ၾကင္နာစြာအိပ္ေဆးေလးမ်ားေပးပါ
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္အိပ္ေဆးေသာက္သင့္တဲ့ အခ်က္မ်ားမွာ-
(၁) ရံဖန္ရံခါ၊တစ္ညတေလအိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္တဲ့အခါ
(၂) အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္တဲ့နည္းေတြျဖစ္တဲ့ လူေနမႈပံုစံစရိုက္ႏွင့္ အမူအက်င့္မ်ားေျပာင္းလဲျခင္း(ဥပမာ-ေကာ္ဖီ၊လက္ဖက္ရည္မေသာက္ေတာ့ျခင္း၊ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးအခ်ိန္ ကာယေလ့က်င့္ခန္း ပံုမွန္ျပဳလုပ္ျခင္း)ႏွင့္ အိပ္ရာ အိပ္ခန္းကို တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းျဖစ္ေအာင္ စနစ္တက်စီစဥၤေသာ္လည္း အိပ္ေပ်ာ္ရန္ ခက္ခဲေနေသးျခင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ အိပ္မေပ်ာ္မႈကို ျဖစ္ေစတဲ့ေရာဂါမ်ားကို ေသခ်ာက်နစြာ ကုသေသာ္ လည္း အိပ္ေပ်ာ္ရန္ဆက္လက္ခက္ခဲေနတဲ့ အခါ
(၃) အိပ္မေပ်ာ္မႈေ၀ဒနာဟာ မေတာ္တဆထိခိုက္ဒဏ္ရာရမႈ အႏၲရာယ္ကို ပိုမိုမ်ားျပားေစႏိုင္တဲ့အခါ
အဲဒီအခ်က္(၃)ခ်က္ရွိရင္ေတာ့ ဘာမွစဥ္းစားမေနနဲ႔ေတာ့ ၾကင္နာစြာ အိပ္ေဆးေလးမ်ားေပးပါလို႔သာဆိုျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္ေဆးေသာက္အိပ္ပါေတာ့။
ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ဇီ၀နာရီ
ဇီ၀နာရီ (Biological Clock) တစ္နည္းအားျဖင့္ ၂၄နာရီစက္၀န္းဆိုသည္မွာ ခႏၶာကိုယ္အေနနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိပ္မယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ဟာ ႏိုးထမယ္ဆိုျပီး သိနားလည္တာကို ဆိုလိုပါတယ္။ ကိုယ္တြင္း ဇီ၀နာရီကို အလင္းရယ္၊အေမွာင္ရယ္က ဖန္တီးသတ္မွတ္ေပးေနပါတယ္။ အလင္းေရာင္ရွိေနခ်ိန္မွာ ဇီ၀နာရီဟာႏိုးထေနျပီး ညေမွာင္လာရင္ အိပ္ရမယ္ဆိုတဲ့အသိကို ဇီ၀နာရီက လုပ္ေပးပါတယ္။ ဇီ၀နာရီရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကေတာ့
(၁) အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ ႏိုးထျခင္း
(၂) ခႏၶာကိုယ္အပူခ်ိန္ ထိန္းညႇိေပးျခင္း
(၃) ခႏၶာကိုယ္အတြင္းေရဓာတ္ ထိန္းညႇိေပးျခင္း
(၄) တျခားခႏၶာကိုယ္လုပ္ငန္း တာ၀န္မ်ားထမ္းေဆာင္ေပးျခင္း (ဥပမာ- ဗိုက္ဆာေလာင္ျခင္း) တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။
အက္စ္ပါတိမ္း (Aspartame) အခ်ိဳဆိုတာ
ကယ္လိုရီ သုညနီးပါးရွိတယ္လို႔ေရးထားေလ့ရွိတဲ့ အခ်ိဳအတု အက္စ္ပါတိမ္းဆိုတဲ့ ဓာတုပစၥည္းကို အမုိင္ႏိုအက္စစ္၂မ်ိဳးေပါင္းျပီးျပဳလုပ္ရပါတယ္။ အက္စ္ပါတိမ္းဟာ သၾကားထက္ အဆေပါင္း၁၈၀ဆ ပိုျပီးခ်ိဳျမပါတယ္။ ယခုအခါ အက္စ္ပါတိမ္းကို Diet Sodas အပါအ၀င္ စားကုန္ေသာက္ကုန္အမ်ိဳးေပါင္း ၆၀၀၀ေက်ာ္မွာ ထည့္သြင္းျပဳလုပ္လာခဲ့ၾကပါျပီ။ ဥပမာ- ဒိန္ခ်ဥ္၊ႏြားႏို႔၊မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ သၾကားအစားထိုး Nutra Sweet တို႔၊ Equal တို႔မွာ ထည့္သြင္းထုတ္လုပ္ေရာင္းခ် ေနပါတယ္။ အက္စ္ပါတိမ္းကို စားလာတာအခုဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း၃၀ေက်ာ္လာပါျပီ။
အဲဒီအက္စ္ပါတိမ္းဆိုတဲ့ အခ်ိဳတုကို စားၾကျခင္းျဖင့္ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ေျပာၾကဆိုၾက သံေတြကို သိရန္လိုပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အစားအစာႏွင့္ ေဆး၀ါးအသင္းၾကီးမွ လက္ခံရရွိတဲ့ တိုင္ၾကားစာ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာက ေတာ့ အက္စ္ပါတိမ္းပါတဲ့ အစားအစာမ်ား စားသံုးရတဲ့အတြက္ ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ ေခါင္းမူးျခင္း၊မအီမသာ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္ျခင္းနဲ႔ စိတ္ေတြ ေျပာင္းလဲမႈ ရွိတယ္လို႔ဆိုၾကပါတယ္။ လူေတြ မွာ အက္စ္ပါတိမ္းကို ဓာတ္ခြဲစစ္ေဆးၾကည့္ေတာ့ ဘာမွအႏၲရာယ္ မေတြ႔ရေပမယ့္ ၾကြက္ေတြမွာ ဓာတ္ခြဲစမ္း သပ္ၾကည့္တဲ့အခါ ကင္ဆာျဖစ္ေစႏိုင္တာကို ေတြ႔ရတယ္လို႔သိရပါတယ္။
တစ္ေရးႏိုးျပန္အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္
သင္သည္ညၾကီးသန္းေခါင္ႏိုးျပီးေနာက္ အရင္ကအတိုင္းျပန္အိပ္ႏိုင္ပါသလား အကယ္၍ ျပန္မအိပ္ႏိုင္ခဲ့ပါက ေဆးတကၠသိုလ္မွ ေအာက္ပါတို႔ကို အၾကံေပးလိုက္ပါသည္။
အိပ္ရာထဲတြင္ ၁၅မိနစ္ သို႔မဟုတ္ မိနစ္၃၀တက္လွဲေနပါ။အဲဒါေတာင္မွျပန္အိပ္မေပ်ာ္ရင္ အိပ္ရာေပၚ ကထလိုက္ပါ။
စာအုပ္တစ္အုပ္ သို႔မဟုတ္ မဂၢဇင္းစာအုပ္ဖတ္ျခင္း၊ေရေႏြးစိမ္ခ်ိဳးျခင္း သို႔မဟုတ္ ေျပေလ်ာ့ေစသည့္ အရာတစ္ ခုခုကို လုပ္လိုက္ပါ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သင့္ကိုပိုမိုႏိုးၾကြေစသည့္ အလုပ္မ်ား (ဥပမာ-ရုံးအလုပ္လုပ္ျခင္း၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ျခင္း၊ တီဗီၾကည့္ျခင္း) စသည္တို႔ကိုမလုပ္သင့္ပါ။
ေျပေလ်ာ့ေစမည့္ အေလ့အက်င့္မ်ားကို မိနစ္၂၀ခန္႔လုပ္ျပီးေသာအခါ ျပန္အိပ္ပါဟု ထိုတကၠသိုလ္မွ ကြၽမ္းက်င္သူတစ္ဦးက ေျပာၾကားလိုက္ပါသည္။ ထိုအခါတြင္ သင္အိပ္ရန္ပို၍ လြယ္ကူသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၾကားသြားပါသည္။
Ref: Internet
Tuesday, May 19, 2009
Tuesday, May 5, 2009
Everytime We Touch
I still hear your voice, when you sleep next to me.
I still feel your touch in my dreams.(my dreams)
Forgive me my weakness, but I don't know why
Without you it's hard to survive.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat slow...
I can't let you go.
Want you in my life.
Your arms are my castle, your heart is my sky.
They wipe away tears that I cry. (I cry)
The good and the bad times, we've been through them all.
You make me rise when I fall.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat slow...
I can't let you go.
Want you in my life.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
I still feel your touch in my dreams.(my dreams)
Forgive me my weakness, but I don't know why
Without you it's hard to survive.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat slow...
I can't let you go.
Want you in my life.
Your arms are my castle, your heart is my sky.
They wipe away tears that I cry. (I cry)
The good and the bad times, we've been through them all.
You make me rise when I fall.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
'Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat slow...
I can't let you go.
Want you in my life.
'Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I could fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
Thursday, April 30, 2009
ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္မ်ားတြင္ေပၚေပါက္တတ္ေသာ ဂရုျပဳရမည့္ လကၡဏာမ်ား
အရြယ္မေရာက္ေသးသူ လူငယ္မ်ားသည္ ဟန္ခ်က္ညီရမည့္မ႑ိဳင္သံုးခုမွာ အိမ္၊ေက်ာင္းႏွင့္ သူ၏ပတ္၀န္းက်င္ တို႔ျဖစ္ ေၾကာင္း ကေလးမ်ား စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ပြားျခင္းႏွင့္ မိမိကိုယ္မိမိ သတ္ေသျခင္းဆိုင္ရာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔မွ ကြၽမ္းက်င္သူတို႔က ဆိုၾကပါသည္။ ယင္းမ႑ိဳင္သံုးခုသည္ တစ္ခုခုခြၽတ္ယြင္းျပီး ဟန္ခ်က္ပ်က္ ယြင္းပါက ကာယကံရွင္ ကေလးငယ္၏ စိတ္ဓာတ္ေရးရာကို ထိခိုက္မႈအနည္းႏွင့္ အမ်ားရွိႏိုင္သည္ဟုလည္း ဆိုၾကသည္။ ဤအခ်က္ကို ကေလး ငယ္စဥ္အခ်ိန္ကတည္းက သတိျပဳထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေပးၾကရန္လို၏။
မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္ဓာတ္ထိလြယ္၊ ရွလြယ္သည့္အရြယ္မွာ ကေလးအရြယ္လည္းမက၊ လူပ်ိဳအပ်ိဳရြယ္လည္း မက်ေသး သည့္ အသက္အရြယ္မ်ားပင္ျဖစ္ျပီး ယင္းအရြယ္မ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ အေလးထားမႈမ်ား က်ဆင္း တတ္သလို စိတ္ဓာတ္ က်ျခင္းလည္း ၀င္ေရာက္လာတတ္ေလ၏။
ဤအခ်က္ကို အုပ္ထိန္းသူမ်ား သတိျပဳမိရန္ အထူးလိုအပ္ပါသည္။ အုပ္ထိန္းသူဆိုသည္မွာ မိဘမ်ားကိုသာ ဆိုလိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ ကေလးႏွင့္ပတ္သက္သည္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္၊ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပပုဂၢိဳလ္မ်ား အားလံုးကို ဆိုလိုပါသည္။ အကယ္၍ ကေလး၏ မူပ်က္မႈမ်ားကို သတိျပဳမိပါက မိဘမ်ားကို ခ်က္ခ်င္းအေၾကာင္းၾကား ရန္လိုအပ္ပါသည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအမ်ိဳးသားစိတ္က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ (NATIONAL INSTITUTE OF MENTAL HEALTH/ NIMG) ၏အဆိုအရ ယင္းစပ္ကူးမပ္ကူးအရြယ္မ်ိဳး လူငယ္ကေလးမ်ားအနက္ ၈ဒႆမ၃ရာခိုင္ႏႈန္း မွ်သည္ စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ပြား ေနတတ္ျပီး ထို႔ထက္ငယ္ေသာအရြယ္ ကေလးမ်ားတြင္မူ ၂ဒႆမ၅ရာခိုင္ႏႈန္းသည္သာ စိတ္က်ေရာဂါ၀င္တတ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
လက္ရွိဆယ္စုႏွစ္မ်ားတြင္ စိတ္က်ေရာဂါေပၚေပါက္မႈႏႈန္းမွာပိုမိုျဖစ္ေပၚလာျပီး၊ အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္အထိ ဆက္လက္ ေပၚေပါက္ေနတတ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အရြယ္မေရာက္ေသးသည့္ ကေလးလူငယ္မ်ားအတြက္ စိတ္က်ေစတတ္သည့္အေၾကာင္းရင္းျမစ္မွာ ကေလး အား စိတ္ဖိစီးမႈ ျဖစ္ေပၚသည္အထိ သင္ၾကား ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေစျခင္း သို႔မဟုတ္ မိဘမ်ား ေသဆံုးျခင္း ကဲ့သို႔ေသာဆံုးရႈံးမႈ အေတြ႕ အၾကံဳတို႔ပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။ အျခားအခ်က္တို႔မွာမူ ကေလး အားလ်စ္လ်ဴရႈထားျခင္း ႏွင့္ ကေလးအား ေမတၲာငတ္မြတ္ ေစျခင္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။
ကေလးမ်ားႏွင့္ စပ္ကူးမပ္ကူးအရြယ္လူငယ္မ်ားတို႔၏ စိတ္က်ျခင္းသည္ မိမိကိုယ္မိမိသတ္ေသျခင္းဆီသို႔ ဦးတည္လာႏိုင္၏။ ယင္းမွာ ေယာက္်ားေလး၊ မိန္းကေလး ကြဲျပားမႈႏွင့္မဆိုင္ေပ။ သို႔ရာတြင္ ေလ့လာသုေတ သနျပဳမႈမ်ားအရ စပ္ကူး မပ္ကူး အရြယ္တြင္ မိန္းကေလးမ်ားက ေယာက္်ားေလးမ်ားထက္ စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ပြား ႏိုင္ေျခ၂ဆမွ်ရွိေၾကာင္း သိရပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ျပီးခဲ့ေသာဆယ္စုႏွစ္ကာလအတြင္း ကမၻာ႔လူေနမႈစနစ္က်ယ္ျပန္႔စြာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာသည္ႏွင့္ အမွ် ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသမႈႏႈန္းမွာလည္း ျမင့္တက္လာခဲ့ပါသည္။
အေမရိကန္စိတ္က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ၾကီးမွ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ ရွက္ရႊံ႕ျခင္း၊ မွ်တမႈမရွိ ဟု ခံစားေနျခင္း၊ အစဥ္၀မ္းနည္း ေၾကကြဲေနျခင္း၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လြယ္ျခင္း၊ ယခင္အားတက္သေရာ လုပ္တတ္ခဲ့သည္ တို႔ကို ယခုအခါ စိတ္၀င္စားမႈမရွိေတာ့ျခင္း၊ အိပ္မေပ်ာ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ အအိပ္လြန္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားေနျခင္း၊ အလုပ္လုပ္ ရာ၌ေႏွးေကြး ေနာက္က်ေနျခင္း၊ ခံတြင္းပ်က္ျခင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ္အေလး ခ်ိန္က်ျခင္း၊ တစ္ခုခုအေပၚ အာရုံစိုက္ရန္ ခဲယဥ္း ျခင္းႏွင့္ ေသဆံုးျခင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသ ျခင္းတို႔ကို စဥ္းစားမိေနျခင္း အစရွိသည္တို႔သည္ စိတ္က်ေရာဂါ ျဖစ္ပြားေနသူတစ္ဦးတြင္ ရွိေနတတ္ေသာ လကၡဏာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
မိမိကိုယ္မိမိ သတ္ေသသူမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိရတတ္ေသာလကၡဏာအခ်ိဳ႕မွာမူ ေဒါသၾကီးကာ ရန္လိုေနတတ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းပ်က္ ျခင္း၊ စာသင္ခန္းထဲ၀ယ္ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ည့ံဖ်င္းလာျခင္း၊ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရခက္ခဲလာျခင္း၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးစသည္တို႔ကို သံုးစြဲလာျခင္း၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့အေနမ်ားလာျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။
မိဘမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ရင္ေသြးမ်ားအေပၚ သတိျပဳေစာင့္ၾကည့္ေနရန္လိုအပ္ျပီး ေစတနာမွ ေ၀ဒနာ မျဖစ္ရေစရန္ကို လည္း ဂရုျပဳၾကဖို႔လို၏။ မိမိတို႔၏ျဖစ္ခ်င္ေဇာမ်ား မလြန္ကဲၾကဖို႔ သတိျပဳသင့္သလို မိမိ ရင္ေသြးမ်ားတြင္ ေပၚေပါက္ေနေသာ သတိျပဳရမည့္ လကၡဏာမ်ားကို အစဥ္ေစာင့္ ၾကည့္သတိျပဳကာ ဤေဆာင္းပါးအစတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ မ႑ိဳင္သံုးခုဟန္ခ်က္ ညီေနေစေရးအတြက္ ေဖးမကူညီၾကရန္ လိုအပ္ပါသည္။
Ref: WARNING SIGNS OF DEPRESSION AND SUICIDE by MATILDA R.CUOMO and MARGARET L.CUOMO MAIER, M.D.
မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္ဓာတ္ထိလြယ္၊ ရွလြယ္သည့္အရြယ္မွာ ကေလးအရြယ္လည္းမက၊ လူပ်ိဳအပ်ိဳရြယ္လည္း မက်ေသး သည့္ အသက္အရြယ္မ်ားပင္ျဖစ္ျပီး ယင္းအရြယ္မ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ အေလးထားမႈမ်ား က်ဆင္း တတ္သလို စိတ္ဓာတ္ က်ျခင္းလည္း ၀င္ေရာက္လာတတ္ေလ၏။
ဤအခ်က္ကို အုပ္ထိန္းသူမ်ား သတိျပဳမိရန္ အထူးလိုအပ္ပါသည္။ အုပ္ထိန္းသူဆိုသည္မွာ မိဘမ်ားကိုသာ ဆိုလိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ ကေလးႏွင့္ပတ္သက္သည္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္၊ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပပုဂၢိဳလ္မ်ား အားလံုးကို ဆိုလိုပါသည္။ အကယ္၍ ကေလး၏ မူပ်က္မႈမ်ားကို သတိျပဳမိပါက မိဘမ်ားကို ခ်က္ခ်င္းအေၾကာင္းၾကား ရန္လိုအပ္ပါသည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအမ်ိဳးသားစိတ္က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ (NATIONAL INSTITUTE OF MENTAL HEALTH/ NIMG) ၏အဆိုအရ ယင္းစပ္ကူးမပ္ကူးအရြယ္မ်ိဳး လူငယ္ကေလးမ်ားအနက္ ၈ဒႆမ၃ရာခိုင္ႏႈန္း မွ်သည္ စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ပြား ေနတတ္ျပီး ထို႔ထက္ငယ္ေသာအရြယ္ ကေလးမ်ားတြင္မူ ၂ဒႆမ၅ရာခိုင္ႏႈန္းသည္သာ စိတ္က်ေရာဂါ၀င္တတ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
လက္ရွိဆယ္စုႏွစ္မ်ားတြင္ စိတ္က်ေရာဂါေပၚေပါက္မႈႏႈန္းမွာပိုမိုျဖစ္ေပၚလာျပီး၊ အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္အထိ ဆက္လက္ ေပၚေပါက္ေနတတ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အရြယ္မေရာက္ေသးသည့္ ကေလးလူငယ္မ်ားအတြက္ စိတ္က်ေစတတ္သည့္အေၾကာင္းရင္းျမစ္မွာ ကေလး အား စိတ္ဖိစီးမႈ ျဖစ္ေပၚသည္အထိ သင္ၾကား ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေစျခင္း သို႔မဟုတ္ မိဘမ်ား ေသဆံုးျခင္း ကဲ့သို႔ေသာဆံုးရႈံးမႈ အေတြ႕ အၾကံဳတို႔ပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။ အျခားအခ်က္တို႔မွာမူ ကေလး အားလ်စ္လ်ဴရႈထားျခင္း ႏွင့္ ကေလးအား ေမတၲာငတ္မြတ္ ေစျခင္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။
ကေလးမ်ားႏွင့္ စပ္ကူးမပ္ကူးအရြယ္လူငယ္မ်ားတို႔၏ စိတ္က်ျခင္းသည္ မိမိကိုယ္မိမိသတ္ေသျခင္းဆီသို႔ ဦးတည္လာႏိုင္၏။ ယင္းမွာ ေယာက္်ားေလး၊ မိန္းကေလး ကြဲျပားမႈႏွင့္မဆိုင္ေပ။ သို႔ရာတြင္ ေလ့လာသုေတ သနျပဳမႈမ်ားအရ စပ္ကူး မပ္ကူး အရြယ္တြင္ မိန္းကေလးမ်ားက ေယာက္်ားေလးမ်ားထက္ စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ပြား ႏိုင္ေျခ၂ဆမွ်ရွိေၾကာင္း သိရပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ျပီးခဲ့ေသာဆယ္စုႏွစ္ကာလအတြင္း ကမၻာ႔လူေနမႈစနစ္က်ယ္ျပန္႔စြာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာသည္ႏွင့္ အမွ် ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသမႈႏႈန္းမွာလည္း ျမင့္တက္လာခဲ့ပါသည္။
အေမရိကန္စိတ္က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ၾကီးမွ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ ရွက္ရႊံ႕ျခင္း၊ မွ်တမႈမရွိ ဟု ခံစားေနျခင္း၊ အစဥ္၀မ္းနည္း ေၾကကြဲေနျခင္း၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လြယ္ျခင္း၊ ယခင္အားတက္သေရာ လုပ္တတ္ခဲ့သည္ တို႔ကို ယခုအခါ စိတ္၀င္စားမႈမရွိေတာ့ျခင္း၊ အိပ္မေပ်ာ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ အအိပ္လြန္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားေနျခင္း၊ အလုပ္လုပ္ ရာ၌ေႏွးေကြး ေနာက္က်ေနျခင္း၊ ခံတြင္းပ်က္ျခင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ္အေလး ခ်ိန္က်ျခင္း၊ တစ္ခုခုအေပၚ အာရုံစိုက္ရန္ ခဲယဥ္း ျခင္းႏွင့္ ေသဆံုးျခင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသ ျခင္းတို႔ကို စဥ္းစားမိေနျခင္း အစရွိသည္တို႔သည္ စိတ္က်ေရာဂါ ျဖစ္ပြားေနသူတစ္ဦးတြင္ ရွိေနတတ္ေသာ လကၡဏာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
မိမိကိုယ္မိမိ သတ္ေသသူမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိရတတ္ေသာလကၡဏာအခ်ိဳ႕မွာမူ ေဒါသၾကီးကာ ရန္လိုေနတတ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းပ်က္ ျခင္း၊ စာသင္ခန္းထဲ၀ယ္ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ည့ံဖ်င္းလာျခင္း၊ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရခက္ခဲလာျခင္း၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးစသည္တို႔ကို သံုးစြဲလာျခင္း၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့အေနမ်ားလာျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။
မိဘမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ရင္ေသြးမ်ားအေပၚ သတိျပဳေစာင့္ၾကည့္ေနရန္လိုအပ္ျပီး ေစတနာမွ ေ၀ဒနာ မျဖစ္ရေစရန္ကို လည္း ဂရုျပဳၾကဖို႔လို၏။ မိမိတို႔၏ျဖစ္ခ်င္ေဇာမ်ား မလြန္ကဲၾကဖို႔ သတိျပဳသင့္သလို မိမိ ရင္ေသြးမ်ားတြင္ ေပၚေပါက္ေနေသာ သတိျပဳရမည့္ လကၡဏာမ်ားကို အစဥ္ေစာင့္ ၾကည့္သတိျပဳကာ ဤေဆာင္းပါးအစတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ မ႑ိဳင္သံုးခုဟန္ခ်က္ ညီေနေစေရးအတြက္ ေဖးမကူညီၾကရန္ လိုအပ္ပါသည္။
Ref: WARNING SIGNS OF DEPRESSION AND SUICIDE by MATILDA R.CUOMO and MARGARET L.CUOMO MAIER, M.D.
Monday, March 16, 2009
They Won't Let Me Sleep
မီးပ်က္ေနတဲ့ညေမွာင္ေမွာင္မွာ ေလျပည္ကေလးကခပ္ေႏွာ့ေႏွာ့ သစ္ရြက္ေၾကြေတြေ၀့၀ဲက်ေနတဲ့ ျခံအတြင္းမွာ ဟိုသစ္ပင္နားက တစ္ေယာက္ေပၚလာလိုက္ ဒီသစ္ပင္နားက တစ္ေယာက္ေပ်ာက္သြားလိုက္နဲ႔ လူတစ္ခ်ိဳ႕။ သူတို႔ဒီလိုလႈပ္ရွားေနၾကတာ ေပ်ာ္စရာမ်ားေကာင္းေနသလားမသိ ရယ္သံမ်ားပင္ထြက္လို႔။ ေျပးလႊားေနၾကရ လို႔မ်ားလား သူတို႔ကိုယ္မွာ ေခြၽးေတြလည္း သီးလို႔ေလ။ ရုတ္တရက္ မီးျပန္အလာမွာ သူတို႔တစ္စုလံုး.... .ေရ... ..ေသာက္ေရအိုးနားမွာ တစ္စုတည္း။
အသက္၂၁ႏွစ္ျပည့္တဲ့ဒီေန႔မွာ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့အျဖစ္ေတြကိုေျပာျပခ်င္ေနမိတယ္။ လက္ေတြ႔က်က်ရွင္းျပလို႔မရ တစ္နည္းဆိုရရင္ သိပၸံနည္းက်ရွင္းျပလို႔ မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးကို အခုအခ်ိန္မွာမွမဟုတ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ၁၂ ၊ ၁၃ႏွစ္ေလာက္ကတည္းကေတြ႔ၾကံဳဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လူငယ္ ဘာ၀ကစားနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ကစားျဖစ္ခဲ့သလို အခ်င္းခ်င္းေျခာက္လွန္႔ရင္း ေၾကာက္ရြံ႕မႈရသကို သေဘာတက် ခံစားျဖစ္ခဲ့ ၾကပါတယ္။
ဒီလိုကစားၾကတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္အထင္လား အမွန္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလားဆိုတာ မေရရာခဲ့တဲ့ အျဖစ္ အပ်က္ေတြၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ ျခံ၀င္းက်ယ္ထဲ ဟိုဒီေျပးလႊား ပုန္းတမ္းကစားၾကတဲ့အခါ လူဦးေရ ၅ေယာက္ေလာက္သာရွိေပမဲ့ ၇ေယာက္၈ေယာက္ေလာက္ရွိေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတြတစ္ျပိဳင္နက္ ခံစားရမိတတ္ၾကတယ္။ ဒီအခါေျပးလႊားျခင္းကိုခ်က္ျခင္းရပ္ အခ်င္းခ်င္း မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ၾကည့္မိၾကရင္း ကစားပြဲကိုရပ္တန္႔သြား တတ္တာေပါ့။
x x x
အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္မွာ ဦးေလးတိုးတို႔ေနထိုင္ဖူးခဲ့တဲ့ တိုက္အိုက္ၾကီးကို မိသားစုလိုက္ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီး ၃ရက္၄ရက္ေလာက္ အတြင္းျဖစ္ပ်က္ခ့ဲတာ ၾကံဳေတြ႔ရတာေလးေတြကို အခုထိမွတ္ မိတုန္းပါ။ အိမ္ၾကီးမွာ တစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနခဲ့တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကားဂိုေထာင္ဘက္က အိမ္ေခါင္မိုးအစြန္းက ဖ်က္ကနဲ အလင္းေရာင္လိုလို ျမဴခိုးလိုလိုတစ္ခ်ိဳ႕ျမင္ရတတ္တယ္။ ဒါ၀ိညာဥ္တစ္ခုပဲ ဆိုတာ သိလိုက္ရေပမဲ့ ေၾကာက္လန္႔မႈ ကိုေတာ့ မခံစားမိေသးပါ။
ဒါေပမဲ့အခ်ိန္ကာလၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သတိျပဳမိလာတာကေတာ့ ဒီအိမ္ၾကီးမွာ ၀ိညာဥ္ေတြ အမ်ားအျပားရွိ ေနတယ္ဆိုတာ။ တစ္မိနစ္အတြင္းမွာကိုပဲ သူရွိေနတာ ဘာမွအေႏွာက့္အယွက္မျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္တစ္မိနစ္ လည္းၾကာေရာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဖီလင္မ်ိဳးကို ကြၽန္ေတာ့္၀န္းက်င္မွာ ခံစားရတတ္တာ။ အဆံုးသတ္မေတာ့ ဒီအိမ္မွာ ၀ိညာဥ္တစ္ဦးမကဘူးဆိုတာ အေျဖထြက္လာေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားၾကီး အိမ္ကိုလိုက္လည္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေစာင့္ၾကည့္ ေနသလို ခံစားရသတဲ့။ တစ္ခါေတာ့ သူတို႔ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနတာ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္တဲ့။ ဟုတ္တယ္ ရယ္ေတာ့ရယ္စရာပဲ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္လို႔ စိတ္ကထင္ေနမိတာ။
ေနာက္နည္းနည္းၾကာေတာ့ အိမ္မၾကီးမွာ မေနေတာ့ဘဲ အေနာက္ဖက္ျခံ၀င္းထဲက ဘန္ဂလိုအိမ္မွာပဲ ေနျဖစ္ ေတာ့တယ္။ ဒီေနရာေလးက သစ္ပင္ အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ဆိုေတာ့ ေအးေအးသက္သာေနရမလားလို႔ေလ။ ႏွစ္ႏွစ္ (သို႔မဟုတ္) သံုးႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္စျပီး သတိထားစျပဳလာတာက ကြၽန္ေတာ္အခန္းထဲမွာ ေနေန တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲလုပ္ေနေန နံရံအေပါက္တစ္ခုကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ခံရတဲ့ဖီလင္မ်ိဳး၊ ျပီးေတာ့ မွန္ကြဲသလို အသံမ်ိဳးေတြ လည္းၾကားၾကားေနရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒီေနရာကေနထြက္ခြာသြားဖို႔ စိတ္မကူးမိသလို စိတ္ႏွလံုးညႇိဳးႏြမ္းတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးလည္း မျဖစ္ပါ။ သူတို႔ေၾကာင့္ မထြက္ခြာတာအေသအခ်ာေပါ့။
၈လေလာက္ၾကာေတာ့ ကို႔ရို႔ကားယားႏိုင္တဲ့အေတြ႔အၾကံဳကို အိပ္မက္မက္တယ္လို႔ ထင္မိရင္းရရွိခဲ့တာ။ မိန္းမၾကီး...ေဒါသအလြန္ထြက္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလွမ္းလာျပီး ပါးေတြနားေတြရိုက္တာေလဗ်။ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ကိုယ့္ဘာသာကိုင္ျပီး ႏိုးထလာရတာ မၾကာခဏ အိပ္ေပ်ာ္လု ေပ်ာ္ခင္မွာ ၾကံဳရတာ....တကယ္ျဖစ္တဲ့အတိုင္းပါ။
တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ပစၥည္းေလးေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာ ေနရာေရြ႕ေနတာလည္းမၾကာခဏၾကံဳရျပန္တယ္။ တီဗီ ရီမုဒ္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာမ်ိဳး အေပၚထပ္ၾကမ္းျပင္ကေန ေရစက္တစ္ခ်ိဳ႕က်လာတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ အေပၚထပ္ ၾကည့္ေတာ့ အစြန္းအကြက္မရွိ နတၴိေလ။
ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ တကယ့္ျပႆနာၾကံဳရျပီေပါ့။ အိပ္ေပ်ာ္ရင္းလမ္းထေလွ်ာက္တတ္တဲ့ ျပႆနာေလ။ အိုး.... အရင္ကုန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေတြဟာ ရူးသြပ္သြားေစမလားဘဲ။ဒီ၀ိညာဥ္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို အိပ္မေပ်ာ္ေစခ်င္ဘူးထင္ပါရဲ႕။အိပ္ယာ္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္လုေပ်ာ္ခင္ ေရာက္ရင္ခုတင္နားမွာ ကပ္ျပီး မိုးၾကိဳးပစ္ခ် လိုက္သလို အသံမ်ိဳး၊ ျပဴတင္းတံခါးမွန္ခ်က္ေတြ ကြဲက်သံေနာက္ျပီး အေပၚကေန ကြၽန္ေတာ့္အေပၚတက္ဖိ ထားသလို ခံစားရတာ။ အသက္ရႈမ၀ ရုတ္တရက္ေခြၽးေစးျပန္ျပီး ထရပ္မိလိုက္ေတာ့ ဒူးမ်ားဟာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔။
အသက္ရႈမွားေလာက္တဲ့ ေျခာက္လွန္႔မႈမ်ိဳးကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္က ၾကံဳရျပန္တယ္။ ဒီ၀ိညာဥ္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဒါသအရမ္းထြက္ေနပံုပဲ။ ဘာေၾကာင့္ေဒါသထြက္မွန္း ကြၽန္ေတာ္တကယ္မသိဘူး။ တညသား ကြၽန္ေတာ့္ ခုတင္နားေရြ႕လ်ားလာတဲ့ ေျခသံကို တလွမ္းခ်င္းၾကားရတယ္....ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဂီတာကို ေဆာ့ခတ္ကစား တယ္....ျပဴတင္းတံခါးေတြ အလိုအေလ်ာက္ပြင့္လာျပီး အိမ္နံရံကို မိုးၾကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလို တသိမ့္သိမ့္ လႈပ္ရမ္း သြားတာ......."အမေလးဗ်။"
x x x
အေမတို႔ကလည္း ခရီးထြက္သြားတာ ၾကာလိုက္တာ။ အိမ္မၾကီးဆီကို သန္႔ရွွင္းေရးသမားနဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါသြား ရွင္းတာကလြဲလို႔ မေရာက္ျဖစ္ဘူးဆိုပါေတာ့။ အေဖနဲ႔ အေမက ႏွစ္ဦးလံုးခရီးသြားကုမၸဏီေထာင္ထားၾကေတာ့ မၾကာခဏ အိမ္မွာမရွိၾကဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ေက်ာင္းသြားတက္၊ျပီးရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ၀င္လည္ အိမ္ကိုလိုက္လည္ဖို႔ေခၚတာ တစ္ေယာက္မွ မလိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး.....ဟူး။
ခါတိုင္းၾကည့္ေနၾက ၾကိဳက္တဲ့သရဲကားေတြေတာင္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး ကြၽန္ေတာ့္မွာ။ ရုပ္သံလိုင္းက ဇာတ္လမ္း တြဲေတြပဲ ၾကည့္ၾကည့္ေနရတာ။ အေမတို႔ ဒီတစ္ခါျပန္လာရင္ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္ဦးမွပါေလ။
အိပ္ယာေပၚမွာအိပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုဖာေပၚမွာခဏလွဲတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေစာင္ပါးတစ္ထည္ ရင္ဘတ္ေပၚတင္ လက္တစ္ဘက္ကို အေပၚမွာတင္ျပီး အိပ္တတ္တာ ကြၽန္ေတာ့္အက်င့္ေလ။ ေစာင္ေလွ်ာေလွ်ာက်လို႔ ဆြဲတင္မိ တာ တစ္ခါတစ္ေလ လက္အစိုၾကီးတစ္ဖက္ကို စမ္းစမ္းမိျပန္ေရာ။ အဲဒီအခါ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး လက္ကို အတြင္းထည့္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ေတာ့ အေႏွာက္အယွက္မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ညလည္းေရာက္ေရာ ဇာတ္လမ္းကစျပန္ျပီ။
အိပ္ယာေပၚက ခုန္ထျပီး ေအာ္ပစ္လိုက္တယ္..။ "Do you want to start do ya?" ပထမအၾကိမ္ ေအာ္တယ္၊ဒုတိယအၾကိမ္ေအာ္လိုက္ျပန္ေတာ့ နံရံမွာ ကပ္ထားတဲ့ ပိုစတာတစ္ခုက ကြာက်ျပီး အိပ္ယာေအာက္ေလွ်ာ၀င္သြားေရာ။ အဲဒီညလည္း ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားရျပန္တယ္။
ႏွစ္ညလြန္ျပီးေနာက္ သူတို႔ကိုရင္ဆိုင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အခန္းထဲက စာအုပ္ဗီရိုေတြကို တစ္ျခားအခန္း ေရႊ႕ပစ္လိုက္တယ္။ နံရံကပ္ဘီရိုေလးေတြ ေနာက္ ဒီနာရီၾကီးရဲ႕ ေထာင့္ကေန ရပ္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ခံစားရ တာ....ဒီေရွးေဟာင္းနာရီၾကီးကိုလည္း ေရႊ႕ပစ္ရမည္။ ဟူး.....ေမာေမာနဲ႔ အနားယူရင္း နက္ျဖန္ခရီးတစ္ခု ထြက္ဖို႔ ေငြေျပစာ ဘယ္နားထားမိပါလိမ့္။ ေတြ႔ျပီ...။ ည၈နာခြဲပဲရွိေသးတယ္ အိပ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာတာနဲ႔ အိပ္ယာေပၚထိုးအိပ္ပစ္လိုက္ တယ္။ ျပတင္းတံခါးကို ေတာက္ေတာက္ ေတာက္ေတာက္နဲ႔ေခါက္သံ၊ တစ္စံု တစ္ေယာက္ေျပးေနတဲ့အသံ ၊နံရံေပၚမွာ ရွပ္တိုက္သြားတဲ့ေျခသံေတြ ၾကားရျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ .....အိပ္ေမာက် သြားရျပန္တယ္။
ဒီအိမ္ၾကီးကို ေျပာင္းလာတာကို လိုက္လာမိတာ ကြၽန္ေတာ့္အမွား ၀ိညာဥ္ေတြရဲ႕ ေျခာက္လွန္႔မႈေၾကာင့္ အိပ္မေပ်ာ္ညေတြကမ်ား။ ဘယ္လိုလူေတြ ေနထိုင္သြားျပီး ဘာေတြျဖစ္ၾကပါလိမ့္။ဦးေလးတိုးကဘာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုဒီအေၾကာင္းအရိပ္အျမြက္ေတာင္ေျပာမသြားရတာပါလိမ့္။ ႏွစ္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ေနလာရတာ အေဖတို႔ကို ဖြင့္မေျပာမိျပန္ေတာ့ ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဖူး ဒီေကာင္ေတြရန္ကလြတ္ေအာင္.....အိုး.....စိတ္ညစ္တယ္။
အိမ္ကေနထြက္သြားမွာကို သူတို႔ရိပ္မိသလားမသိ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း အေႏွာက္အယွက္ကင္းကင္းအိပ္ရတယ္။ အသံက်ယ္ေတြမၾကားရေတာ့သလို ေျခသံျပင္းျပင္းေတြလည္းမရွိ။ သြား.......မင္းတို႔ဖာသာဘယ္ေနရာက ေစာင့္ၾကည့္ၾကည့္ ငါလံုး၀ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး။
x x x
အေမ့ကုမၸဏီက ၀န္ထမ္းေတြက ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြနဲ႔ ဂရုတစိုက္ေစာင့္ေရွာက္ျပီး ခရီးစဥ္အႏွံ႔လိုက္ပို႔တယ္။ ျပီးေတာ့ကြၽန္ေတာ့္လက္စြဲ တိုးဂိုက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ကိုစိုးက မင္းဒီတစ္ခါသရဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာေတြအေဆာက္အဦေတြ မၾကည့္ေတာ့မေလ့လာေတာ့တာ ထူးဆန္းတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လည္းတဲ့။ ဟြန္း......အိမ္မွာ ညတိုင္းနီးပါးေျခာက္လွန္႔ခံရလို႔ ရိုးေနျပီလို႔စိတ္ထဲကေျပာမိပါတယ္။ အျပင္မွာေတာ့ ရိုးသြားလို႔ တစ္ျခားဟာေတြဘက္ဓာတ္က်ေနလို႔ ေျဖလိုက္ေတာ့တာေပါ့။
အေမနဲ႔လည္ရတာရိုးသြားေတာ့ အေဖ့သေဘၤာခရီးစဥ္ေတြေနာက္လိုက္မိျပန္တယ္။ ငါ့သားဒီတစ္ခါေတာ့ မိသားစုအလုပ္ကို စိတ္ပါ၀င္စားေလ့လာေန ပါလားတဲ့။ "ဒယ္ဒီကလည္းဗ်ာ.."ေပါ့ ဟား ဟား။
ေလညႇင္းတသုန္သုန္လႈိင္းတျငိမ့္ျငိမ့္ စားေသာက္ခန္းမထဲသြားလိုက္ သေဘၤာဦးပိုင္းက ဂီတပြဲကိုၾကည့္လိုက္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္လိုက္ အဆင္ကိုေျပလို႔။ ေတာ္ျပီ အိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္းအခ်ိန္ကုန္ခဲ့တာမွားတယ္။ ဒီ၀ိညာဥ္ေကာင္ေတြ နယ္ျခားသြားေတာ့ လိုက္မလာႏိုင္ဘူးေပါ့။
ကြၽန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမလည္း...သူတို႔ထြက္ခြာသြားဖို႔...ဘာလုပ္ရမလည္း။ အခန္းထဲက သူတို႔ခိုေအာင္းႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြကိုလည္းရွင္းျပီးသား။ ျပတင္းေတြမွာလည္း ဆားနဲ႔ျဖန္းပက္ျပီးသား.....ဘာ ...ဘာလုပ္ရဦးမွာလည္း။ ကူကယ္ရာမဲ့လိုမ်ိဳးခံစားရတာ.....ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။
အိမ္အသစ္ေျပာင္းရင္ေရာ သူတို႔လိုက္လာႏိုင္ဦးမွာလား...။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုပဲေရြးေျခာက္ေနသလား....။ အိမ္အသစ္မွာလည္း ကြၽန္ေတာ္ပဲတစ္ေယာက္တည္း က်န္ေနရစ္ခဲ့ရဦးမွာ....။ အား......................
အသက္၂၁ႏွစ္ျပည့္တဲ့ဒီေန႔မွာ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့အျဖစ္ေတြကိုေျပာျပခ်င္ေနမိတယ္။ လက္ေတြ႔က်က်ရွင္းျပလို႔မရ တစ္နည္းဆိုရရင္ သိပၸံနည္းက်ရွင္းျပလို႔ မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးကို အခုအခ်ိန္မွာမွမဟုတ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ၁၂ ၊ ၁၃ႏွစ္ေလာက္ကတည္းကေတြ႔ၾကံဳဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လူငယ္ ဘာ၀ကစားနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ကစားျဖစ္ခဲ့သလို အခ်င္းခ်င္းေျခာက္လွန္႔ရင္း ေၾကာက္ရြံ႕မႈရသကို သေဘာတက် ခံစားျဖစ္ခဲ့ ၾကပါတယ္။
ဒီလိုကစားၾကတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္အထင္လား အမွန္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလားဆိုတာ မေရရာခဲ့တဲ့ အျဖစ္ အပ်က္ေတြၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ ျခံ၀င္းက်ယ္ထဲ ဟိုဒီေျပးလႊား ပုန္းတမ္းကစားၾကတဲ့အခါ လူဦးေရ ၅ေယာက္ေလာက္သာရွိေပမဲ့ ၇ေယာက္၈ေယာက္ေလာက္ရွိေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတြတစ္ျပိဳင္နက္ ခံစားရမိတတ္ၾကတယ္။ ဒီအခါေျပးလႊားျခင္းကိုခ်က္ျခင္းရပ္ အခ်င္းခ်င္း မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ၾကည့္မိၾကရင္း ကစားပြဲကိုရပ္တန္႔သြား တတ္တာေပါ့။
x x x
အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္မွာ ဦးေလးတိုးတို႔ေနထိုင္ဖူးခဲ့တဲ့ တိုက္အိုက္ၾကီးကို မိသားစုလိုက္ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီး ၃ရက္၄ရက္ေလာက္ အတြင္းျဖစ္ပ်က္ခ့ဲတာ ၾကံဳေတြ႔ရတာေလးေတြကို အခုထိမွတ္ မိတုန္းပါ။ အိမ္ၾကီးမွာ တစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနခဲ့တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကားဂိုေထာင္ဘက္က အိမ္ေခါင္မိုးအစြန္းက ဖ်က္ကနဲ အလင္းေရာင္လိုလို ျမဴခိုးလိုလိုတစ္ခ်ိဳ႕ျမင္ရတတ္တယ္။ ဒါ၀ိညာဥ္တစ္ခုပဲ ဆိုတာ သိလိုက္ရေပမဲ့ ေၾကာက္လန္႔မႈ ကိုေတာ့ မခံစားမိေသးပါ။
ဒါေပမဲ့အခ်ိန္ကာလၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သတိျပဳမိလာတာကေတာ့ ဒီအိမ္ၾကီးမွာ ၀ိညာဥ္ေတြ အမ်ားအျပားရွိ ေနတယ္ဆိုတာ။ တစ္မိနစ္အတြင္းမွာကိုပဲ သူရွိေနတာ ဘာမွအေႏွာက့္အယွက္မျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္တစ္မိနစ္ လည္းၾကာေရာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဖီလင္မ်ိဳးကို ကြၽန္ေတာ့္၀န္းက်င္မွာ ခံစားရတတ္တာ။ အဆံုးသတ္မေတာ့ ဒီအိမ္မွာ ၀ိညာဥ္တစ္ဦးမကဘူးဆိုတာ အေျဖထြက္လာေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားၾကီး အိမ္ကိုလိုက္လည္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေစာင့္ၾကည့္ ေနသလို ခံစားရသတဲ့။ တစ္ခါေတာ့ သူတို႔ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနတာ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္တဲ့။ ဟုတ္တယ္ ရယ္ေတာ့ရယ္စရာပဲ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္လို႔ စိတ္ကထင္ေနမိတာ။
ေနာက္နည္းနည္းၾကာေတာ့ အိမ္မၾကီးမွာ မေနေတာ့ဘဲ အေနာက္ဖက္ျခံ၀င္းထဲက ဘန္ဂလိုအိမ္မွာပဲ ေနျဖစ္ ေတာ့တယ္။ ဒီေနရာေလးက သစ္ပင္ အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ဆိုေတာ့ ေအးေအးသက္သာေနရမလားလို႔ေလ။ ႏွစ္ႏွစ္ (သို႔မဟုတ္) သံုးႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္စျပီး သတိထားစျပဳလာတာက ကြၽန္ေတာ္အခန္းထဲမွာ ေနေန တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲလုပ္ေနေန နံရံအေပါက္တစ္ခုကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ခံရတဲ့ဖီလင္မ်ိဳး၊ ျပီးေတာ့ မွန္ကြဲသလို အသံမ်ိဳးေတြ လည္းၾကားၾကားေနရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒီေနရာကေနထြက္ခြာသြားဖို႔ စိတ္မကူးမိသလို စိတ္ႏွလံုးညႇိဳးႏြမ္းတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးလည္း မျဖစ္ပါ။ သူတို႔ေၾကာင့္ မထြက္ခြာတာအေသအခ်ာေပါ့။
၈လေလာက္ၾကာေတာ့ ကို႔ရို႔ကားယားႏိုင္တဲ့အေတြ႔အၾကံဳကို အိပ္မက္မက္တယ္လို႔ ထင္မိရင္းရရွိခဲ့တာ။ မိန္းမၾကီး...ေဒါသအလြန္ထြက္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလွမ္းလာျပီး ပါးေတြနားေတြရိုက္တာေလဗ်။ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ကိုယ့္ဘာသာကိုင္ျပီး ႏိုးထလာရတာ မၾကာခဏ အိပ္ေပ်ာ္လု ေပ်ာ္ခင္မွာ ၾကံဳရတာ....တကယ္ျဖစ္တဲ့အတိုင္းပါ။
တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ပစၥည္းေလးေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာ ေနရာေရြ႕ေနတာလည္းမၾကာခဏၾကံဳရျပန္တယ္။ တီဗီ ရီမုဒ္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာမ်ိဳး အေပၚထပ္ၾကမ္းျပင္ကေန ေရစက္တစ္ခ်ိဳ႕က်လာတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ အေပၚထပ္ ၾကည့္ေတာ့ အစြန္းအကြက္မရွိ နတၴိေလ။
ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ တကယ့္ျပႆနာၾကံဳရျပီေပါ့။ အိပ္ေပ်ာ္ရင္းလမ္းထေလွ်ာက္တတ္တဲ့ ျပႆနာေလ။ အိုး.... အရင္ကုန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေတြဟာ ရူးသြပ္သြားေစမလားဘဲ။ဒီ၀ိညာဥ္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို အိပ္မေပ်ာ္ေစခ်င္ဘူးထင္ပါရဲ႕။အိပ္ယာ္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္လုေပ်ာ္ခင္ ေရာက္ရင္ခုတင္နားမွာ ကပ္ျပီး မိုးၾကိဳးပစ္ခ် လိုက္သလို အသံမ်ိဳး၊ ျပဴတင္းတံခါးမွန္ခ်က္ေတြ ကြဲက်သံေနာက္ျပီး အေပၚကေန ကြၽန္ေတာ့္အေပၚတက္ဖိ ထားသလို ခံစားရတာ။ အသက္ရႈမ၀ ရုတ္တရက္ေခြၽးေစးျပန္ျပီး ထရပ္မိလိုက္ေတာ့ ဒူးမ်ားဟာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔။
အသက္ရႈမွားေလာက္တဲ့ ေျခာက္လွန္႔မႈမ်ိဳးကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္က ၾကံဳရျပန္တယ္။ ဒီ၀ိညာဥ္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဒါသအရမ္းထြက္ေနပံုပဲ။ ဘာေၾကာင့္ေဒါသထြက္မွန္း ကြၽန္ေတာ္တကယ္မသိဘူး။ တညသား ကြၽန္ေတာ့္ ခုတင္နားေရြ႕လ်ားလာတဲ့ ေျခသံကို တလွမ္းခ်င္းၾကားရတယ္....ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဂီတာကို ေဆာ့ခတ္ကစား တယ္....ျပဴတင္းတံခါးေတြ အလိုအေလ်ာက္ပြင့္လာျပီး အိမ္နံရံကို မိုးၾကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလို တသိမ့္သိမ့္ လႈပ္ရမ္း သြားတာ......."အမေလးဗ်။"
x x x
အေမတို႔ကလည္း ခရီးထြက္သြားတာ ၾကာလိုက္တာ။ အိမ္မၾကီးဆီကို သန္႔ရွွင္းေရးသမားနဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါသြား ရွင္းတာကလြဲလို႔ မေရာက္ျဖစ္ဘူးဆိုပါေတာ့။ အေဖနဲ႔ အေမက ႏွစ္ဦးလံုးခရီးသြားကုမၸဏီေထာင္ထားၾကေတာ့ မၾကာခဏ အိမ္မွာမရွိၾကဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ေက်ာင္းသြားတက္၊ျပီးရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ၀င္လည္ အိမ္ကိုလိုက္လည္ဖို႔ေခၚတာ တစ္ေယာက္မွ မလိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး.....ဟူး။
ခါတိုင္းၾကည့္ေနၾက ၾကိဳက္တဲ့သရဲကားေတြေတာင္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး ကြၽန္ေတာ့္မွာ။ ရုပ္သံလိုင္းက ဇာတ္လမ္း တြဲေတြပဲ ၾကည့္ၾကည့္ေနရတာ။ အေမတို႔ ဒီတစ္ခါျပန္လာရင္ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္ဦးမွပါေလ။
အိပ္ယာေပၚမွာအိပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုဖာေပၚမွာခဏလွဲတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေစာင္ပါးတစ္ထည္ ရင္ဘတ္ေပၚတင္ လက္တစ္ဘက္ကို အေပၚမွာတင္ျပီး အိပ္တတ္တာ ကြၽန္ေတာ့္အက်င့္ေလ။ ေစာင္ေလွ်ာေလွ်ာက်လို႔ ဆြဲတင္မိ တာ တစ္ခါတစ္ေလ လက္အစိုၾကီးတစ္ဖက္ကို စမ္းစမ္းမိျပန္ေရာ။ အဲဒီအခါ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး လက္ကို အတြင္းထည့္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ေတာ့ အေႏွာက္အယွက္မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ညလည္းေရာက္ေရာ ဇာတ္လမ္းကစျပန္ျပီ။
အိပ္ယာေပၚက ခုန္ထျပီး ေအာ္ပစ္လိုက္တယ္..။ "Do you want to start do ya?" ပထမအၾကိမ္ ေအာ္တယ္၊ဒုတိယအၾကိမ္ေအာ္လိုက္ျပန္ေတာ့ နံရံမွာ ကပ္ထားတဲ့ ပိုစတာတစ္ခုက ကြာက်ျပီး အိပ္ယာေအာက္ေလွ်ာ၀င္သြားေရာ။ အဲဒီညလည္း ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားရျပန္တယ္။
ႏွစ္ညလြန္ျပီးေနာက္ သူတို႔ကိုရင္ဆိုင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အခန္းထဲက စာအုပ္ဗီရိုေတြကို တစ္ျခားအခန္း ေရႊ႕ပစ္လိုက္တယ္။ နံရံကပ္ဘီရိုေလးေတြ ေနာက္ ဒီနာရီၾကီးရဲ႕ ေထာင့္ကေန ရပ္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ခံစားရ တာ....ဒီေရွးေဟာင္းနာရီၾကီးကိုလည္း ေရႊ႕ပစ္ရမည္။ ဟူး.....ေမာေမာနဲ႔ အနားယူရင္း နက္ျဖန္ခရီးတစ္ခု ထြက္ဖို႔ ေငြေျပစာ ဘယ္နားထားမိပါလိမ့္။ ေတြ႔ျပီ...။ ည၈နာခြဲပဲရွိေသးတယ္ အိပ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာတာနဲ႔ အိပ္ယာေပၚထိုးအိပ္ပစ္လိုက္ တယ္။ ျပတင္းတံခါးကို ေတာက္ေတာက္ ေတာက္ေတာက္နဲ႔ေခါက္သံ၊ တစ္စံု တစ္ေယာက္ေျပးေနတဲ့အသံ ၊နံရံေပၚမွာ ရွပ္တိုက္သြားတဲ့ေျခသံေတြ ၾကားရျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ .....အိပ္ေမာက် သြားရျပန္တယ္။
ဒီအိမ္ၾကီးကို ေျပာင္းလာတာကို လိုက္လာမိတာ ကြၽန္ေတာ့္အမွား ၀ိညာဥ္ေတြရဲ႕ ေျခာက္လွန္႔မႈေၾကာင့္ အိပ္မေပ်ာ္ညေတြကမ်ား။ ဘယ္လိုလူေတြ ေနထိုင္သြားျပီး ဘာေတြျဖစ္ၾကပါလိမ့္။ဦးေလးတိုးကဘာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုဒီအေၾကာင္းအရိပ္အျမြက္ေတာင္ေျပာမသြားရတာပါလိမ့္။ ႏွစ္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ေနလာရတာ အေဖတို႔ကို ဖြင့္မေျပာမိျပန္ေတာ့ ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဖူး ဒီေကာင္ေတြရန္ကလြတ္ေအာင္.....အိုး.....စိတ္ညစ္တယ္။
အိမ္ကေနထြက္သြားမွာကို သူတို႔ရိပ္မိသလားမသိ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း အေႏွာက္အယွက္ကင္းကင္းအိပ္ရတယ္။ အသံက်ယ္ေတြမၾကားရေတာ့သလို ေျခသံျပင္းျပင္းေတြလည္းမရွိ။ သြား.......မင္းတို႔ဖာသာဘယ္ေနရာက ေစာင့္ၾကည့္ၾကည့္ ငါလံုး၀ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး။
x x x
အေမ့ကုမၸဏီက ၀န္ထမ္းေတြက ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြနဲ႔ ဂရုတစိုက္ေစာင့္ေရွာက္ျပီး ခရီးစဥ္အႏွံ႔လိုက္ပို႔တယ္။ ျပီးေတာ့ကြၽန္ေတာ့္လက္စြဲ တိုးဂိုက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ကိုစိုးက မင္းဒီတစ္ခါသရဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာေတြအေဆာက္အဦေတြ မၾကည့္ေတာ့မေလ့လာေတာ့တာ ထူးဆန္းတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လည္းတဲ့။ ဟြန္း......အိမ္မွာ ညတိုင္းနီးပါးေျခာက္လွန္႔ခံရလို႔ ရိုးေနျပီလို႔စိတ္ထဲကေျပာမိပါတယ္။ အျပင္မွာေတာ့ ရိုးသြားလို႔ တစ္ျခားဟာေတြဘက္ဓာတ္က်ေနလို႔ ေျဖလိုက္ေတာ့တာေပါ့။
အေမနဲ႔လည္ရတာရိုးသြားေတာ့ အေဖ့သေဘၤာခရီးစဥ္ေတြေနာက္လိုက္မိျပန္တယ္။ ငါ့သားဒီတစ္ခါေတာ့ မိသားစုအလုပ္ကို စိတ္ပါ၀င္စားေလ့လာေန ပါလားတဲ့။ "ဒယ္ဒီကလည္းဗ်ာ.."ေပါ့ ဟား ဟား။
ေလညႇင္းတသုန္သုန္လႈိင္းတျငိမ့္ျငိမ့္ စားေသာက္ခန္းမထဲသြားလိုက္ သေဘၤာဦးပိုင္းက ဂီတပြဲကိုၾကည့္လိုက္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္လိုက္ အဆင္ကိုေျပလို႔။ ေတာ္ျပီ အိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္းအခ်ိန္ကုန္ခဲ့တာမွားတယ္။ ဒီ၀ိညာဥ္ေကာင္ေတြ နယ္ျခားသြားေတာ့ လိုက္မလာႏိုင္ဘူးေပါ့။
ကမ္းေျခက အိမ္ဆီမေျပာင္းခင္ ဦးေလးတိုး အိမ္ကို ျပန္လာရတာခန္႔လန္႔လန္႔။ဒါေပမဲ့ ေအးေဆးပဲ ဘာမွမျဖစ္ေသးဘူး ျပန္လာျပီး တစ္ရက္ႏွစ္ရက္။
ဒီေကာင္ေတြ စြန္႔ခြာသြားျပီလား။ "ငါ့ကို ဒုကၡမေပးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။" ကြၽန္ေတာ့္အထင္ေပါ့ေလ။ မၾကာပါဘူး...
မေန႔ည ဟုတ္တယ္....ျပန္ေရာက္ျပီးအနားယူ အိမ္မၾကီးက အေမ့အိပ္ယာေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ တစ္စံုတစ္ ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းကို တစ္ခုခုနဲ႔ ဖုံးမယ္ဖီလင္မ်ိဳး ျပီးေတာ့ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ လႈပ္ႏႈိးခံရခ်ိန္မေတာ့ ဘယ္လိုမွမအိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ဒီအေတြ႔အၾကံဳမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာတုန္းက ခံစားခဲ့ရဖူးတယ္။
မေန႔ည ဟုတ္တယ္....ျပန္ေရာက္ျပီးအနားယူ အိမ္မၾကီးက အေမ့အိပ္ယာေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ တစ္စံုတစ္ ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းကို တစ္ခုခုနဲ႔ ဖုံးမယ္ဖီလင္မ်ိဳး ျပီးေတာ့ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ လႈပ္ႏႈိးခံရခ်ိန္မေတာ့ ဘယ္လိုမွမအိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ဒီအေတြ႔အၾကံဳမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာတုန္းက ခံစားခဲ့ရဖူးတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမလည္း...သူတို႔ထြက္ခြာသြားဖို႔...ဘာလုပ္ရမလည္း။ အခန္းထဲက သူတို႔ခိုေအာင္းႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြကိုလည္းရွင္းျပီးသား။ ျပတင္းေတြမွာလည္း ဆားနဲ႔ျဖန္းပက္ျပီးသား.....ဘာ ...ဘာလုပ္ရဦးမွာလည္း။ ကူကယ္ရာမဲ့လိုမ်ိဳးခံစားရတာ.....ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။
အိမ္အသစ္ေျပာင္းရင္ေရာ သူတို႔လိုက္လာႏိုင္ဦးမွာလား...။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုပဲေရြးေျခာက္ေနသလား....။ အိမ္အသစ္မွာလည္း ကြၽန္ေတာ္ပဲတစ္ေယာက္တည္း က်န္ေနရစ္ခဲ့ရဦးမွာ....။ အား......................
Please help guys!
Thursday, March 5, 2009
Qui Tao (Thai Noddles)
ကြၽန္ေတာ္ ရန္ကုန္ေရာက္ခါစက ဒီအစားအစာကို ဘာမွန္းမသိပါဘူး။ နာမည္ကလည္း ေကြ႔သယိုတဲ့။ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းလိုက္ေကြၽးေတာ့မွ ျမည္းစမ္းဖူးတာ။ မဆိုးပါဘူးတစ္မ်ိဳးေလးပဲ။ ငရုတ္သီးၾကိဳက္သူ
ေတြကေတာ့ ရႈးရႈးရွဲရွဲစားေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အစပ္ေလ်ာ့ ျပီးစားျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို႔လည္း အိမ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး အလြယ္တကူလုပ္စားလို႔ရေအာင္ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ ေကြ႕သယိုက ထိုင္းရိုးရာအစားအစာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ လမ္းဆံုလမ္းခြမွာေလ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ ေတြရွိ သလိုမ်ိဳးေကြ႔သယိုေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြရွိၾကပါတယ္။
ေကြ႔သယို (ထိုင္း အစားအစာ)
ပါ၀င္ေသာပစၥည္းမ်ား
(၁) ၾကက္ရိုး (သို႔မဟုတ္) ၀က္ရုိး - ၂၅က်ပ္သား
(၂) ၾကက္သား အသားႏႊင္ျပီး - ၃၀ က်ပ္သား
(၃) ငါးဖယ္ျခစ္ - ၁၅က်ပ္သား
(၄) ရယ္ဒီမိတ္ ၾကက္ေၾကာ္လံုး - ၂၀လံုး
(၅) ၀က္သားလံုး - ၂၀လံုး
(၆) ဆန္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ - တစ္ထုပ္ (ရွမ္းေခါက္ဆြဲအဖတ္ျဖင့္လည္း ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။)
(၇) ပဲပင္ေပါက္ႏွင့္ ကန္စြန္းရြက္ - ၁၅က်ပ္သားႏွင့္ ကန္စြန္းရြက္ တစ္စည္း။
(၈) ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ - အနည္းငယ္
(၉) ငရုတ္သီး အက်က္မႈန္႔ - ငါးက်ပ္သား
(၁၀) သၾကား - ၁၀သား
(၁၁) တရုတ္နံနံ ႏွင့္ၾကက္သြန္ျမိတ္ - ငါးက်ပ္သားစီ
(၁၂) ခရုဆီ - အနည္းငယ္
(၁၃) ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္ - အနည္းငယ္ ၾကိဳတင္ခ်က္ထားပါ။
ျပဳလုပ္ျပင္ဆင္ပံု
ၾကက္ရိုးကို ဦးစြာခုတ္ထစ္ေဆးေၾကာျပီး ဆားအနည္းငယ္ထည့္ကာ ခ်င္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဓားျပားရိုက္၍ ပြက္ပြက္ဆူေအာင္ တည္ထားပါ။ ဆန္ေခါက္ဆြဲျပားအေျခာက္ကို တစ္နာရီခန္႔ ေရစိမ္ထားျပီး ပြက္ပြက္ ဆူေသာ ေရေႏြးအတြင္းသို႔ ေခတၲစိမ္ထားပါ။ ေနာက္ေရစစ္ထားပါ။ ပဲပင္ေပါက္ကိုလည္း ေရေႏြးေဖ်ာ ထားပါ။ ငရုတ္သီးအက်က္မႈန္႔ကို ဆီအနည္းငယ္နဲ႔ ေၾကာ္ထားျပီး ကန္စြန္းရြက္အညြန္႔ကေလးမ်ားကို ႏႊင္ထားပါ။
တရုတ္နံနံႏွင့္ ၾကက္သြန္ျမိတ္ အားလံုးေဆးေၾကာသန္႔စင္ထားပါ။ ၾကက္ရိုးျပဳတ္ ပြက္ပြက္ ဆူပါက အေပါ့အငန္အရသာျမည္းၾကည့္ျပီး ခရုဆီနဲ႔ လိုအပ္သည္မ်ားကို ထည့္ေပးပါ။
အရသာအေနေတာ္ျဖစ္ျပီ ဆိုပါက ေခတၲျပန္တည္ထားပါ။ ငါးဖယ္ျခစ္ကို ဆား၊ အရသာမႈန္႔ အနည္း ငယ္ထည့္၍ နယ္ျပီး အလံုးကေလးမ်ားျပဳလုပ္ကာ ျပဳတ္ထားပါ။ၾကက္သားကိုလည္း ခပ္ျပားျပား ကေလးမ်ားလွီးျပီးျပဳတ္ထားပါ။ ထို႔ေနာက္ ပြဲျပင္မည္ဆိုပါက ဟင္းရည္ ပန္းကန္လံုးအတြင္း ဆန္ျပား ေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲစာထည့္ျပီး အသားလံုး၊ ငါးဖယ္လံုး၊ ၾကက္သားျပား၊ ပဲပင္ေပါက္ ကန္းစြန္းရြက္၊ ငရုတ္ဆီခ်က္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္နဲ႔ သၾကားတစ္ဇြန္းတို႔ကို ထည့္ျပီး အေပၚမွ ျပဳတ္ရည္ကိုေလာင္း ထည့္ပါ။ အသင့္လွီးထားေသာ တရုတ္နံနံႏွင့္ ၾကက္သြန္ျမိတ္ကို ထည့္ျပီး ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ အနည္း ငယ္ျဖဴးေပးပါ။
ပူပူေလာင္ေလာင္စားသံုးရန္ျဖစ္ပါသည္။ ေကြ႕သယိုနဲ႔ တြဲဖက္စားသံုးရန္ ငရုတ္သီး ေဆာ့စ္ကိုလည္း ျပဳလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ ေကြ႕သယိုကို အသုပ္အေနျဖင့္လည္း ျပဳလုပ္စားသံုးႏိုင္ပါေသးသည္။
ေတြကေတာ့ ရႈးရႈးရွဲရွဲစားေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အစပ္ေလ်ာ့ ျပီးစားျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို႔လည္း အိမ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး အလြယ္တကူလုပ္စားလို႔ရေအာင္ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ ေကြ႕သယိုက ထိုင္းရိုးရာအစားအစာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ လမ္းဆံုလမ္းခြမွာေလ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ ေတြရွိ သလိုမ်ိဳးေကြ႔သယိုေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြရွိၾကပါတယ္။ ေကြ႔သယို (ထိုင္း အစားအစာ)
ပါ၀င္ေသာပစၥည္းမ်ား
(၁) ၾကက္ရိုး (သို႔မဟုတ္) ၀က္ရုိး - ၂၅က်ပ္သား
(၂) ၾကက္သား အသားႏႊင္ျပီး - ၃၀ က်ပ္သား
(၃) ငါးဖယ္ျခစ္ - ၁၅က်ပ္သား
(၄) ရယ္ဒီမိတ္ ၾကက္ေၾကာ္လံုး - ၂၀လံုး
(၅) ၀က္သားလံုး - ၂၀လံုး
(၆) ဆန္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ - တစ္ထုပ္ (ရွမ္းေခါက္ဆြဲအဖတ္ျဖင့္လည္း ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။)
(၇) ပဲပင္ေပါက္ႏွင့္ ကန္စြန္းရြက္ - ၁၅က်ပ္သားႏွင့္ ကန္စြန္းရြက္ တစ္စည္း။
(၈) ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ - အနည္းငယ္
(၉) ငရုတ္သီး အက်က္မႈန္႔ - ငါးက်ပ္သား
(၁၀) သၾကား - ၁၀သား
(၁၁) တရုတ္နံနံ ႏွင့္ၾကက္သြန္ျမိတ္ - ငါးက်ပ္သားစီ
(၁၂) ခရုဆီ - အနည္းငယ္
(၁၃) ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီခ်က္ - အနည္းငယ္ ၾကိဳတင္ခ်က္ထားပါ။
ျပဳလုပ္ျပင္ဆင္ပံု
ၾကက္ရိုးကို ဦးစြာခုတ္ထစ္ေဆးေၾကာျပီး ဆားအနည္းငယ္ထည့္ကာ ခ်င္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဓားျပားရိုက္၍ ပြက္ပြက္ဆူေအာင္ တည္ထားပါ။ ဆန္ေခါက္ဆြဲျပားအေျခာက္ကို တစ္နာရီခန္႔ ေရစိမ္ထားျပီး ပြက္ပြက္ ဆူေသာ ေရေႏြးအတြင္းသို႔ ေခတၲစိမ္ထားပါ။ ေနာက္ေရစစ္ထားပါ။ ပဲပင္ေပါက္ကိုလည္း ေရေႏြးေဖ်ာ ထားပါ။ ငရုတ္သီးအက်က္မႈန္႔ကို ဆီအနည္းငယ္နဲ႔ ေၾကာ္ထားျပီး ကန္စြန္းရြက္အညြန္႔ကေလးမ်ားကို ႏႊင္ထားပါ။
တရုတ္နံနံႏွင့္ ၾကက္သြန္ျမိတ္ အားလံုးေဆးေၾကာသန္႔စင္ထားပါ။ ၾကက္ရိုးျပဳတ္ ပြက္ပြက္ ဆူပါက အေပါ့အငန္အရသာျမည္းၾကည့္ျပီး ခရုဆီနဲ႔ လိုအပ္သည္မ်ားကို ထည့္ေပးပါ။ အရသာအေနေတာ္ျဖစ္ျပီ ဆိုပါက ေခတၲျပန္တည္ထားပါ။ ငါးဖယ္ျခစ္ကို ဆား၊ အရသာမႈန္႔ အနည္း ငယ္ထည့္၍ နယ္ျပီး အလံုးကေလးမ်ားျပဳလုပ္ကာ ျပဳတ္ထားပါ။ၾကက္သားကိုလည္း ခပ္ျပားျပား ကေလးမ်ားလွီးျပီးျပဳတ္ထားပါ။ ထို႔ေနာက္ ပြဲျပင္မည္ဆိုပါက ဟင္းရည္ ပန္းကန္လံုးအတြင္း ဆန္ျပား ေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲစာထည့္ျပီး အသားလံုး၊ ငါးဖယ္လံုး၊ ၾကက္သားျပား၊ ပဲပင္ေပါက္ ကန္းစြန္းရြက္၊ ငရုတ္ဆီခ်က္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္နဲ႔ သၾကားတစ္ဇြန္းတို႔ကို ထည့္ျပီး အေပၚမွ ျပဳတ္ရည္ကိုေလာင္း ထည့္ပါ။ အသင့္လွီးထားေသာ တရုတ္နံနံႏွင့္ ၾကက္သြန္ျမိတ္ကို ထည့္ျပီး ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ အနည္း ငယ္ျဖဴးေပးပါ။
ပူပူေလာင္ေလာင္စားသံုးရန္ျဖစ္ပါသည္။ ေကြ႕သယိုနဲ႔ တြဲဖက္စားသံုးရန္ ငရုတ္သီး ေဆာ့စ္ကိုလည္း ျပဳလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ ေကြ႕သယိုကို အသုပ္အေနျဖင့္လည္း ျပဳလုပ္စားသံုးႏိုင္ပါေသးသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
