကို Cyanogenic glycoside လို႔ ေခၚပါတယ္.. glycoside ဆိုတာေတာ့ glucose ကေနလာတာျဖစ္ၿပီး glucose ေမာ္လီက်ဴးနဲ႔ အျခားေမာ္လီက်ဴးတို႔ ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕စည္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္..
အ့ဲဒီ Cyanogenic glycoside ေတြကို တစ္နည္းအားျဖင့္ cyanogen လို႔လည္း ေခၚပါတယ္.. သူတို႔ဟာ HCN လို႔ေခၚတဲ့ Hydrogen Cyanide အဆိပ္ကို ထုတ္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္.. ဆိုင္ယာႏိုက္လို႔လည္းအတိုေကာက္ ေခၚၾကပါတယ္.. အဲ့ဒီလို HCN ထုတ္ေပးတဲ့အပင္ေပါင္း ၂၆၀ဝ ေလာက္ကို ေတြ႕ရွိေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္..

❓❓ MWD: ဘယ္လိုမ်ဳိးအပင္ေတြကေန ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္ ထုတ္ေပးႏိုင္ပါသလဲ ဆရာ..

Dr.KML: ခုနကေျပာခဲ့တဲ့အပင္ ၂၆၀ဝ ေက်ာ္ထဲမွာ အမ်ားစုကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႔ အၿမဲထိေတြ႕ေနတာမဟုတ္ေတာ့ သိပ္အေရးမႀကီးဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္.. အားလံုးထဲမွာ cyanogen ပါဝင္မႈအမ်ားဆံုးနဲ႔ လူေတြအသံုးအမ်ားဆံုးကေတာ့ tapioca လို႔ေခၚတဲ့ ပီေလာပီနံဥပဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ေနာက္ ပဲပိစပ္အပါအဝင္ ပဲမ်ဳိးစံုမွာလည္း ပါပါတယ္.. ေနာက္ၿပီး ဆီးေစ့ဆံ၊ ပန္းသီးအေစ့၊ မက္မြန္သီးေစ့၊ ခ်ယ္ရီသီးအေစ့ေတြထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္.. ပါဝင္တဲ့ပမာဏ အနည္းအမ်ားကေတာ့ ကြာတာေပါ့..

❓❓ MWD: ခုနက ဆရာေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ အပင္ေတြအတြက္ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြကေန ကာကြယ္ဖို႔လို႔ ေျပာသြားပါတယ္.. အ့ဲဒါ နည္းနည္းရွင္းျပေပးပါ..

Dr.KML: အပင္ေတြဟာ သဘာဝအတြက္ Natural defense mechanism ေတြရွိပါတယ္.. အပင္ကိုဖ်က္ဆီးမယ့္ ပိုးမႊားတိရိစာၦန္ေတြရဲ႕ရန္ကေန ကာကြယ္ဖို႔ပါ.. အပင္ေတြမွာ cyanogenic glycoside ေတြရွိေနေပမယ့္ သာမန္အေျခအေနမွာ ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္မထုတ္ပါဘူး.. အပင္ဟာ ဖ်က္ဆီးခံရၿပီဆိုတာနဲ႔ ဆဲလ္ေလးေတြပ်က္သြားမယ္.. အ့ဲဒီအခါမွာ -glycosidase ဆိုတဲ့အင္ဇိုင္းနဲ႔ cyanogenic glycoside တို႔ ထိေတြ႕ဓာတ္ျပဳၿပီး HCN ေတြထြက္လာပါတယ္.. အဲဒီ HCN ကိုစားမိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေငြ႕ကို႐ွဴမိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ သတၲဝါရဲ႕အသက္႐ွဴတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္မွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ cytochrome oxidase enzyme စနစ္ကို ဖ်က္ဆီးပစ္ပါတယ္.. အဲ့ဒီအခါမွာ သတၲဝါအေနနဲ႔အသက္႐ွဴရပ္ၿပီး ေသဆံုးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္.. ဘယ္သတၲဝါပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွ႕မွာဒီအပင္ကိုစားလို႔ ေသတာေတြ႕ရင္ ေနာင္ကိုဘယ္အေကာင္မွ ဆက္မစားေတာ့ ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္..


❓❓ MWD: ဒါဆိုရင္ ပီေလာပီနံကို အစိမ္းအတိုင္းစားတဲ့ သတၲဝါေတြအေနနဲ႔ တစ္ခါတည္း ေသႏိုင္တာေပါ့ ဆရာ..

Dr.KML: မွန္ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ပီေလာပီနံဥေတြက ေျမႀကီးထဲမွာပဲရွိေတာ့ ဒါကိုတူးၿပီးစားတဲ့ သတၲဝါေတြကလည္း ေသမွန္းသိေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္သတၲဝါမွ စားေလ့မရွိေတာ့ပါဘူး.. လူပဲစားေတာ့တာပါ.. စားတဲ့အခါ အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ စနစ္တက်မစားရင္သာ အဆိပ္သင့္မွာျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေတာင္ မၾကာေသးမီ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀ဝ၈ တုန္းက နယူးဇီလန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ပီေလာပီနံစိုက္ခင္းမွာ ႏြား (၁၀) ေကာင္ဟာ ပီေလာပီနံဥေတြစားၿပီး ေသဆံုးကုန္တယ္လို႔ သတင္းထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရပါေသးတယ္..

❓❓ MWD: ပီေလာပီနံကို အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ဘယ္လိုစားရပါမလဲ ဆရာ..

Dr.KML: အဓိက ပီေလာပီနံကို ေရ ေသေသခ်ာခ်ာေဆးရပါမယ္.. ၿပီးရင္ ျပဳတ္စားတဲ့အခါမွာ အဖံုးကို မၾကာခဏဖြင့္ေပးရပါမယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ျပဳတ္လိုက္ရင္ အပူေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ HCN ေတြဟာ အေငြ႕ပ်ံၿပီး ထြက္သြားႏိုင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္.. အဖံုးမပြင့္ဘဲ ပိတ္ၿပီးျပဳတ္ခဲ့ရင္ HCN ေတြဟာ အျပင္ကိုမထြက္ေတာ့ဘဲ အထဲမွာပဲ ပိတ္မိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္..
ေနာက္ HCN ဟာ ေရမွာေပ်ာ္ဝင္တဲ့အတြက္ အိုးထဲကေရထဲမွာ ေပ်ာ္သြားပါတယ္.. ၿပီးေတာ့ ဥထဲကို ျပန္စိမ့္ဝင္သြားတဲ့အတြက္ HCN အဆိပ္သင့္တာကို ခံစားရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္.. ၿပီးေတာ့ ေရကို ၃ ခါေလာက္လဲေပးရင္ HCN ေတြဟာ သြန္လိုက္တဲ့ေရထဲမွာပါသြားလို႔ အႏၱရာယ္ကင္းစြာစားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္.. ဒီသေဘာတရားကေတာ့ ဥေတြကို ျပဳတ္စားရင္ ဘာဥပဲျပဳတ္စားစား HCN ပါ/မပါ မသိႏိုင္တဲ့အတြက္ ေရကို ၂ ခါ ၃ ခါလဲေပးၿပီး အဖံုးကိုမၾကာခဏဖြင့္ေပးရင္ HCN အဆိပ္သင့္ျခင္းမွ ကင္းေဝးေစႏိုင္ပါတယ္..

❓❓ MWD: ခုနက ဆရာေျပာတဲ့အထဲမွာ ပဲပိစပ္အပါအဝင္ ပဲမ်ဳိးစံုမွာလည္း ဆိုင္ယာႏိုက္ပါဝင္တယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔စားေနက် အစားအစာလည္းျဖစ္ေတာ့ ဘယ္လိုမ်ားလုပ္သင့္ပါသလဲ..

Dr.KML: Soy bean လို႔ေခၚတဲ့ ပဲပိစပ္အပါအဝင္ ပဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ cyanogen ပါဝင္ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ပါဝင္တဲ့ပမာဏက နည္းတဲ့အတြက္ မ်ားမ်ားစားမွသာ ဒုကၡေပးတာျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ပဲ ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေသခ်ာရင္ အစိမ္းမစားသင့္ပါဘူး.. ခုနကေျပာသလို ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ရင္ အဖံုးကို ၂ ခါ ၃ ခါဖြင့္ေပး႐ံုနဲ႔ HCN အကုန္လံုးထြက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္.. အႏၱရာယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အဆင့္မရွိပါ.. အထူးသတိျပဳရမွာက အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ေတြကို ပဲေကြ်းရင္ တစ္ခါထဲအမ်ားႀကီး မေကြ်းမိဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္..

❓❓ MWD: ဆီးသီးတို႔၊ ပန္းသီးတို႔စားရင္ ဆိုင္ယာႏိုက္ အဆိပ္သင့္ႏိုင္ပါသလား..

Dr.KML: အဲ့ဒါကေတာ့ အေစ့မွာပဲပါလို႔ သိပ္ျပႆနာမရွိပါ.. အေစ့ကိုလည္း လူေတြကစားေလ့မရွိေတာ့ လူမွာဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္မႈ မျဖစ္ႏိုင္ပါ.. ဥပမာ ပန္းသီးကိုစားရင္ အေစ့ရွိတဲ့အူတိုင္ကိုမစားဘဲ လႊင့္ပစ္တဲ့သူခ်ည္းပါပဲ.. အလားတူ မက္မန္းသီး၊ မက္မြန္သီး၊ ဆီးသီးတို႔ဆိုရင္လည္း အေစ့ကိုလႊင့္ပစ္ေတာ့ ျပႆနာမရွိပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ တိရိစာၦန္ေတြစားရင္ေတာ့ အလံုးလိုက္စားၾကရတာျဖစ္လို႔ သူတို႔ဆိုရင္ ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ပါတယ္.. တိရိစာၦန္ေတြကလည္း အဲ့ဒီအသီးေတြစားရင္ ေသမွန္းသိေတာ့ သူတို႔ကလည္း ဘယ္ေတာ့မွစားမွာမဟုတ္ပါဘူး..


❓❓ MWD: ဆိုင္ယာႏိုက္က လူေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ပမာဏဝင္ရင္ ေသႏိုင္ပါသလဲ ဆရာ..

Dr.KML: HCN ရဲ႕ေသႏိုင္တဲ့ပမာဏ (Lethal dose) 0.5 – 3.5 mg/kg ျဖစ္ပါတယ္.. ဝင္လာတဲ့ဆိုင္ယာႏိုက္ကို လူ သို႔မဟုတ္ တိရိစၦာန္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကေန ဘယ္ေလာက္ေခ်ဖ်က္ႏိုင္တယ္ဆိုတာေပၚ မူတည္ၿပီး ပမာဏကြာျခားတာပါ.. မူလကတည္းက က်န္းမာေရးေဒါင္ေဒါင္ျမည္ရင္ 3.5 mg/kg အထိခံႏိုင္မွာျဖစ္ၿပီး က်န္းမာေရးမေကာင္းခဲ့ရင္ အထူးသျဖင့္ အသည္းမွာေရာဂါတစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ 0.5 mg/kg ဆိုရင္ ေသႏိုင္ပါတယ္.. တစ္နည္းအားျဖင့္ 50 kg ရွိတဲ့လူႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ 35 mg ဝင္႐ံုနဲ႔ ေသႏိုင္ပါတယ္.. ဥပမာ ဆီးေစ့၊ ပန္းသီးေစ့ 10 g (ငါးမူးသားေက်ာ္ေက်ာ္) မွာ HCN 50 mg ပါဝင္ပါတယ္..

❓❓ MWD: ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ရင္ ဘယ္လိုမ်ဳိးလကၡဏာေတြ ခံစားရပါသလဲ ဆရာ..

Dr.KML: အဲ့ဒီမွာ ႐ုတ္တရက္ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ရင္ ခံစားရတဲ့လကၡဏာ (Acute cyanide poisoning) နဲ႔ တစ္ႀကိမ္မွာနည္းနည္းစီနဲ႔ ေရရွည္အဆိပ္သင့္ျခင္း (Chronic cyanide poisoning) ဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္..
႐ုတ္တရက္အဆိပ္သင့္ဖို႔အေနနဲ႔ HCN ပါဝင္တဲ့အစားအစာေတြ တစ္ခါတည္းမ်ားမ်ားစားရင္ ႀကံဳေတြ႕ရပါတယ္.. ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ပီေလာပီနံဥေတြ မ်ားမ်ားစားတဲ့ဟာမ်ဳိးေပါ့.. အဓိကလကၡဏာေတြအေနနဲ႔..

(၁) General - ေခါင္းကိုက္လာမယ္.. ေခါင္းမူးလာမယ္.. ပ်ိဳ႕မယ္.. အန္မယ္.. ႏံုးေခြသြားမယ္.. ကိုယ္ေတြလက္ေတြမသယ္ခ်င္ဘူး ျဖစ္လာမယ္.. ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ျပာလာမယ္..
(၂) Respiratory - အစပိုင္းမွာ အသက္႐ႈႏႈန္းျမန္လာမယ္.. အသက္႐ႈမဝျဖစ္လာမယ္.. ေနာက္ပိုင္းမွာ အသက္မွ်င္းမွ်င္းပဲ႐ွဴၿပီး အသက္႐ွဴရပ္ကာ ေသႏိုင္ပါတယ္..
(၃) CNS - ႐ုတ္တရက္သတိလစ္မယ္.. တက္မယ္.. သတိလံုးဝေမ့ၿပီး ေသဆံုးႏိုင္ပါတယ္..


❓❓ MWD: နာတာရွည္ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း ရွင္းျပေပးပါ..

Dr.KML: ဒါကေတာ့ ဆိုင္ယာႏိုက္ပါဝင္တဲ့အစားအစာကို မၾကာခဏစားသံုးမယ္.. HCN ဓာတ္ေငြ႕ကို နည္းနည္းခ်င္း႐ွဴမိေနမယ္ဆိုရင္ တစ္ခါတည္း ေသေလာက္တဲ့ပမာဏမဟုတ္ရင္ေတာ့ အဓိကအခ်က္ (၂) ခုရွိပါတယ္..

(၁) General - ေခါင္းမၾကာခဏကိုက္မယ္.. ႏံုးခ်ိမယ္.. ကိုယ္လက္ေတြ မသယ္ခ်င္ မလႈပ္ရွားခ်င္ျဖစ္မယ္.. မၾကာခဏ ပ်ိဳ႕ခ်င္အန္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္မယ္.. လက္ထိပ္ကေလးေတြၾကည့္ရင္ အျပာေရာင္သန္းေနတတ္တယ္.. (cyanosis လို႔ေခၚပါတယ္)

(၂) Mucocutaneous - ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္ေငြ႕ေတြထုတ္ေနတဲ့ စက္႐ံု၊ အလုပ္႐ံုေတြမွာလုပ္တဲ့သူေတြမွာ မ်က္ေစ့ေတြပူမယ္.. စပ္မယ္ (Eye irritation)၊ မ်က္ခြံေတြေရာင္မယ္ (conjunctivitis)၊ ႏွာေခါင္းယားမယ္ (nose irritation)၊ အေရျပားေရာင္ရမ္းျခင္း(dermatitis)၊ အဖုအပိန္႔မ်ားထြက္ျခင္း (rash)၊ အေရၾကည္ဖုမ်ားထြက္ျခင္း(papules) ေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္.. ငါးပိ၊ ငံျပာရည္စက္႐ံုေတြမွာ ေတြ႕ရေလ့ရွိပါတယ္.. ဘက္တီးရီးယား ကေန ဆိုင္ယာႏိုက္ထုတ္ေပးလို႔ ျဖစ္ပါတယ္..

❓❓ MWD: ဆိုင္ယာႏိုက္ဓာတ္ေငြ႕ကို အခ်ဳိ႕စစ္ပြဲေတြမွာလည္း အသံုးျပဳတယ္လို႔ သိရပါတယ္.. အ့ဲဒါကေရာ အပင္ကေနထုတ္တာပါလား ဆရာ..

Dr.KML: စစ္ပြဲေတြမွာသံုးတာမွန္ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ အပင္ကေနယူတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.. ဓာတုေဗဒနည္းနဲ႔ အေျမာက္အမ်ားထုတ္ယူတာျဖစ္ပါတယ္.. ရလာတဲ့ HCN ေတြကို ဓာတ္ေငြ႕အိုး (cylinder) ေတြမွာ ထည့္ၿပီးသံုးတာပါ.. ထင္ရွားတဲ့ဥပမာအေနနဲ႔ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက နာဇီဂ်ာမဏီဟာ ဂ်ဴးလူမ်ဳိး ၆ သန္းေက်ာ္ကိုgas chamber ထဲမွာထည့္ၿပီး ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္ေငြ႕နဲ႔ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္.. ေနာက္ပိုင္းမွာ chemical warfare အေနနဲ႔ ၁၉၈၀ တုန္းက အီရတ္စစ္တပ္ကေန kurd လူမ်ဳိးေတြကို တိုက္ခိုက္တဲ့အခါမွာ သံုးခဲ့ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢကေနဦးစီးၿပီးေတာ့ chemical warefare ေတြကို အသံုးမျပဳဖို႔ပိတ္ပင္ထားပါတယ္.. ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ သံုးခြင့္မရွိပါဘူး..

❓❓ MWD: ဆရာ့အေနနဲ႔ ျမဝတီ႐ုပ္ျမင္သံၾကားပရိသတ္ကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ..

Dr.KML: အဓိကကေတာ့ ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္မသင့္ရေလေအာင္ အသီးအႏွံေတြကို ျပဳတ္ၿပီးစားရင္ အထူးသျဖင့္ ပီေလာပီနံလို ဥမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ကန္စြန္းဥ၊ အာလူးစတာေတြကို ျပဳတ္တဲ့အခါ ေရ ၂ ခါ ၃ ခါ လဲဖို႔နဲ႔ အဖံုးကို မၾကာခဏ ၃-၄ ခါေလာက္ ဖြင့္ေပးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္.. ဒါဆိုရင္ ဆိုင္ယာႏိုက္အဆိပ္သင့္ျခင္းက ကင္းေဝးစြာနဲ႔ စိတ္ခ်လက္ခ် စားႏိုင္ပါတယ္..

#Cyanide
#Health
#MWD

မူရင္းမ်ွေ၀သူ - ေဒါက္တာခင္ေမာင္လြင္ (FAME Pharmaceuticals) 

Friday, August 9, 2019

Crispy Pork Belly - ငါးေခါက္ဆြဲ - Chinese Spring Pancake - ခ်င္း႐ိုးရာ ဘိုင္မင္းက်င္းဟင္းလ်ာ

Chinese Spring Pancake
(တ႐ုတ္ၾကက္သြန္ၿမိတ္ပန္ကိတ္)  (သက္သတ္လြတ္)
-------------------------------------------------------


 တ႐ုတ္ပန္ကိတ္က ထပ္တစ္တရာ ပလာတာနဲ႔ ဆင္တူပါတယ္။ စားပံု စားနည္းကေတာ့ ကြာပါတယ္။ ထပ္တစ္ရာ ပလာတာက ပဲ၊ ဒါမွ မဟုတ္ သၾကားနဲ႔စားေပမယ့္ တ႐ုတ္ၾကက္သြန္ၿမိတ္ပန္ကိတ္ကေတာ့ ဘာနဲ႔မွတြဲၿပီး စားဖို႔ မလိုပါဘူး။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ဂ်ံဳမႈန္႔  -  ၂ ခြက္
• ေရေႏြး  -  ၁ ခြက္
• ဆား  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၁/၂ ဇြန္း
• ၾကက္သြန္ၿမိတ  -  ၄ ပင္ (ပါးပါးလွီးထားပါ)
• ဂ်ံဳမႈန္႔  -  စားပြဲဇြန္း ၃ ဇြန္း
• ဆား  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၁/၂ ဇြန္း
• ဆီ  -  စားပြဲဇြန္း ၃ ဇြန္း

ျပဳလုပ္နည္း
 ၁။ မုန္႔နယ္မည့္ဇလံုထဲ ဂ်ံဳမႈန္႔ ၂ ခြက္ ထည့္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ ဆား လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၁/၂ ဇြန္း ထည့္ၿပီး ေမႊပါ။
 ၂။ ၿပီးလွ်င္ ေရေႏြးျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလာင္းထည့္ၿပီး ေမႊပါ။ ၿပီးလွ်င္ လက္နဲ႔နယ္ၿပီး မိနစ္ ၂၀ ခန္႔ အဖံုး ဖံုးၿပီး ထားပါ။
 ၃။ ပန္းကန္လံုးအေသးထဲ ဂ်ံဳမႈန္႔၊ ဆားႏွင့္ ဆီထည့္ၿပီး ေမႊထားပါ။
 ၄။ မိနစ္ ၂၀ ျပည့္လွ်င္ ဇလံုထဲမွထုတ္ၿပီး ဂ်ံဳမႈန္႔ျဖဴးထားတဲ့ စားပြဲေပၚမွာတင္၍ နယ္ပါ။
 ၅။ ၿပီးလွ်င္ မုန္႔သားကို ၄ ပိုင္းပိုင္းပါ။


 ၆။ ၿပီးလွ်င္ ၃ ပိုင္းပိုင္းပါ။ တစ္ပိုင္းစီကို မုန္႔သားပါးပါးရေအာင္ တလိမ့္တံုးျဖင့္လွိမ့္ပါ။ ပါးႏိုင္သမွ် ပါးေအာင္ လွိမ့္ပါ။
 ၇။ ၿပီးလွ်င္ မုန္႔သားကို ဂ်ံဳနဲ႔ဆား ေရာစပ္ထားတဲ့ ဆီသုတ္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ ပါးပါးလွီးထားတဲ့ ၾကက္သြန္ ၿမိတ္ျဖဴးပါ။
 ၈။ ၿပီးလွ်င္ မုန္႔သားကို အရွည္လိုက္ရေအာင္ လိပ္ၿပီး လက္ဖေနာင့္နဲ႔ဖိ၍ အနည္းငယ္ ျပားေပးပါ။ မုန္႔သားျပားသြားလွ်င္ ဆီထပ္သုတ္ပါ။
 ၉။ ၿပီးလွ်င္ မုန္႔သားကို အဝိုင္းပံုရေအာင္ ျပန္လိပ္ပါ။ အလိပ္ေျပမသြားေအာင္ အစြန္းဖက္အစကို ေအာက္ဘက္ထည့္သြင္းထားပါ။ က်န္တဲ့ မုန္႔ ၂ ခုကို ထပ္မံ၍ လုပ္ပါ။
 ၁၀။ မုန့္အဝိုင္း ၃ ခုရလွ်င္ ၁ ခုစီကို ျပားခ်ပ္သြားေအာင္ တလိမ့္တံုးနဲ႔ အဝိုင္းပံုရေအာင္ လွိမ့္ေပးပါ။
 ၁၁။ ၿပီးလွ်င္ မကပ္တဲ့ဒယ္အိုးထဲ ထည့္ၿပီး ေၾကာ္ပါ။ ၃ မိနစ္ေလာက္မွာ ေနာက္တစ္ဖက္လွန္ၿပီး ေၾကာ္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ ေနာက္တစ္ဖက္ျပန္လွန္၍ ဆီသုတ္ၿပီး ေၾကာ္ပါ။
 ၁၂။ ေနာက္က်န္တဲ့တစ္ဖက္ကိုလည္း ဆီသုတ္ၿပီး ေၾကာ္ပါ။
-----------------------------------------------------
Myint Oo Tha

ငါးေခါက္ဆြဲ
(Home Made Fish Noodle)
-------------------------------------------


 ငါးေခါက္ဆြဲေလးက ငါးအသားနဲ႔ ေခါက္ဆြဲဖတ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတာေလးပါ။ ျပဳလုပ္ရတာ လြယ္ကူၿပီး အိမ္သားေတြအတြက္ မနက္စာေလးကို ဆန္းဆန္းျပားျပားေလး လုပ္ေကြ်းရေအာင္ေနာ္။ ငါးေခါက္ဆြဲမုန္႔ႏွစ္ေလးကို ႀကိဳတင္လုပ္ၿပီး ေရခဲေသတၲာထဲ ထည့္ထားကာ မနက္က်ရင္ ေရဆူေအာင္ တည္ၿပီး ညႇစ္ခ်ေပး႐ံုနဲ႔ မနက္စာအတြက္ ၁၅ မိနစ္အတြင္း လြယ္ကူျမန္ဆန္ၿပီး အရသာရွိတဲ့ ေခါက္ဆြဲပြဲေလးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။

ငါးေခါက္ဆြဲဖတ္အတြက္ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
• ငါးအသား  -  ၃၀ဝ ဂရမ္ (၂၀ က်ပ္သား) ၃ ပြဲစာ
• ဂ်ံဳမႈန္႔  -  ၄၀ ဂရမ္ (၃ ဇြန္းခန္႔)
• ေကာ္မႈန္႔  -  ၄၀ ဂရမ္
• ေရ   -  ၁၀ဝ မီလီလီတာ (အခါး ပန္းကန္ ၁ လံုးခန္႔)
• ဆား  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၁/၄ ဇြန္း
• င႐ုတ္ေကာင္းမႈန္႔  -  အနည္းငယ္
• ႏွမ္းဆီေမႊး  -  ၁ ဇြန္း
• ၾကက္ဥအကာ  -  တစ္ဝက္

ငါးေခါက္ဆြဲဖတ္ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ငါးအသားကို ႀကိတ္ပါ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ငါးဖယ္ျခစ္သံုးလွ်င္ ရပါတယ္။(အ႐ိုးနည္းတာ ရွာဝယ္ပါ။) တခ်ိဳ႕ငါးအသားမ်ားမွာ ဆားထည့္ထားတတ္ လို႔ အရင္ျမည္းၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ဆားပါၿပီးသားျဖစ္ပါက ဆားထပ္ ထည့္ရန္ မလိုပါ။
၂။ ဦးစြာ ဇလံုတစ္လံုးထဲ ဂ်ံဳမႈန္႔ႏွင့္ ေကာ္မႈန္႔ကို ေရထည့္ၿပီး ေဖ်ာ္ပါ။
၃။ ၿပီးလွ်င္ ငါးအသားထည့္ပါ။ အရသာျဖည့္စြက္ၿပီး နာနာနယ္ပါ။
၄။ ေစးပိုင္လာပါက ၾကက္ဥအကာထည့္ၿပီး ထပ္မံ၍ နယ္ပါ။
၅။ မုန္႔သားညက္လာပါက ပလတ္စတစ္အိတ္တစ္ခုထဲ ထည့္ပါ။ အေပၚက ေသခ်ာ ခ်ည္ထားပါ။
၆။ ၿပီးလွ်င္ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဖို႔ ေရေႏြးအိုးတည္ပါ။
၇။ ေရဆူပါက ငါးမုန္႔ႏွစ္ထည့္ထားတဲ့ အိတ္ရဲ႕ေထာင့္ခြ်န္းကို ကတ္ေၾကးျဖင့္ ေသး ေသးညႇပ္ၿပီး ေရေႏြးဆူဆူထဲ ညႇစ္ေပးပါ။ မ်ားလွ်င္ ႏွစ္ခါခြဲၿပီး ျပဳတ္ပါ။
၈။ ေရေပၚေပၚလာတဲ့ ငါးေခါက္ဆြဲဖတ္ေလးမ်ားကို ဆယ္ယူၿပီး တည္ခင္းမယ့္ ပန္းကန္ထဲ ထည့္ပါ။
၉။ အသင့္တည္ထားတဲ့ ဟင္းရည္အိုးထဲ မိမိႏွစ္သက္ရာ အသားႏွင့္ ပုစြန္ တို႔ကိုထည့္ ပါ။ အသီးအရြက္တို႔ကိုလည္း ဆူေနတဲ့ဟင္းရည္အိုးထဲ ထည့္၍ တည္ခင္းမယ့္ ငါးေခါက္ဆြဲပန္းကန္ထဲ ထည့္ၿပီး သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါၿပီ။


ဟင္းခ်ိဳအတြက္ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
 ငါးေခါက္ဆြဲျပဳလုပ္ရန္ အသင့္ျဖစ္ပါက ဟင္းခ်ိဳအိုးကို အရင္  ျပင္ဆင္ထားပါ။
• ၾကက္ျပဳတ္ရည္  -  ၃ ပြဲစာ
• ပဲငံျပာရည္အၾကည္  -  စားပြဲဇြန္း ၃ ဇြန္း
• ခ႐ုဆီ  -  ၃ ဇြန္း
• ႏွမ္းဆီေမႊး  -  ၁ ဇြန္း
• သၾကား  -  ၁ ဇြန္း
• ဟင္းခတ္မႈန္႔  -  ၂ ဇြန္း
• ပုစြန္/ႏွစ္သက္ရာအသား  -  ၁ ပန္းကန္
• မုန္လာဥနီ၊ မိႈ၊ ေရႊပဲသီးႏွင့္ မုန္ညင္း (သို႔) ပဲရြက္

ျပဳလုပ္နည္း
 ၾကက္ျပဳတ္ရည္တည္ၿပီး အရသာျဖည့္စြက္ထားပါ။ ထည့္လို သည့္ အသား၊ ငါး၊ သီးႏွံမ်ားကို အသင့္လွီးျဖတ္ထားပါ။
--------------------------------------------
Sofia

Crispy Pork Belly (ဝက္ဗိုက္သားအျြကပ္)
----------------------------------------------------


 အဲဒီဝက္ဗိုက္သားအျြကပ္ကင္ကေတာ့ တ႐ုတ္ေတြ အလြန္ႀကိဳက္တဲ့ အစားအစာေလးပါ။ ပါဝင္ပစၥည္းလည္း မမ်ားတဲ့အျပင္ လုပ္ရတာလည္း အလြန္လြယ္ကူပါတယ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
ဝက္ဗိုက္သား  -  ၁ ပိႆာ
ဆား  -  ၅၀ ဂရမ္
ရွာလကာရည္  -  ၅၀ ဂရမ္
Five Spice မႈန္႔  -  ၂၀ ဂရမ္
င႐ုတ္ေကာင္း  -  ၂၀ ဂရမ္


ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ဦးစြာ ဝက္သားကို ေရေႏြးအိုးထဲ ဆားထည့္ၿပီး အေပၚေၾကာတင္းလာေအာင္ ျပဳတ္ပါ။
၂။ ၿပီးလွ်င္ စူးခြ်န္ျဖင့္ အေရခြံကို ထိုးဆြပါ။ ၿပီးလွ်င္ ပါဝင္ပစၥည္းမ်ားအားလံုး ပြတ္လူးပါ။ ၿပီးလွ်င္
အာဗင္ကို အပူခ်ိန္ 180˚C  ျဖင့္ က်က္ေအာင္ ထည့္ထားပါ။ အသားက်က္သြားၿပီဆိုလွ်င္ အေပၚေၾကာမ်ား ျြကပ္ဆတ္သြားေစရန္ အာဗင္ကို အပူခ်ိန္ 240˚C ေပးၿပီး ကင္ပါ။ ၁၀ မိနစ္ခန္႔ ၾကာလွ်င္ ရပါၿပီ။
-----------------------------------------------
Win Zaw @ Mario Win Zaw

တီးတိန္ ခ်င္း႐ိုးရာ ဘိုင္မင္းက်င္းဟင္းလ်ာ
------------------------------------------------------


 ဘိုင္မင္က်င္း (Vai Min Cinn) ဆိုတာက တီးတိန္ ခ်င္းမ်ိဳးႏြယ္စုရဲ႕ ႐ိုးရာဟင္းလ်ာ ပါ။ ျမန္မာလိုေတာ့ 'ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ရည္' လို႔ ေခၚရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်င္းျပည္နယ္မွာ ေျပာင္းဖူးက အဓိကစိုက္ပ်ိဳးတဲ့သီးႏွံျဖစ္ၿပီး ခ်င္းမ်ိဳးႏြယ္စုအသီးသီးရဲ႕ အေျခခံ႐ိုးရာအစာ ေတြမွာ ေျပာင္းဖူးဟာ မပါမျဖစ္ပါပဲ။

 ဘိုမင္က်င္းခ်က္ျပဳတ္ရာမွာ ဆံုနဲ႔ ေထာင္းၿပီး အခြံခြ်တ္ကာ သန္႔စင္ထားတဲ့ ေျပာင္းဖူးဆံကို ခ်င္းပဲ (ပဲယဥ္) နဲ႔ ေရာၿပီး ျပဳတ္ထားရပါတယ္။ ဟင္းခတ္အေနနဲ႔ အသားကို မသံုးဘဲ  ရာသီအလိုက္ေပၚတဲ့  ဖ႐ံုၫြန္႔၊ ဖ႐ံုပြင့္၊ ၾကက္သဟင္း၊ ခရမ္းသီး၊
ပဲၫြန္႔ အစရွိတဲ့ အသီးအရြက္စံုကို သံုးပါတယ္။ အာဟာရျပည့္ဝၿပီး အင္မတန္ခြန္အားျဖစ္ေစတဲ့ ႐ိုးရာအစာလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား
အခြံခြ်တ္ၿပီး သန္႔စင္ထားေသာ ေျပာင္းဖူးဆံ  -  ႏို႔ဆီဘူး ၁ လံုး
ခ်င္းပဲ (ပဲယဥ္)  -  ႏို႔ဆီဘူး ၁/၃ ဘူး
ဟင္းရြက္စံု  -  သင့္႐ံု
(ဖ႐ံုၫြန္႔၊ ပဲၫြန္႔၊ ပဲေတာင့္ရွည္၊ ခရမ္းသီး)

ျပဳလုပ္နည္း
၁။ ေျပာင္းဖူးဆံႏွင့္ ခ်င္းပဲ (ပဲယဥ္)ကို ေရေဆး ၿပီး ေရာ၍ အိုးတစ္လံုးနဲ႔ ႏူးေအာင္ ျပဳတ္ပါ။
၂။ ဖ႐ံုၫြန္႔၊ ပဲၫြန္႔ စသည့္ သီးႏွံမ်ားကို ေရေဆးၿပီး သင့္ေတာ္သည့္အရြယ္မ်ား လွီးျဖတ္ထားပါ။
၃။ အိုးထဲမွာ ေရာၿပီးျပဳတ္ထားတဲ့ ေျပာင္းဖူးဆံႏွင့္ ပဲတို႔ကို ႏူးၿပီး ျပဳတ္ရည္ပ်စ္ပ်စ္ အေနအထား မွာ အသင့္ျပင္ထားတဲ့ အသီးအရြက္စံုမ်ား ခတ္ၿပီး ႏွံ႔ေအာင္ေမႊပါ။ ဘိုင္မင္က်င္းျပဳတ္တဲ့အခါ ဆားထည့္မျပဳတ္ပါ။ ဆီကို လည္း မသံုးပါ။
၄။ ဘိုမင္က်င္းျပဳတ္ကို င႐ုတ္သီးဆားေထာင္းႏွင့္တြဲၿပီး စားၾကပါတယ္။ ဘိုမင္ က်င္းက တီးတိန္ ခ်င္းမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား အဆာေျပစားေလ့ရွိၾကတဲ့ ွSnack ႐ိုးရာအစာ ျဖစ္ပါတယ္။
------------------------------------------------
စံလြင္(ငါးဦးစီး)

သရက္သီး နာနတ္ႏွင့္ သံပရာအေအး (Mangon and Pineapple wirh Lime Cooler)
-----------------------------------------------------------


 သရက္သီးမွည့္ကို အရသာတစ္မ်ိဳးေလးျဖင့္ ေဖ်ာ္ထားတာက ေသာက္လို႔ အလြန္ေကာင္းတာေၾကာင့္ ေဖ်ာ္ေသာက္လို္႔ရေအာင္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

ပါဝင္ပစၥည္းမ်ား (၁ ခြက္စာ)
• သရက္သီးမွည့္  -  ၁ ျခမ္း (အသားမ်ား တံုးထားပါ)
• နာနတ္သီး  -  ၂ စိတ္
• သံပရာသီး  -  ၁ လံုး  (လိုသေလာက္ အရည္ညႇစ္ယူပါ)
• ပူဒီနာရြက္  -  ၁ ပင္ (အရြက္မ်ား ေျြခထားပါ)
• သကာရည္  -  လက္ဖက္ရည္ဇြန္း  ၁-၂  ဇြန္း(မထည့္လည္း ရပါတယ္)
• ေရခဲတံုုး  -  လိုသေလာက္

ျပဳလုပ္နည္း
၁။  ပူဒီနာမွလြဲ၍ အျခားပါဝင္ပစၥည္းမ်ားကို ေဖ်ာ္ရည္စက္ထဲ ေၾကညက္ေအာင္ ႀကိတ္၍ ဖန္ခြက္ထဲအရည္မ်ားေလာင္းထည့္ၿပီး ေရခဲလိုလွ်င္ ထပ္ထည့္ပါ။  ပူဒီနာျဖင့္ အလွဆင္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းသံုးေဆာင္လွ်င္ ပိုေကာင္းပါတယ္။
--------------------------------------------------
Syi Lwin Foods Garden