Sunday, September 12, 2010

အမ်ဳိးသားေတြ သားေၾကာျဖတ္ျခင္း

မဂၤလာပါဆရာ။


အမ်ဳိးသားေတြ သားေၾကာျဖတ္ျခင္း အေၾကာင္းကို သိခ်င္ပါတယ္ဆရာ။ ကြ်န္မအမ်ဳိးသားက အသက္ ၃၄ ႏွစ္ပါ။ ကြ်န္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး ဗမာ၊ ဗုဒၶဘာသာပါ။ သူ႔ကို သားေၾကာ ျဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ မလုပ္ခင္မွာ အမ်ဳိးသားေတြ သားေၾကာျဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့ ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးက်ဳိး၊ စိတ္ခံစားမႈေတြ အေၾကာင္းနဲ႔၊ သားေၾကာ ျဖတ္နည္း ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိး ရွိတယ္ဆိုတာကို ေျဖၾကား ေပးေစ ခ်င္ပါတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အျခားသိသင့္တာေတြ ရွိရင္လည္း ျဖည့္စြက္ ေျပာၾကားေပးပါ။ လုပ္သင့္၊ မသင့္ ဆရာ့အျမင္ကိုလည္း ေျပာၾကား ေပးပါဆရာ။


ခြဲစိတ္ကုသမႈေတြကို (ေမဂ်ာ) လား (မိုင္နာ) လား ခြဲျခားသတ္မွတ္ရင္ ေယာက္်ား သားေၾကာျဖတ္တာ Vasectomy ဟာ အေသးစား ျဖစ္ပါတယ္။ Vasa deferentia ႁပြန္ကို Sperm သုတ္ပိုး သြားမရေအာင္ လုပ္လိုက္တာပါ။ တိရစာၦန္ေတြကို သင္းသတ္နည္းလို သုတ္ပိုး ေပါက္ပြါး ျဖစ္တည္ရာ အေစ့ Testis ကို ထုတ္ျပစ္-ဖ်က္ျပစ္တဲ့ Castration နဲ႔ မတူပါ။


ဘာဘဲလုပ္လုပ္ ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ ဘယ္အက်ဳိး၊ ဘာအျပစ္ေတြ ရွိလာႏိုင္သလဲ ဆန္းစစ္-သိျမင္ထားတာဟာ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္တခု ျဖစ္တယ္။ ေယက္်ားသားေၾကာ ျဖတ္တာမွာ မေကာင္းဘူး ျဖစ္စရာ အလြန္တရာ နည္းပါတယ္။ က်ားအေစ့ကေန က်ားေဟာ္မုန္း Testosterone ထုတ္ေနတယ္။ ေဟာ္မုန္းက ျဖတ္ျပစ္တဲ့ အေၾကာ (ႁပြန္) ကို အသံုးမခ်ပါ။ ေသြးထဲကို တိုက္႐ုိက္ ၀င္သြားတာမို႔ ေဟာ္မုန္းသတၲိကုိ မထိခိုက္ဘူး။ ဆက္ဆံလိုစိတ္ကို သူ႔ေၾကာင့္ တိုက္႐ိုက္ ထိခိုက္စရာ မရွိႏိုင္ပါ။ ၁၀ ေယာက္ ၁ ေယာက္ နည္းသလို ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒါကလည္း စိတ္နဲ႔သာ ဆိုင္တယ္။


Ejaculation ဆက္ဆံလို႔ၿပီးတိုင္း ထြက္တာထဲမွာ သုတ္ပိုးေတြပါတဲ့ အရည္က ၁၀% သာရွိလို႔၊ အသြင္သဏၭာန္၊ အရသာ၊ အေစး-အျပစ္၊ အနံ႔၊ ဘာမွ မေျပာင္းလဲဘဲ၊ ထုထည္ ၁၀% သာ လ်ာ့နည္း ႏိုင္တယ္။

သားေၾကာျဖတ္လိုက္ရင္ ဆက္ထြက္ေနမဲ့ သုတ္ပိုးေတြ ဘယ္ေရာက္ သြားသလဲ ေမးရင္၊ သူ႔ဖါသူ ပ်က္စီးၿပီး၊ အေသြး အသားကေန စုပ္ယူသြားပါလိမ့္မယ္။ မုတ္ေရာဂါ Hydrocele ကို ခြဲရင္ အရည္ေတြကို ထုတ္ျပစ္တာေၾကာင့္ ေပ်ာက္တာ မဟုတ္ပါ။ အရည္ထြက္မဲ့ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေျပာင္းျပန္လွန္ ခ်ဳပ္ေပးေတာ့ ထြက္လာေနမဲ့ အရည္ကို အေသြးအသားကေန စုပ္ယူေပးေနလို႔ အရည္ ေအာင္းစရာလည္း မရွိဘဲ၊ မုတၲေရာဂါ ေပ်ာက္သြားရတာပါ။ ဖိတ္ျခင္းဖိတ္ ကုိယ့္အိပ္ထဲမွာဘဲ ဖိတ္တာမ်ဳိးေပါ့။


ေယာက္်ား သားေၾကာျဖတ္တာ ဘယ္ေလာက္ ထိေရာက္ပါသလဲ။ ၿဗိတိသွ် ေဆးသုေတသန တခုအရ ၂၀၀၀ မွာ ၁ ေယာက္၊ စာေမးပြဲ က်သတဲ့။ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ စာရင္ ေအာင္ခ်က္က အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။ သားအိမ္ႁပြန္ ျဖတ္တာမွာ ၂၀၀-၃၀၀ လုပ္ရင္ ၁ ေယာက္က မေအာင္-မျမင္ ျဖစ္ရတယ္။ ဒါေတာင္ ေယာက္်ား သားေၾကာျဖတ္တာ လုပ္အၿပီး၊ အတူေနတာ သိပ္ေစာလို႔ ကိုယ္၀န္ရတာကိုပါ ထည့္တြက္လို႔တဲ့၊ ျဖတ္လိုက္တဲ့ ႁပြန္ျပန္ဆက္တယ္ဆိုတာ ဒိထက္ နည္းပါတယ္။

ဘယ္ေတာ့ အတူျပန္ေနႏိုင္သလဲ။ "ခြဲစိတ္ထားတာကို ခံႏိုင္ရင္ေတာ့ သေဘာဘဲ" ဆိုၿပီး ေဆးစာက မေရမရာ ေရးပါတယ္။ ေဒါက္တာတိက် ေတြကေတာ့ ၇ ရက္တပါတ္။ ဘာလို႔ ေျပာရလဲဆိုေတာ့ သုတ္ပိုး ဇီး႐ိုး မဟုတ္ရင္ ကိုယ္၀န္ ရႏိုင္ေသးလို႔ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၃ လ၊ ဒါမွမဟုတ္ သုတ္အႀကိမ္ ၂၀ လႊတ္ၿပီးမွ ေသျခာတယ္။ ျဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ထြက္တာထဲမွာ သုတ္ပိုးပါေန-မေန စစ္ဘို႔ ေကာင္းတယ္။


သတိေပးခ်င္တာက အတူေနလို႔ ကေလး မရႏိုင္ေတာ့ေပမဲ့ အကာအကြယ္မဲ့ ဆက္ဆံတာမ်ိဳးကို သတိထားရ ပါအံုးမယ္။ အေဖၚမွာ HIV, Hepatitis B, Hepatitis C အပါအ၀င္၊ လိင္ကတဆင့္ ကူးစက္ေရာဂါရွိေနရင္ ကုိယ့္ကုိ ကူးလာေစမယ္။ ကိုယ့္မွာ ရွိရင္လဲ ျဖန္႔ေပးလိမ့္မယ္။ Condom ဆက္သံုးသင့္တယ္။ တိုင္းျပည္တခ်ဳိ႕မွာ အိမ္ေထာင္သည္ေတြ အဲလို ျဖတ္နည္း သံုးရင္ ဇနီးရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ လိုတယ္လို႔ ဥပေဒ လုပ္ထားတယ္။

နည္းကေတာ့ တနည္းထဲလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ထုံေဆးနဲ႔ ခြဲပါတယ္။ Scrotum ကပ္ပဲ့အိပ္၊ Testis အေစ့အထက္မွာ ခြဲတာ မ်ားတယ္။ တခ်ဳိ႕လဲ အထက္နား သြားခြဲေသးတယ္။ Hernia, Hydrocele ခြဲရင္း ေစတနာ ပိုတာလည္း လုပ္ေလ့ရွိတယ္။ ကပ္ပဲ့အိပ္မွာဆို ဒါးရာ တခုထဲျဖစ္ျဖစ္ ၂ ခုျဖစ္ျဖစ္ရတယ္။ ျဖတ္မဲ့ အေၾကာကို ေသေသျခာျခာ ေရြးထုတ္ၿပီး၊ ျဖတ္-ျခည္တာ ျဖစ္ျဖစ္၊ ထိပ္ကို မီးရွိဳ႕ပိတ္နည္း ျဖစ္ျဖစ္၊ လုပ္ၿပီး အစေသးေလး ထုတ္ျပစ္ရတယ္။

အေၾကာကို ေရြးရတာက ပညာပါ။ ေဘးမွာ အေရာင္ ဆင္တူေတြ ရွိတယ္။ လက္နဲ႔စမ္း ခြဲျခားရတယ္။ ထံုေဆး ထိုးထားေတာ (တစ္ရွဴး) ေတြ ေဖါင္း-ေရာင္ေနလို႔ သတိႀကီးရတယ္။ ဒါးရာေသးရင္ တခ်ဳိ႕က အေရျပားကို ျပန္ေတာင္ မခ်ဳပ္ဘူး။ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ ေတြထဲမွာ ဒါးရာ ေသးေသးနဲ႔ ခြဲႏိုင္တာကို ဂုဏ္ယူသူေတြ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ကြင္းက်ယ္က်ယ္မွာ ကစားရမွ အားရတယ္။ ခြဲၿပီး နာရင္ ေရခဲ ကပ္ရတယ္။ ပဋိဇီ၀ေဆးေပးပါမယ္။ အနာသက္သာေဆး သတိနဲ႔ ေသာက္ရမယ္။ Athletic supporter ၀တ္ထားသင့္တယ္။ ၃-၄ ရက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနတာ ေကာင္းတယ္။ ၇-၁၀ ရက္ အေလးအပင္ မမပါနဲ႔။


ေဆးစာေရးတာ မျပည့္စံုရင္ ထိန္ခ်န္မႈ ေရာက္ႏိုင္တယ္။ ဒီလိုလုပ္တာ (မိုင္နာ) ျဖစ္ေပမဲ့ ခြဲတာ-စိတ္တာတိုင္းမွာ ႀကံဳရတတ္တဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ သတိထားစရာေတြ ရွိပါတယ္။ ေသြးျခည္ဥတာ၊ ေသြးယိုတာ၊ ေရာင္တာ၊ ရင္းတာ၊ နာတာ စသျဖင့္။ နာတာက ထူးျဖစ္တတ္တာကို Post-vasectomy pain syndrome ေခၚတယ္။ အၾကာႀကီး နာေနတာ၊ ထိရင္ နာတာ၊ သုတ္လႊတ္ရင္ နာတာ၊ ဆက္ဆံတဲ့အခါ နာတာ။ ရွားေတာ့ အလြန္မတန္ ရွားပါတယ္။ ျဖစ္လည္း ကုလို႔ရပါတယ္။

အမ်ဳိးသမီးေတြကို သားေၾကာျဖတ္တာထက္ ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္မွာေတြ သိသိသာသာ နည္းတယ္။ မိသားစုစီမံကိန္း နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကို (သူမ်ားဆီမွာ) သုေတသန လုပ္ထားတယ္။ ေယာက္်ား သားေၾကာျဖတ္နည္းက မေအာင္ျမင္မႈ ၀.၀၂ - ၀.၁% နဲ႔ စိတ္ခ်ရဆံုး၊ အမ်ဳိးသမီး သားေၾကာျဖတ္နည္း = ၀.၂%၊ အမ်ဳိးသမီး စားေဆးနည္း = ၀.၁%၊ ေယာက္်ား ကြန္ဒြန္နည္း = ၁-၃%၊ အမ်ဳိးသမီး (ဒိုင္ယာဖရမ္) နည္း = ၁-၆%၊ အမ်ဳိးသမီး သုတ္ပိုးေသေဆးနည္း ၃%၊ အမ်ဳိးသမီး ေဟာ္မုန္း ကပ္ခြါနည္း = ၀.၂%၊ အမ်ဳိးသမီး သားအိမ္ထဲ ပစၥည္းထည့္နည္း IUCD = ၀.၆ - ၁.၅%၊ ရက္ေရွာင္နည္း = ၃%၊ ေယာက္်ား သုတ္ရည္ အျပင္ထုတ္နည္း = ၄%၊ ဘာမွ မသံုးရင္ ၈၅% ကေလး ရႏိုင္တယ္။


႐ႈံ႕ခ်ည္ႏွပ္ခ်ည္ လုပ္ခ်င္သူေတြ အတြက္လည္း ေရးပါမယ္။ USA မွာ ၅% ေလာက္ရွိတယ္။ သားေၾကာျဖတ္တယ္ ဆိုတာ ရွင္ခန္းျဖတ္ မဟုတ္ပါ။ ျပန္ဆက္လို႔ မရဘူး မဟုတ္ပါ။ (သီအိုရီ) အရ ျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့၊ လက္ေတြ႕မွာ အေတာ္ႀကီး ခက္ပါတယ္။ (မိုက္ခ႐ို-ဆာဂ်ရီ) အႏုစိတ္ လုပ္ရလိမ့္မယ္။ ကရိကထ မ်ားတယ္၊ လက္၀င္တယ္။ အေမရိကားမွာဆို တႏွစ္မွာ လူ ၆ သိန္းက $300 ကေန $1,000 အကုန္ခံ ျဖတ္ေနၾကတယ္။ ျပန္ဆက္ဘို႔ ဆိုရင္ေတာ့ $7,000 ကုန္မယ္။ ေအာင္ျမင္မႈႏႈန္း ေစာေစာျပန္လုပ္သူေတြက ပိုမ်ားတယ္။ ျဖတ္ထားၿပီး ၃ ႏွစ္အတြင္း ျပန္ဆက္ခ်င္သူေတြက ၇၆%၊ ၁၅ ႏွစ္ ၾကာမွ လုပ္ရင္ ၃၀% ကေလး ျပန္ရႏိုင္တယ္။


စာေတြ သုေတသနေတြမွာ ရွိတာေရးၿပီးေတာ့ ေရႊေတြ အျပင္ထြက္တဲ့ တိုင္းျပည္က သူေတြအတြက္ ေရးပါအံုးမယ္။ ဗမာျပည္မွာ က်န္းမာေရးန႔ဲ ေဆးဆိုတာ လူတိုင္းအတြက္ မဟုတ္ဘူး။ ဟုတ္လမ္းလည္း မျမင္ရေသးဘူး။ ဆင္းရဲေတာ့ ေစ်းခ်ဳိတဲ့နည္း၊ ပညာရည္ ႏွိမ့္ထားေတာ့ ေတာ္တဲ့သူေတြ မေတာ္ရာ သြားရလို႔ လက္လွမ္းမီတဲ့လူနဲ႔ လုပ္ရတဲ့နည္း၊ မသိေအာင္၊ မၾကားေအာင္ လုပ္ထားေတာ့ ၾကားဘူး နား၀နည္း၊ ဆန္းစစ္တာ လက္မခံေတာ့ ေကာင္း မေကာင္း၊ ေတာ္ မေတာ္ မသိတဲ့နည္းေတြသာ အားကိုးစရာ ရွိေနၾကရပါတယ္။


ေယာက္်ား သားေၾကာျဖတ္တဲ့အခါ ဗမာျပည္မွာ ျပႆနာက အေၾကာ မွားျဖတ္မိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖတ္ၿပီးမွ ထပ္ကိုယ္၀န္ ရတယ္။ ႐ိုးသားတဲ့ ဇနီး ဗိုက္သာမက မ်က္ႏွာပါပူရေရာ။ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္၊ လက္လွမ္းမီတဲ့၊ ဆရာ၀န္ မဟုတ္တဲ့၊ ဆရာ၀န္ ျဖစ္အံုးေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳ နည္းတဲ့ သူေတြဆီမွာ လုပ္ၾကရလို႔ပါ။ 

"မလိုခ်င္တာ မွန္သမွ် စနစ္တက် ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ၾကပါေလ။"


Dr. တင့္ေဆြ

Monday, September 6, 2010

ကြ်န္မဟာ ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ဆိုရင္ ရွင္လက္ထပ္မလား

ကြ်န္မမွာ အိမ္မရွိဘူး။ ကြ်န္မအိမ္ေပၚက ဆင္းလာတုန္းက အေမက မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ မသြားဖို႔ တားတယ္။ အေဖက "သြား... သြားၿပီးရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ငါ့အိမ္အရိပ္ကို မနင္းနဲ႔။. နင့္လို႔ သမီးမ်ဳိး ငါ့မွာ မရွိဘူး" လို႔ ေဒါသတႀကီး ေအာ္တယ္။ ငိုေနတဲ့ အေမ့ကို ကြ်န္မ တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္ၿပီး ပစၥည္းေတြ ေကာက္သိမ္းၿပီး အိမ္ေပၚက ကြ်န္မ ဆင္းလာခဲ့တယ္။ ဒီတစ္သက္ အဲဒီအိမ္ကို ကြ်န္မ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ျပန္လို႔မရေတာ့ဘူးဆိုတာ ကြ်န္မသိတယ္။ ၀မ္းစာအတြက္ ကြ်န္မ ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ လူေတြရဲ႕ အသံုးေတာ္ခံ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားမႈေတြ ေလ်ာ့ေအာင္ ကြ်န္မ လုပ္ခဲ့မိတယ္။ 

ႏိႈက္ကလပ္တစ္ခုမွ ကြ်န္မ အလုပ္လုပ္တယ္။ အဲဒီကလပ္မွာ ကြ်န္မဟာ အေခ်ာဆံုး အလွဆံုး စာရင္း၀င္ပါ။ ပိုင္ရွင္သူေဌးက ကြ်န္မကို သေဘာက်တယ္။ သူ သေဘာက်မယ္ဆိုလည္း က်သင့္ပါတယ္။ သူနဲ႔ ကြ်န္မက မကင္းမရွင္းေလ။ လူေတြရဲ႕ အသံုးေတာ္ခံ ျဖစ္ေနမွေတာ့ တစ္ေယာက္ပိုလာလို႔၊ တစ္ေယာက္ ေလ်ာ့သြားလို႔လည္း ကြ်န္မအတြက္ ထူးမွ မထူးေတာ့တာ။ ေနာက္ၿပီး သူက ကြ်န္မရဲ႕ အလုပ္ရွင္ဆိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ အာဏာက ေငြေၾကးထက္ ပိုတန္ဖိုး ရွိေနၿပီေလ။ 

ညတိုင္း ခြ်ဲႏဲြ႕တဲ့အသံ၊ ခ်ဳိသာတဲ့စကားေတြနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြကို ကြ်န္မစကား ေျပာရတယ္။ ေနာက္ အဲဒီ ဧည့္သည္ေတြထဲက တစ္ေယာက္က သူနဲ႔အတူ အိပ္ဖို႔ ကြ်န္မကို အျပင္ေခၚထြက္တယ္။ သူနဲ႔တစ္ညအိပ္ၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မနက္မွာ ကြ်န္မအခန္းကို ကြ်န္မ ျပန္အိပ္တယ္။ ဒီလိုပဲ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ဆိုသလို အဲဒီအလုပ္မွာ ကြ်န္မ မၿငီးေငြ႕ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ရြံမုန္း လာတယ္။ ကိုယ့္အခန္းထဲ ျပန္ေရာက္တိုင္း ခႏၶာတစ္ခုလံုးကို စိတ္နာနာနဲ႔ ကြ်န္မ ေဆးေၾကာမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသားနာေအာင္ေတာ့ ကြ်န္မ မလုပ္ပါဘူး။ အဲဒီအသားအရည္ေတြက ကြ်န္မကို ေငြရွာေပးမဲ့ ပစၥည္းေတြေလ။ 

ေန႔စဥ္ပံုမွန္ပဲ ကြ်န္မရဲ႕ရက္ေတြမွာ ဆႏၵမရွိ၊ ျပည့္၀မႈမရွိဘဲ ကြ်န္မ လည္ပတ္ ေနခဲ့တယ္။ ပုပ္ေစာ္နံေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ လူေတြကို အသံုးေတာ္ခံမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အလွကုန္ပစၥည္း၊ အကၤ်ီအ၀တ္အစားေတြ ထြက္၀ယ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အခန္းထဲမွာ ကြ်န္မ အိပ္ေနလိုက္တယ္။ 

ကြ်န္မ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်တာ ငါးႀကိမ္ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ဆရာ၀န္က ေနာက္ဆို ကြ်န္မ ကေလး ေမြးႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း သတိေပးပါတယ္။ ကြ်န္မကို အဲဒီလို သတိေပး စကားေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ ႏွေျမာတဲ့၊ ၀မ္းနည္းတဲ့ အရိပ္အေယာင္ကို ကြ်န္မ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မသိတယ္။ အဲဒီအျပစ္ေတြကို ကြ်န္မ ကိုယ္တိုင္ပဲ ရွာခဲ့တယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္ရဲ႕ သတိေပးစကားကို ၾကားေတာ့ ကြ်န္မ ခ်ဳံးပဲြခ် ငိုခဲ့မိတယ္။ ကြ်န္မစိတ္ကို ကြ်န္မ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မဟာ ညဥ့္ငွက္ တစ္ေကာင္ပါ။ ဘယ္သူကမွ ကြ်န္မကို အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔ ခ်စ္လာမွာ မဟုတ္သလို ကြ်န္မလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မစဥ္းစားခဲ့ပါဘူး။ 

 

အႏုပညာစစ္စစ္ ဘ၀အတု

သူ႔မိန္းမ ပစ္သြားတာ

ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ရွိၿပီ..။

သားႏွစ္ေယာက္က

ကမၻာ့ရြာထဲမွာ

ေပ်ာက္ၿခင္းမလွ ေပ်ာက္ေနၿပီး

သမီးတစ္ေယာက္က

ကာရာအုိေက စင္ျမင့္ေပၚမွာ

ဘ၀ကုိ အလမၼာယ္ျပတယ္

သူကုိယ္သူ ၀င့္ႂကြားဖုိ႔

တစ္စုံတစ္ရာ ရွာမရဘူး

ဘ၀ကုိ ထုိးဖြလုိက္တုိင္း

ရြံ႕ရွာဖြယ္ အစအနေတြနဲ႔

သူဘယ္ေတာ့မွ စိတ္တုိင္းမက်သလုိ

သူဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တမရဘူး

တစ္ခုပဲ

သူနဲ႔မသက္ဆုိင္သူေတြက

သူနာမည္ကုိတေလးတစား

ဖတ္႐ႈေနခ်ိန္မွာ

သူကေတာ့ အရက္ဆုိင္နံရံေပၚက

ပါရီကေဖးကုိ ေငးလုိ႔

သူအေတြးေတြက ၀မ္းနည္းမႈေတြ စ်ာပနေပါ့။

 

မိုးလိႈင္ည 

အရြယ္တင္ေသးတဲ့ ကြ်န္မ ပိုက္ဆံကို ပိုရွာခ်င္ေသးတယ္။ ပိုက္ဆံေတြ စုမိရင္ ဒီအလုပ္ကို စြန္႔ၿပီး ႐ုိးသားတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္မယ္ (တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ကူး သက္သက္ပါ။) ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္လို႔ ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္ျပဳမွာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ သားသမီးေတြလည္း ကြ်န္မ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဥမဥ တတ္တဲ့ ၾကက္တစ္ေကာင္ကို ဘယ္သူကမ်ား ေမြးထား ခ်င္ပါ့မလဲရွင္။ အနာတရာ အားလံုးကို ကြ်န္မ က်ိတ္မွိတ္ၿပီး ခံစားလို႔ ရေပမယ့္ လင္ေယာက္်ားရဲ႕ ဥေပကၡာျပဳမႈကိုေတာ့ ကြ်န္မ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ရင္ဆိုင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ 

အေမက ကြ်န္မကို စိုးရိမ္ပူပန္လိုပဲလား မသိ။. ကြ်န္မ အခန္းကို အၿမဲလာ သိမ္းဆည္းေပးတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ အလုပ္ကို အေမ မသိခဲ့ပါဘူး။ တကယ္လို သိမ်ားသိခဲ့ရင္ ကြ်န္မမွာ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ဆိုတာ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ကို ကြ်န္မ မဆံုး႐ံႈးခ်င္ဘူး။ အေမလာရင္ တစ္ခါတေလ အေမနဲ႔ ကြ်န္မ ေစ်းထြက္၀ယ္ ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္မတို႔ အျပင္ထြက္တုိင္း ဒီတိုက္က လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဓာတ္ေလွကားမွာ အၿမဲလိုလို ဆံုတတ္တယ္။ သူ႔အျပဳအမႈက ညင္သာ၊ သိမ္ေမြ႕တယ္။ ကြ်န္မတို႔ကို ေတြ႕တိုင္း ေခါင္းညိတ္ ျပံဳးျပတတ္တယ္။ ႐ုပ္ခန္႔တဲ့အျပင္ အရပ္လည္း ျမင့္တယ္။ ၀တ္ထားတာလည္း ဖက္ရွင္ က်တယ္။ သူ႔ကို ကြ်န္မ သတိထားမိၿပီ ဆိုတာကို ကြ်န္မ သိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မရဲ႕ အေတြးေတြ စည္းနည္းနည္း ေက်ာ္ခ်င္လာၿပီဆိုရင္ ငါဟာ မိန္းမပ်က္ တစ္ေယာက္ပါလားလို႔ ကိုယ့္ကို သတိေပးမိျပန္တယ္။ အဲဒီလို နိမ့္က်တဲ့ အသိေတြက ကြ်န္မ လြတ္႐ုန္းလို႔ မရေအာင္ အ႐ိုးထဲမွာ စဲြေနခဲ့ပါၿပီ။ 

ဒီေန႔ ဧည့္မရပါဘူး။ ခုတစ္ေလာ အဖမ္းအဆီးမ်ားလို႔ ကြ်န္မတို႔ ၀င္ေငြ ေလ်ာ့လာတယ္။ အခန္းထဲမွာ တီဗီြကိုဖြင့္ မခ်က္ျပဳတ္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ မီးဖိုမွာ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုး တစ္နပ္ကို ကြ်န္မ ခ်က္ျပဳတ္ ေနလိုက္တယ္။ တကယ္ဆို ဒီလို ႐ိုးရွင္းတဲ့ ဘ၀ကို ကြ်န္မ ပိုႏွစ္သက္မိပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ ထပ္လုပ္မယ္။ ေငြစုၿပီး ဒီအလုပ္ကို စြန္႔မယ္လို႔ ကြ်န္မ လံုးလံုး ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ ဖြင့္ၿပီး ပံုမွန္ဘ၀နဲ႔ ေငြရွာမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ျခားၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းမယ္။ ဒီၿမိဳ႕မွာေတာ့ ကြ်န္မကို သိတဲ့ လူေတြ သိပ္မ်ားေနပါၿပီ။ 

ကြ်န္မ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လူေခၚဘဲလ္က ျမည္လာပါတယ္။ ဘယ္သူမ်ား ပါလိမ့္..? လစဥ္ ေရဖိုးလာေကာက္တဲ့ အန္တီႀကီး တစ္ေယာက္က လဲြလို႔ ကြ်န္မတံခါးကို ဘယ္သူမွ လာမေခါက္ပါဘူး။ ဒီေန႔ဟာ ေရဖိုး ေကာက္မဲ့ေန႔လည္း မဟုတ္၊ ည (၈) နာရီ ေက်ာ္မွ အေမလည္း မလာႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ တံခါးကို ကြ်န္မ ဆဲြဖြင့္လိုက္တယ္။ တံခါး၀မွာေတာ့ ဓာတ္ေလွကားမွာ ကြ်န္မနဲ႔ အၿမဲဆံုတတ္တဲ့သူ ရပ္ေနတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာက အားတုန္႔အားနာ ဟန္နဲ႔ ကြ်န္မကို "ဟို.. ေဆာရီးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ အခန္းေသာ့ ေမ့ခဲ့လို႔။ ဒီ၀ရန္တာကေန ကြ်န္ေတာ္အခန္းဖက္ကို ကူးလို႔ ရႏိုင္မလား။ ကြ်န္ေတာ့္ အခန္းက ခင္ဗ်ား အခန္းေဘးမွာပါ" 

"ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ အႏၱရာယ္ ရွိႏိုင္တယ္။ မကူးပါနဲ႔ ေတာ့လား" ကြ်န္မ ေခါင္းညိတ္ျပရင္း ေျပာေတာ့ ကြ်န္မကို ထူးဆန္းတဲ့ မ်က္ႏွာထားမ်ဳိးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ရီေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ကြ်န္မလည္း ကိုယ္၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစားကို သတိထား မိလိုက္တယ္။ ညအိပ္ရာ၀င္ ဂါ၀န္ရွည္ အကၤ်ီက ကြ်န္မ ေျခေထာက္ေတြကို ဖံုးထားေပမယ့္ လည္ပင္းက အရမ္း ဟိုက္ေနခဲ့တယ္။ ထြင္းေဖာက္ျမင္ႏိုင္တဲ့ အ၀တ္စျဖစ္ၿပီး ကြ်န္မရဲ႕ ဆံပင္ေတြကလည္း ကြ်န္မရဲ႕ ပုခံုးသား ျဖဴ၀င္း၀င္းေပၚ ဖ႐ိုဖရဲ က်ေနလို႔ ကြ်န္မပံုစံက ဆဲြေဆာင္မႈ ပိုရွိေနတယ္။ အကၤ်ီကို သပ္ရပ္သြားေအာင္ ကပ်ာကယာ ျပင္ဆင္ၿပီး သူ႔ကို အခန္းထဲ၀င္ဖို႔ ကြ်န္မ ဖိတ္ေခၚ လိုက္ပါတယ္။ 

သူ႔ကို ထုိင္ခိုင္းၿပီး ကြ်န္မ အ၀တ္အစားေတြ လဲလိုက္တယ္။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ေဖ်ာ္ၿပီး သူ႔ကို ဧည့္ခံ လိုက္ပါတယ္။ သူက ကြ်န္မကို ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးပဲ ျပံဳးေနတယ္။ ကြ်န္မဟာ ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ ဆိုတာ သူသိမယ္ ထင္တယ္။ တကယ္လို သူဆႏၵရွိရင္ ဒီတစ္ည သူ႔အတြက္ ကြ်န္မ အေဖာ္လုပ္ေပး ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္ေရာက္ရင္ ကြ်န္မ အိမ္ေျပာင္း ရလိမ့္မယ္။ 

"မိုးအရမ္းခ်ဳပ္ေနၿပီ။ ၀ရန္တာေပၚ တက္ရင္ အႏၱရာယ္ရွိႏိုင္တယ္။ ဒီည ဒီမွာပဲ အိပ္လိုက္ပါလား။ ဧည့္ခန္း ဆိုဖာေပၚမွာ ရွင္အိပ္လို႔ ရပါတယ္။ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြပဲ မနက္က်မွ ေသာ့ဖ်က္ဆရာကို ေခၚလိုက္ေပါ့" သူေခါင္းညိတ္ၿပီး ကြ်န္မကို ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုပါတယ္။ အဲဒီညမွာ ကြ်န္မတို႔ ညစာအတူစားၿပီး အိပ္ရာကိုယ္စီ ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ညလံုး ကြ်န္မ အိပ္မရခဲ့ဘူး။ ကြ်န္မ အခန္းတံခါးကိုလည္း သူလာ မေခါက္ခဲ့ပါဘူး။ အိပ္ရာေပၚမွာ လူးလွိမ့္ရင္ ကြ်န္မ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။ မနက္လင္းနားနီးမွ ေမွးခနဲ႔ ကြ်န္မ အိပ္ေပ်ာ္ သြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္မႏိုးလာေတာ့ မနက္ ၇ ခဲြ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။ ကုတင္ေပၚက ဆင္းၿပီး ဧည့္ခန္းထဲ ကြ်န္မေရာက္ေတာ့ သူမရွိေတာ့ ပါဘူး။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေခါက္ထားတဲ့ ေစာင္ေတြက ဆိုဖာေပၚ တင္က်န္လို႔။ စားပဲြေပၚမွာေတာ့ ေက်းဇူးတင္တယ္ ဆိုတဲ့ စာရြက္ေလး တစ္ရြက္.... 

ကြ်န္မရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြက ပါးျပင္ေပၚ စီးက် လုလုပါပဲ။ "ေက်းဇူး" ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ကြ်န္မ မၾကားရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီအလုပ္လုပ္တဲ့ ကြ်န္မတို႔ကို လူေတြက ၾကံ့ခိုင္တယ္လို႔ ထင္ေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ စိတ္ဟာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း လြန္းပါတယ္။ 

ေနာက္ရက္ေတြမွာ သူနဲ႔ကြ်န္မ အၿမဲဆံုျဖစ္တယ္။ သတင္းစာတိုက္ တစ္ခုမွာ သူအလုပ္လုပ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ သူ႔မွာ ရာထူးအာဏာႀကီးတဲ့ ဖခင္တစ္ဦး ရွိေၾကာင္း၊ သိုက္သုိက္၀န္း၀န္း မိသားစုက ေမြးဖြားလာတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ကြ်န္မသိလိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မက ပင္ျမင့္ေပၚကိုမွ ပ်ံတက္ခ်င္ေနတဲ့ စာကေလး တစ္ေကာင္ပါ။ သူက အေရာင္အေသြးေတြနဲ႔ လွပေနတဲ့ ဇာမဏီ ငွက္ပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကြ်န္မကိုယ္ ကြ်န္မ သတိေပးမိပါတယ္။ "သူနဲ႔ ငါ လံုး၀ မထိုက္တန္ဘူး" 

ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔ ခြင့္ယူၿပီး ခ်က္စရာဟင္းေတြ ၀ယ္ျခမ္းခဲ့တယ္။ ေမြးေန႔ကိတ္ တစ္လံုး၀ယ္ၿပီး ၿမိန္စရာ ဟင္းမ်ဳိးစံုကို ကိုယ္တိုင္ ခ်က္ေတာ့တယ္။ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေနအိမ္ကို သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းေအာင္ လုပ္တယ္။ ႏွစ္ (၂၀) ျပည့္ ေမြးေန႔ကို ႀကိဳဆိုေသာ အားျဖင့္ ေရေမြးပန္း တစ္စည္းေလး ကြ်န္မ ၀ယ္ခဲ့ေသးတယ္။ ကုိယ္တိုင္ကလဲြလို႔ ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ျပင္ဆင္ေပးတဲ့သူ မရွိခဲ့ဘူး။ ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ဘယ္သူမွလည္း မသိဘူး၊ မမွတ္မိဘူး။ အဲဒီလို ေတြးမိတဲ့ တခဏ အားငယ္စိတ္ေတြ ၀င္လာမိတယ္။ 

စားပဲြနားမွာ ထိုင္ရင္း ေဘးခန္းက ေသာ့ဖြင့္သံကို ကြ်န္မ နားစြံ ေနလိုက္တယ္။ ေသာ့ဖြင့္သံ ၾကားတာနဲ႔ ကြ်န္မ တံခါးဖြင့္ၿပီး "ညေနစာအတြက္ ကြ်န္မကို အေဖာ္ျပဳႏိုင္မလား" လို႔ တံခါးဖြင့္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ သူ႔ကို လွမ္းဖိတ္လိုက္တယ္။ ကြ်န္မအေျပာကို သူတစ္ခ်က္ ေၾကာင္သြားၿပီး "ရပါတယ္" လို႔ ေျဖပါတယ္။

ဒီည ကြ်န္မ အလွပဆံုးျဖစ္ေအာင္ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ျပင္ထားမိတယ္။ ဒီည သူ႔ကိုဆက္သဖို႔ ကြ်န္မ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသားပါ။ ကြ်န္မရဲ႕ဘ၀မွာ ကြ်န္မရဲ႕ ခႏၶာကို ကြ်န္မခ်စ္တဲ့သူအတြက္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ ဆက္သခြင့္ ရတာကိုပဲ ကြ်န္မ ေက်နပ္မိပါတယ္။ ႐ိုးေျမက်ေတြဟာ ကြ်န္မနဲ႔ မထိုက္တန္ဘူး။ ကြ်န္မလို မိန္းမမ်ဳိးနဲ႔ မအပ္စပ္ဘူး။ တစ္ညပဲ… ဒီတစ္ညေလးပဲ ကြ်န္မအတြက္ ထာ၀စဥ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဂါ၀န္အနီေရာင္ကို ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ကြ်န္မဟာ မဂၤလာဦးညက သတိုးသမီး လိုပဲ။ လည္ပင္းကို ရင္ညႊန္႔ထိ ခဲြထားၿပီး ေနာက္ေက်ာေဖာ္ ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ဒီဂါ၀န္က သာမန္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ၀တ္ရင္ေတာင္ ဆဲြေဆာင္မႈ အျပည့္နဲ႔ လွပေစမယ့္ အကၤ်ီေလးပါ။ ကြ်န္မ မလွမွန္း ကြ်န္မသိပါတယ္။. ဒါေပမယ့္... 

ကြ်န္မရဲ႕ အျပင္အဆင္ကို ၾကည့္ၿပီး သူသေဘာ ေပါက္ဟန္မျပဘဲ အၾကာႀကီး ရပ္ေနေသးတယ္။

"ဒီေန႔က ဘာေန႔မို႔လို႔လဲ"

" ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ပါ"

" ေဆာရီး... ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ မပါခဲ့ဘူး"

" ရပါတယ္.. ထိုင္ပါရွင္" ကြ်န္မ ေခါင္းခါၿပီး ျပံဳးျပ လိုက္တယ္။ 

မီးဖိုထဲ၀င္ၿပီး အစားအေသာက္ေတြကို ကြ်န္မ ျပင္ဆင္ခဲ့တယ္။ စားပဲြတစ္ခုလံုး စားေသာက္ဖြယ္ရာ ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာကို ျမင္ေတာ့ သူမ်က္ႏွာေပၚမွာ အံၾသ၀မ္းသာတဲ့ အရိပ္နဲ႔။ ကြ်န္မကို သူႏွစ္သက္တယ္ဆိုတာ ကြ်န္မ သိတယ္။ ခ်စ္မခ်စ္ေတာ့ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္.. အခ်စ္ဆိုတာန႔ဲ ေ၀းကြာေနတဲ့ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ကိစၥ မရွိပါဘူးေလ။ 

အဲဒီည ကြ်န္မနဲ႔သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေသာက္ခဲ့မိတယ္။ ယာမကာရည္ေတြ ၀မ္းထဲ၀င္ေတာ့ ေသြးသားေတြက သဘာ၀အတိုင္း ဆူပြက္လာၿပီး ကုတင္ေပၚကို ကြ်န္မတို႔ ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ မိုးမျမင္၊ ေလမျမင္ပါပဲ။ ဒါလည္း လွပတဲ့ ယွက္ႏြယ္မႈ တစ္မ်ဳိးပါပဲ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ကြ်န္မတို႔ ဖက္ထားမိၾကတယ္။ သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ေပၚမွာ ကြ်န္မ ေဆာ့ကစားေနသလို သူလည္း ကြ်န္မ နားနားကပ္ၿပီး "မင္းကိုငါ လက္ထပ္မယ္" လို႔ တဖြဖြ ေျပာေနေတာ့တယ္။ စကားမဆံုးခင္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို အနမ္းနဲ႔ ကြ်န္မ ပိတ္လိုက္တယ္။ ကတိေတြ ကြ်န္မ မလိုခ်င္ဘူး။ ကတိစကားေတြနဲ႔ သူ႔ကိုလည္း အခ်ဳပ္အေႏွာင္ မခံေစခ်င္ဘူး။ ဒီညလြန္ရင္ အိမ္ေျပာင္းမယ္လို႔ ကြ်န္မ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ 

ကြ်န္မကို ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္မွန္း သူမသိခဲ့ဘူး။ သူမသိတာ ကြ်န္မအတြက္ ပိုေကာင္း ပါတယ္ေလ။ ကြ်န္မကို ႐ိုးသားသူ တစ္ေယာက္အျဖင့္ သူထင္ခဲ့ရင္ အဲဒီ ႐ိုးသားမႈေလးက သူ႔ရင္မွာ တစ္သက္လံုး ထင္က်န္ ခဲ့ပါေစေတာ့။ အဲဒီအထင္ကို ကြ်န္မ မဖ်က္ဆီး ခဲ့ခ်င္ဘူး။ သူထင္တဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ ႐ိုးသားတ့ဲ လွပမႈေတြ သူ႔ရင္မွာ ကိန္းေအာင္း ခဲ့ပါေစေတာ့။ 

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ကြ်န္မေစာေစာ ထၿပီး သူ႔အတြက္ အစားအေသာက္ကို တခမ္းတနား ျပင္ဆင္ လိုက္တယ္။ အဲဒီလို ျပင္ဆင္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ သူ႔ရဲ႕ အိမ္သူသက္ထား တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံစားမိတယ္။ ဒါဟာ ကြ်န္မရဲ႕ ေတာင့္တမႈေတြပဲ မဟုတ္လား။.. သူ႔ကို ကြ်န္မ ခ်စ္တယ္။ ဟုတ္တယ္။ ရင္ထဲမွာ မခံစားဘူးတဲ့ အရာတစ္ခုဟာ ကြ်န္မရင္၀မွာ တစ္ဆို႔ေနတယ္။ ၀န္မခံခ်င္ေပမယ့္ သူ႔ကို ကြ်န္မ တစ္ကယ္ခ်စ္တယ္။ သူ႔မွာ ေကာင္းကြက္ေတြ မရွိခဲ့ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ သူက ကြ်န္မကို "လူ" အျဖစ္ သတ္မွတ္တယ္။ ကြ်န္မကို ႐ိုးသားျဖဴစင္သူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ သူျမင္ခဲ့တယ္။ 

သူအလုပ္သြားတဲ့ တစ္မနက္မွာ ကြ်န္မ အိမ္ေျပာင္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဘာပစၥည္းမွ မယူဘဲ ကြ်န္မ အိမ္က ဆင္းခဲ့တယ္။ ကြ်န္မဘာမွ ယူေဆာင္ မသြားခ်င္ ေတာ့ဘူး။ သူေပးတဲ့ အမွတ္တရေတြ အားလံုးကို ကြ်န္မ ခ်န္ထားရစ္ ခဲ့လိုက္တယ္။ ကြ်န္မဟာ မိန္းမပ်က္တစ္ေယာက္လို႔ သူသိသြားတဲ့အခ်ိန္ သူ႔အျပဳအမႈေတြ ဘယ္လို ေျပာင္းသြားမလဲ...? ကြ်န္မ မေတြး၀ံ့ဘူး။ ကံၾကမၼာနဲ႔ မေလာင္း၀ံ့ဘူး။ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ လွပခဲ့တဲ့ ညတစ္ညနဲ႔ အခ်စ္ေတြကို သူ႔ရင္မွာ ထာ၀ရ တည္ရွိေနပါေစ...။ ကြ်န္မကို သူခ်စ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္မိေပမယ့္ "ကြ်န္မသာ ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ဆိုရင္ သူလက္ထပ္မလား" ဆိုတဲ့ အေျဖကိုေတာ့ ကြ်န္မ ခုထက္ထိ သိခ်င္ေနဆဲပါပဲ...။

ေသြးနက္

Resource: http://www.xmyanmarx.co.cc

Sunday, September 5, 2010

လူေတြ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကသလဲ?

"ခ်စ္လို႔"လို႔ ေျဖမယ့္သူေတြလည္း ရွိမွာပါ။ "တစ္ေယာက္တည္းမေနခ်င္လို႔"လို႔ ေျဖတဲ့သူလည္း ရွိမွာပဲ။ "အသက္ႀကီးတဲ့အခါ အထီးက်န္မွာစိုးလို႔"ဆိုတာလည္း ၾကားရႏိုင္တယ္။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး

မ႐ိုးေအာင္ေျဖၾကမွာေပမယ့္ ဘယ္လိုပဲ ေျဖၾက ေျဖၾက၊ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ဘယ္သူမွ "စိတ္ဆင္းရဲမယ္ ထင္လို႔" အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မဟုတ္ပါဘူး။စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ထင္လို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။

တစ္ေခတ္တစ္ခါတုန္းကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာဟာ"အားကိုးရာ"ရွာၾကတဲ့သေဘာ အမ်ားႀကီးေဆာင္တယ္။ "အိမ္ေထာင္ဦးစီး"၊"အိမ္ဦးနတ္"စတဲ့ ေဝါဟာရေတြ ေပၚေပါက္လာတာဟာ သည္အခ်က္ကို အထင္အရွား
ျပဆိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ အိမ္ဦးနတ္ႀကီးက ဘာအလုပ္မွ မလုပ္၊ဘာတာဝန္မွ မယူတာမို႔လို႔ အရာရာမွာ ကိုယ္ကခ်ည္း ဦးေဆာင္ေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးစြမ္းေဆာင္ရွင္ေတြလည္း သူ႔ေခတ္နဲ႔သူ ရွိခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ေခတ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အစိတ္ေက်ာ္အထိေတာင္အဲဒီ့ အားကိုးရာ ရွာတဲ့ အစဥ္အလာႀကီးက တယ္မေပ်ာက္ခ်င္ေသးပါဘူး။ ဒါျဖင့္အခုေရာ လံုးလံုး အကင္းေသၿပီလားလို႔ ေမးရင္ ေခါင္းရမ္းျပရမယ့္ အဆင့္မွာပဲ
ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရွးကထက္ စာရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလုပ္ငန္းခြင္ေတြဆီ ပိုေရာက္လာေနၾကၿပီ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ထက္ျမက္တဲ့အစြမ္းအစကို အမ်ားႀကီး ပိုျမင္ေနၾကရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မိ႐ိုးဖလာအစြဲဆိုတာ
ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေပ်ာက္ခဲေလေတာ့ အဲသလို မမေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳရင္လည္း အျပည့္အဝအားကိုးတာ မဟုတ္ေပမယ့္ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ မွီခ်င္၊ ခိုခ်င္၊ႏြဲ႕ခ်င္တဲ့သေဘာထားေလးေတြက ဆက္လက္ ခိုင္ျမဲေနဆဲပါပဲ။ထားပါေတာ့…

ေယာက္်ားေတြကက်ေတာ့ေရာ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာလဲဆိုတာကိုဆန္းစစ္ျပန္ရင္ အဟဲ… ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း မိန္းမေတြကို အားကိုးလို႔ပါပဲခင္ဗ်။ စီးပြားေရးအရ အားကိုးတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္
အပ်င္းထူတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက်္ားသားမ်ားကို ေနမႈ ထိုင္မႈ အစုစုမွာလုပ္ေပး၊ ကိုင္ေပး၊ ခ်က္ေပး၊ ျပဳတ္ေပး၊ ေလွ်ာ္ေပး၊ ဖြပ္ေပးခ်ည္ေသးရဲ႕ဆိုတာရယ္၊ ဟိုဟာေလးရယ္အတြက္ အဓိကထားလို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာပါပဲခင္ဗ်ား။

အဲဒီ့အခ်က္ေတြေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျဖာင့္ကြယ္ ကြယ္ၿပီးက်ယ္က်ယ္ႀကီးႀကီးေတြ ေလွ်ာက္ေျပာရရင္ေတာ့လား၊ ဟား… မ်ိဳးဆက္ခ်န္ခဲ့ခ်င္လို႔၊ လူ႔တာဝန္ေက်ခ်င္လို႔၊ ဘာလို႔ ညာလို႔ေတြ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ေျပာလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ အတြင္းပိုင္းမွာေတာ့ဝန္မခံရင္သာ ရွိရမယ္၊ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္က အေမေတြ၊ အစ္မေတြ ကိုယ့္ကိုယုယခဲ့သလို ျပဳစုယုယေပးမယ့္သူကို ရွာတာနဲ႔ လူတို႔ဘာဝ ထိုကိစၥအတြက္
တစ္ဦးတည္း မူပိုင္ လက္ကားဒိုင္ႀကီး ဖြင့္လိုက္တာပါပဲ။

အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္သလား?
အဲသလိုမ်ား ေမးလာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေယာက္်ားဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔တိုက္တြန္းမိမွာ ျဖစ္သလို မိန္းမဆိုရင္ အိမ္ေထာင္မျပဳဖို႔အားေပးမိမွာပါပဲ။

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ထူေထာင္လိုက္တဲ့အခါမွာ အျမတ္ထြက္တဲ့သူကေယာက်္ားေတြသာျဖစ္ၿပီး အ႐ံႈးေပၚသူက မိန္းမသားေတြ ျဖစ္ေနတတ္လို႔ပါပဲ။ေလွ်ာ့ေလွ်ာေပါ့ေပါ့ ေျပာရင္ သည္အခ်က္ဟာ အိမ္ေထာင္ တစ္ရာမွာ
၆၀-၇၀ေလာက္အတြက္ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ေနပါလိမ့္မယ္။ သာသာထိုးထိုးအေလးခိုးၿပီး ေျပာရရင္ေတာ့ တစ္ရာမွာ ၉၀-၉၅ေလာက္ေေတာင္လို႔ ေျပာရမယ္။

မိန္းမေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တဲ့အခါ အပ်ိဳဘဝကို ဆံုး႐ံႈးပါတယ္။ေယာက္်ားေတြကေရာ လူပ်ိဳဘဝကို မဆံုးလို႔လားလို႔ ေမးစရာ ရွိေပမယ့္အိမ္ေထာင္ရွင္တန္မဲ့နဲ႔ လူပ်ိဳေလးလို ကိုးကြ်င္းကိုးကြ်င္း လုပ္ေနသူေတြ၊အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေနခ်င္သလို ေနေနသူေတြ၊ လူပ်ိဳေယာင္ေဆာင္ၿပီးကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္မွတစ္ပါး အျခားမိန္းမသားေတြကို ထိကပါးရိကပါးလုပ္ေနသူေတြ က်ားတို႔ နယ္ပယ္မွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ရွိေနပါတယ္။မိန္းမသားေတြ အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခါမွာေတာ့ ကိုယ့္အိုးကိုယ့္အိမ္နဲ႔ေနခြင့္ရလာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ မိဘအိမ္မွာ ေနရစဥ္ကထက္ ပိုမိုလြတ္လပ္လာ၊အပ်ိဳဘဝတုန္းကထက္ က်ယ္ေျပာတဲ့ လူ႔ေလာကနဲ႔ ပိုမိုထိေတြ႕ခြင့္ရလာႏိုင္တာမွန္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ အိမ္ေထာင့္ဝန္ေတြ
ဖိစီးလာတဲ့အခါ၊ သားသမီးတာဝန္ ယူလာရတဲ့အခါေတြမွာ အရာရာမွာ ကိုယ္ဟာအလိုလိုေနရင္း ဒုတိယ ေနရာ၊ တတိယ ေနရာကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ လင္က ပထမ၊သားက ဒုတိယ၊ သမီးက တတိယမ်ားျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္က စတုတၳဘဝကို ေရာက္သြားတယ္။

သည္ေတာ့ကာ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္ကလည္း ေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္းေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ ေနရာမွာပဲ အစဥ္အလာအရ ဆက္လက္ ခိုင္ျမဲေနတာမို႔ေယာက္်ားေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ တစ္စက္ကမွ မ႐ံႈးပါဘူး။မိန္းမသားေတြအတြက္က်ေတာ့ မိဘ လက္ထဲမွာတုန္းက အေဖ့ကို ပထမေနရာမွာေပးခဲ့ရလို႔၊ အစ္ကို႔ကို ဒုတိယေနရာမွာ ထားခဲ့ရလို႔၊ ကိုယ္က တတိယေနရာမွာရွိခဲ့တယ္ဆိုဦး၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့မွ စတုတၳေနရာ ေရာက္သြားရၿပီဆိုရင္အဖ်ဥ္းဆံုး တစ္ဆင့္ေတာ့ က်သြားတာပါပဲ၊ ႐ံႈးသြားတာပါပဲ။ တကယ္လို႔မ်ားကိုယ္က သမီးဦးမို႔လို႔ ဖူးဖူးမႈတ္ခံဆိုရင္ ဒုတိယေနရာက စတုတၳေနရာကိုဆင္းရတာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီ၊ အ႐ံႈးက ႀကီးသြားၿပီ။

ဒါလည္း လင္က ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိေနဦးမွ။ သူက သစၥာမရွိဘဲနဲ႔ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ လုပ္၊ ေနာက္ထပ္ တစ္အိုးတစ္အိမ္မ်ား ထူမယ္ဆိုရင္ကိုယ့္အဆင့္က ပထမဇနီးလို႔ နာမည္သာ ခံတယ္၊ တကယ္ ေနရာရေတာ့ ဟိုးေအာက္ေျခအထိ
ေရာက္ခ်င္ ေရာက္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးဆိုရင္ မျမတ္တဲ့အျပင္ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ အ႐ံႈးက ေပၚၿပီ။

တျခားဟာေတြ ခဏထားဦး။ ကိုယ္ကလည္း အလုပ္လုပ္၊ သူကလည္း အလုပ္လုပ္၊ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ တက္ညီလက္ညီ ရွိေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြမွာေတာင္ အေရးရယ္၊အေၾကာင္းရယ္၊ သားေတြ၊ သမီးေတြ ေနမေကာင္း ထိုင္မသာ ျဖစ္လို႔မ်ား ခြင့္ယူရ၊အလုပ္ ဖ်က္ရစတမ္းဆိုရင္ မယားကသာ ခြင့္ယူရ၊ အလုပ္ဖ်က္ရတာ။ လင္သားေတြကေတာ့အလုပ္ဖ်က္ဖို႔ ေနေနသာသာ၊ အိပ္ေရးေလး အပ်က္ခံဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ရယ္။

ကိုင္း… အဲေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ဘယ္သူျမတ္ၿပီး ဘယ္သူ႐ံႈးသလဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာစဥ္းစားၾကည့္ၾကေပေရာ့…

ေျပာမယ္ဆိုရင္ နံပါတ္စဥ္ထိုးၿပီးေတာင္ အမ်ားႀကီး ေျပာလို႔ရပါတယ္။လိုတိုရွင္း ေျပာရရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ၾကတဲ့အခါ ဘယ္ဖက္က တြက္တြက္၊အျမတ္ထြက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုေရႊေယာက်္ားသားေတြ၊ ခြက္ခြက္လန္တာက မမတို႔စိန္စိန္မိန္းမသားေတြသာျဖစ္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။

အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ၾကံရင္…
သည္ေလာက္ေျပာေနတဲ့ၾကားက အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္မ်ား ၾကံရင္ေအာက္ပါ အမွန္တရားမ်ားကို လက္ကိုင္ထားၾကေစခ်င္ပါတယ္။

(၁) အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္လို႔ တစ္ကိုယ္ေရ ေနရတဲ့ဘဝထက္ ထူးၿပီးစိတ္ခ်မ္းသာလာရမွာ မဟုတ္ဘူး။ သည္အခ်က္ဟာ နိဒါန္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့သတင္းေဆာင္းပါးပါ သိပၸံနည္းက် သုေတသနအရ ထင္ရွားေနပါတယ္။

(၂) ေယာက်ာ္းေတြဟာ မရခင္ ဖ်ာလိုလိပ္၊ ထိပ္ေပၚတင္တတ္၊ ရၿပီးရင္ဖ်ာလိုခင္းၿပီး တက္နင္းတတ္တယ္။ သည္အခ်က္ကို မယံုရင္ ကိုယ့္အေမ၊ကိုယ့္အေဒၚအပါအဝင္ အိမ္ေထာင္သက္ ၾကာရွည္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားဆီက
သက္ေသခံထြက္ခ်က္ေတြ ေတာင္းၾကည့္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

(၃) ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးသစၥာကို ဘယ္၊ ဘယ္ေသာအခါမွမယံုစားထိုက္ဘူး။ ခႏၶာေဗဒသေဘာ၊ စိတ္ပညာအရ လူသတၱဝါေတြမွာ ျဖစ္ေပၚျမဲတပ္မက္စိတ္နဲ႔ ရမၼက္ေဇာ သေဘာေတြမွာ က်ားနဲ႔ မတို႔ဟာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး
ဆန္႔က်င္ ျခားနားလွတာမို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွ နားလည္လို႔မရႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေပြလီမႈအစံုဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြကိုထံုမႊမ္းထားပါတယ္။ ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ လိင္တူခ်င္းစံုမက္သူမ်ားသာ ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္ၾကည္တာလို႔ပတ္ဝန္းက်င္က ျမင္ျမင္ကရာကို အထင္ေတာ္ မႀကီးလိုက္ၾကပါနဲ႔ဦး။တည့္တည့္ေျပာပါရေစ။ နားရြက္နဲ႔မနာ၊ ေျခေထာက္နဲ႔သာ နာေတာ္မူၾကပါ။ ဟုတ္ကဲ့…
အခေၾကးေငြ ေပးရတဲ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီသြားတယ္ဆိုတာ အျမန္ဆံုး ၁၅မိနစ္၊အၾကာဆံုးမွ ႏွစ္နာရီပါ။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ညီအစ္ကိုရင္းခ်င္းေတာင္လူလံုး မကြဲေလာက္တဲ့ အကာလ ညအခါမ်ားမွာ တစ္ခါတေလ ၾကတာပါ။ အဲဒါကိုပဲ၊
အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ "အေမႀကီးေရ… အေဖႀကီးေတာ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီကျပန္လာတယ္ေဟ့"လို႔ ဘယ္သူမွ ထုတ္မေျပာပါဘူးခင္ဗ်ား။ သူ အဲသလို သြားလာေနတာကို ဘယ္သူကမွလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္၊ ရိပ္မိလိုက္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္တံ့တာဆိုတဲ့စကားမ်ိဳးနဲ႔ဟုတ္ႏိုးႏိုး မေအာက္ေမ့ၾကပါနဲ႔။ စာတစ္အုပ္ ေကာင္းမေကာင္းကိုစာအုပ္အဖံုးနဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရဘူးဆိုတဲ့ သိုးေဆာင္းဆို႐ိုးကိုမေမ့ၾကေစခ်င္ဘူး။

(၄) အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တာနဲ႔ မိန္းမသားေတြဟာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးစံုကိုလြယ္ရပါေတာ့မယ္။ လင့္တာဝန္၊ သားသမီးတာဝန္ေတြ ထမ္းရေတာ့မွာကို ဆိုလိုတာပါ။ေယာက္်ားေတြလည္း ထမ္းရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဝင္ေငြေကာင္းေကာင္း ရွာေပးႏိုင္ၿပီဆိုရင္ က်န္တာေတြ ေပယ်ာလကန္ ထားလို႔ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမွာေတာ့ ကိုယ္ဝန္စတင္ေဆာင္ကတည္းက ကာယိကဒုကၡ စတင္ခံစားရၿပီ။ သည္ကမွ ဆက္တိုက္ထမ္းရမယ့္ဝန္ဟာ အမယ္မင္း… အစံု ခင္ဗ်၊ အစံု၊အစံု။

(၅) ေယာက္်ားသားမ်ားရဲ႕ ဝင္စားမႈဟာ အိမ္ထဲမွာ အလြန္ရွိခဲတယ္။ ေဘာလံုးပြဲ၊ေဂါက္ကြင္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဘီယာဆိုင္၊ က်ားဝိုင္း၊ ဘိလိယက္ဝိုင္း စတဲ့ေနရာေတြမွာ ဘယ္သူေတြ ေနရာ အယူဆံုးလဲဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔တင္ သည္အခ်က္ကလည္းဒက္ထိျဖစ္ေနပါၿပီ။ အားအား ရွိ၊ အိမ္က မိန္းမနား ကပ္ေနတဲ့ ေယာက်ာ္းဆိုတာမပဋာ ရွာမေတြ႕ခဲ့တဲ့ မံုညင္းဆီေလာက ္နီးနီး ရွားလွပါတယ္။ အဲ…ျခြင္းခ်က္ေတာ့ ရွိသေပါ့။ အိုလာတဲ့အခါ၊ နာလာတဲ့အခါ၊
မစြမ္းေတာ့တဲ့အခါက်ရင္ေတာ့ အိမ္က ၾကက္နာမႀကီးနားမွာ တဖဝါး မခြာရွိတတ္တယ္။ မအို မနာေသးဘဲ စြမ္းေနသမွ်ေတာ့လား၊ အိမ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ရန္ျဖစ္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ၊ ယမယ္မ်ိဳးစံု ရွာၿပီး အိမ္ကခြာဖို႔စဥ္းစားေနတတ္ၾကတာ တစ္ရာမွာ ၉၅ေယာက္ အထက္ပါပဲ။ ဒါ အေလးခိုးၿပီး ေျပာတာ။ေလွ်ာ့ေျပာရင္ေတာ့ ၆၀%ရဲ႕အထက္မွာ ရွိေနတာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။

ဘယ္လိုအမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္သလဲ?
ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္တဲ့အမ်ိဳးသမီးစာရင္းမွာ ထိပ္ဆံုးက ပါပါတယ္။ မိမိဘဝရပ္တည္မႈအတြက္၊ေနသာဖို႔အတြက္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာပဲေပါ့။

ဒုတိယအမ်ိဳးအစားကေတာ့ လူရည္ အင္မတန္လည္တဲ့၊ ပါးနပ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအိမ္ေထာင္ျပဳသင့္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေယာက္်ားက်မ္း ေက်ညက္သူေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ဩဘာေပးထိုက္ပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေတြကိုသိသလို ညံ့ကြက္ေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနၿပီး ေကာင္းကြက္ေတြကိုအသံုးခ်၊ ညံ့ကြက္ေတြနဲ႔ အညႇာကိုင္တတ္မယ္ဆိုရင္ ေအာက္သြားမပါတဲ့ႏြားျပာႀကီးမ်ား ေမြးႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသလိုအရည္အခ်င္းမ်ိဳးရွိဖို႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ ပါရမီမ်ိဳးနဲ႔ မလြယ္ပါဘူး။သူ႐ို႕ မေအေတြ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္လင္သားကိုအပိုင္ကိုင္ထားျပမွရင္လည္းျဖစ္မယ္၊ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က ေယာက်ာ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ရင္းႏွီး ကြ်မ္းဝင္စြာ ေနတတ္ၿပီး လွစ္လွစ္လွစ္လွစ္ေနေအာင္ ပါးနပ္မွရင္လည္း ျဖစ္ပါမယ္။

သည္ႏွစ္မ်ိဳးကလြဲရင္ က်န္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ဆိုရင္ေတာ့အနည္းဆံုး ဆယ္ႀကိမ္ဆယ္ခါ ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။

အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ဆံုး အမ်ိဳးသမီးေတြကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ အျပည့္ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ လံုးလံုး အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဝမ္းကိုယ္ ေကာင္းေကာင္းေက်ာင္းႏိုင္ေနတဲ့အျပင္ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံ သံုးသံုးစြဲစြဲေနႏိုင္တဲ့အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အားကို မေပးခ်င္ဘူး။အဲသလို အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ဒုကၡရွာတာလို႔ခ်ည္းျမင္ေနလို႔ပါပဲ။ မယံုမရွိပါနဲ႔၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အတန္အသင့္ ရင့္မာလာတဲ့လူမႈေရးအတိုင္ပင္ခံ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာေရာ၊ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာပါအိုးဒယ္နစ္၊ နစ္ေနရွာၾကတဲ့ စြမ္းေဆာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးေတြ မၾကာခဏေတြ႕ေတြ႕ေနရပါတယ္။ဒုတိယကေတာ့ ဘဝမွာ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မေနဖူးသူေတြပါ။ ရွိတာ၊မရွိတာနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဟာေလးနဲ႔ကိုယ္ စိတ္လက္ ခ်မ္းသာေအာင္ေနက်င့္ရွိျခင္း/မရွိျခင္းနဲ႔ပဲဆိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား စာဖတ္သူဟာအခုအခ်ိန္အထိ ျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္မွာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာသိပ္မေနဖူးခဲ့ရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္မွ စိတ္ခ်မ္းသာလာမယ္ဆိုတဲ့အေတြးဟာတက္တက္စင္ေအာင္ လြဲေတာ့မယ့္ စိတ္ကူးဆိုတာ ျမင္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်စ္ရဲ႕ အခန္းက႑

ကြ်န္ေတာ္ ေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ အခ်စ္ရဲ႕အခန္းက႑ကို တစ္လံုးမွထည့္ေဆြးေႏြးမသြားပါဘူး။ ဘာလို႔ဆို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဖိုမခ်စ္ကိုသိပ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ မယံုၾကည္လွလို႔ပါပဲ။ မျမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာတရားထဲမွာ အဲဒီ့ေရႊအခ်စ္လည္း အတိအက် ပါပါတယ္။ ဘာဝနာနဲ႔ ပြားမ်ား ယူရတဲ့ ေမတၲာကိုမဆိုလိုဘူးေနာ္။ ေလာကီလူ႔ေဘာင္က အဖိုနဲ႔အမၾကားမွာ ေပၚေပါက္ေပ်ာက္ကြယ္တတ္ျမဲ အခ်စ္ဆိုတဲ့ "အစြဲ"ကို ေျပာတာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား၊ စာဖတ္သူ မမဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္ေနတယ္၊ တစ္သက္လံုး ဆက္ခ်စ္ခ်င္ေနခ်င္တယ္၊ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ေလးအထိခ်စ္သြားခ်င္တယ္ဆိုပါရင္ေလ… ကြ်န္ေတာ္ ေပးခ်င္တဲ့အၾကံကေတာ့ အဲဒီ့လူကိုယူကို မယူဘဲနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းကပဲ အသာေလး၊ တိတ္တိတ္ေလး ခ်စ္ေနလိုက္စမ္းပါ။အဲဒါက သူ႔ကို ေသတစ္ပန္ သက္တစ္ဆံုး ခ်စ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲ… ခ်စ္သူကို
လက္ထပ္လိုက္မိလို႔ကေတာ့ အင္း… ေႏွးတာနဲ႔ ျမန္တာပဲ ကြာပါလိမ့္မယ္၊ခ်စ္သူဘဝကေန မုန္းသူ၊ ရြံရွာသူ၊ စက္ဆုပ္သူအျဖစ္ေျပာင္းသြားႏိုင္တဲ့ကိန္းက ၅၀%ဝန္းက်င္မွာ ရွိေၾကာင္းပါ။ ဒါအေလးခိုးထားတဲ့ ကိန္းဂဏန္း မဟုတ္ပါဘူး။ အပိုင္ေျပာႏိုင္တဲ့ ပမာဏပါ။

ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီ့အခ်စ္ဆိုတဲ့ (ဘာမွန္းမသိလွတဲ့) ခံစားမႈနဲ႔ပဲ စံုလံုးကန္းကန္း ကုန္ျပန္တဲ့အခါမွာေတာ့ အေမလည္း မေနရ၊ အေဖလည္း မေနရ၊ေမာင္ႏွမသားခ်င္းေတြလည္း မေနရ၊ ေဘးလူေတြလည္း မေနရနဲ႔ အရပ္ကူပါလူဝိုင္းပါ ေတြျဖစ္ရတဲ့ သာဓကေတြလည္း မနည္းဘူး။ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဖက္ကစံုလံုးကန္းခဲ့မိတာကို ျပန္မျမင္ေတာ့ဘဲ သင္းကိုက ဘယ္ကဲ့သို႔ဘယ္ခ်မ္းသာေတြျဖစ္ကုန္တာလည္း အဲဒီ့မမေတြပဲ။

သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ…ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ၊ ကြ်န္ေတာ္မကလို႔ သိၾကားမင္းႀကီးကိုယ္တိုင္ပဲဆင္းလာၿပီး တားဦးတားဦး၊ ကာမဘံုသား ဆံုလည္ႏြားဆိုတဲ့ စာရင္းထဲမွာပါေနၾကတဲ့ သူသူကိုယ္ကိုယ္ဟာ အရြယ္ေလး ေရာက္လာ၊ ေက်ာ္လာ၊ လြန္လာတဲ့အခါအိမ္ေထာင္မွ မရွိရင္ မူမမွန္တဲ့သူလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျမင္မိၾကရင္းကေနမရအရ အိမ္ရာထူေထာင္ ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပါပဲ။

အခု ကြ်န္ေတာ္ ေရးလိုက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ မျပဳေရးဆိုတဲ့အဆိုျုပေဆြးေႏြးခ်က္ဟာ မျဖစ္မေန အိမ္ေထာင္ျပဳကို ျပဳေတာ့မယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ထားသူမ်ားအတြက္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ျပဳရ ေကာင္းႏိုး၊ မျပဳရ
ေကာင္းႏိုးျဖစ္ေနသူေတြ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က အိမ္ေထာင္ မျပဳခ်င္လွေပမယ့္လူေျပာသူေျပာနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရင္မ်ား ေကာင္းမလားလို႔ေတြးေနသူေတြအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက စဥ္းစားစရာရေအာင္ အၾကံျပဳေဆြးေႏြးလိုက္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။


Resource: www.xmyanmarx.co.cc

Sex & Love

အခ်စ္ဟာ ဘ၀အတြက္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္မဟုတ္ေပမဲ႔ အခ်စ္မရိွရင္ ဘ၀မွာေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာေတြလည္း ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ေရာ။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ လူတိုင္းမွာ ခံစားခ်က္ကိုယ္စီရိွၾကတယ္။ ထင္ျမင္ခ်က္ ကိုယ္စီလည္း ရိွၾကပါတယ္။ က်ေနာ္အခုေျပာျပခ်င္တာက ဘာလို႔ ေယာက်ာ္းေလးမိန္းကေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ခ်စ္သူတစ္ဦးတည္းကို တသက္လံုး ဘာလို႔မခ်စ္ႏိုင္တဲ႔အေပၚ သံုးသပ္ၾကည္႔မိတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ ေဖာက္ျပန္ၾကတယ္ဆိုတဲ႔အသံေတြကို ေနရာတိုင္းမွာၾကားေနရတယ္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီးၾကတဲ႔လူတိုင္း ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳခဲ႔ဖူးတာမ်ားပါတယ္။ ကိုယ္႔ရည္းစားကရႈပ္တယ္ ဆိုၿပီး ျပတ္သြားၾကတဲ႔ သမီးရည္းစားေတြကလည္းမနည္းပါဘူး။ ဘာလို႔လဲ။

 

အခ်စ္ အခ်စ္ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းကို ေသခ်ာမသိၾကလို႔ေလ။ အခ်စ္နဲ႔ လိင္ကို ေသခ်ာမသိၾကလို႔ ေဖာက္ျပန္ေနၾကတာေပါ႔။ ငယ္ငယ္က မိဘအခ်စ္ငတ္ခဲ႔ရသူ၊ အခ်စ္ဦးက ရက္ရက္စက္စက္အသည္းခြဲၿပီး အပစ္ခံခဲ႔ရသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ရႈပ္တတ္ၾကတယ္။ ေဖာက္ျပန္တတ္ၾကတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ သူတို႔မွာ အခ်စ္ဆိုတဲ႔အရာကို မယံုၾကေတာ႔ဘူးေလ။ အခ်စ္က လံုျခံဳမႈ တည္ျမဲမႈကိုမေပးႏိုင္ဘူးလို႔ထင္ေနၾကတယ္ေလ။ ကိုယ္႔လိုပဲ ျမာေပြတဲ႔သူေတြ ခ်ည္းပဲလို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္ေလ။ ရည္းစားေတြထည္လဲတြဲ ၿပီး သူတို႔မွာလိုအပ္ေနတဲ႔အခ်စ္ေတြကို ျဖည္႔ၾကတာေပါ႔။ ဒါကအခ်စ္ရွာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။လိင္ပါ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ႔ အခ်စ္စစ္နဲ႔ကို ခ်စ္ၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ႔ သူ႔တို႔ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔ အခ်စ္လမ္းခရီးက အခက္အခဲေတြရင္ဆိုင္ၾကတဲ႔အခါမွာ နားလည္မႈေတြ၊ ယုယမႈေတြ၊ ခ်စ္စၾကင္စကလို တက္ၾကြမႈေတြကို ခ်စ္သူႏွစ္ဦးစလံုးက ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔ေမ႔ေနၾကေတာ႔ အထီးက်န္မႈေတြ သိမ္ငယ္မႈေတြေပၚလာေတာ႔တာေပါ႔။ ဒါကလည္း လူတိုင္းမွာ ခ်စ္သက္တမ္းရွည္လာသမွ် ၿငီးေငြ႔မႈေတြ ျဖစ္လာတတ္ၾကတာ သဘာ၀ပဲေလ။

 

အထူးသျဖင္႔ လိင္အမႈကို ဦးစားေပးတဲ႔ သမီးရည္းစားေတြဆို ပိုၿပီးကြဲဖို႔အခြင္႔အေရးမ်ားတယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔၊ လွပမႈအဆင္း၊ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္၊ လိင္ဆက္ဆံမႈ၊ ဟန္အမူအရာ၊ စကားသံေလးေတြဟာ ခ်စ္စခင္စက ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ေျပာေျပာ ၾကာရင္ အီသြားၾကတာပဲ။ ရိုးသြားၾကတာပဲ။ ေပါက္စီ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း မနက္တိုင္း သားေရစာကို ဒါပဲစားေနရေတာ႔ ေျပာင္းၿပီးစားခ်င္လာၾကတယ္ေလ။ ဒါေတြဟာ လူေတြရဲ႕သဘာ၀ပဲေလ။ အေျပာင္းအလဲေလးေတြကို အေခ်ာင္ရရင္ အားလံုး ေျပာင္းစားၾကည္႔ခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ခိုးစားၾကည္႔ၾကတယ္ေလ။ကာယံကံအမႈနဲ႔ မဟုတ္တာေတာင္ ၀စီကံေလးေတြ၊ မေနာကံေလးေတြနဲ႔ ခံစားၾကည္႔တတ္ၾကတယ္။ မမိေသးသေရြ႕ေတာ႔ ခ်စ္သူနဲ႔ အဆင္ေျပေနတာေပါ႔။ မိသြားၾကေတာ႔ ကြဲၾကျပဲၾကေတာ႔တာပဲ။မိန္းကေလးေကာ ေယာက်ာ္းေလးေတြအားလံုးလုပ္ေနၾကတာပါ။ ရွက္လို႔တာဖံုးထားၾကတာ။ လိမ္ေနၾကတာပါ။

 

က်ေနာ္ေျပာတာမယံုရင္ ေန႔တိုင္းတက္ေနတဲ႔ အြန္လိုင္းကို ၾကည္႔ေလ။ လင္ရိွမယားရိွ ရည္းစားရိွ ပိုင္ရွင္ရိွၿပီးသားေတြေတာင္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေကာင္ေလး(သို႔)ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ေနရရင္ ေပ်ာ္လို႔ကို မဆံုးၾကပါဘူး။ အျဖဴေရာင္ခင္မင္မႈေတြလို႔တာေျပာေနၾကတာပါ။ သူတို႔နဲ႔ စာေပးစာယူ စကားေျပာေနရတဲ႔အခ်ိန္ဟာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူနဲ႔ ေျပာတဲ႔အခ်ိန္ေတြထက္ေတာင္ပိုၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကတယ္၊ ရင္ခုန္ေနၾကတယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေနၾကတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာလည္း ကာယကံ မေနာကံေတြနဲ႔ ကိုယ္႔ခ်စ္သူအေပၚေဖာက္ျပန္ေနတာပဲေလ။ ေပါက္စီမစားေတာ႔ပဲ ဟန္ဘာကာေျပာင္းစားၾကည္႔တာနဲ႔ အတူတူပဲေလ။ ကိုယ္႔ရည္းစားအေပၚ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တာပါလို႔ ပဲ ေျပာေျပာ ဒီလိုေဖာက္ျပန္ေနၾကတဲ႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ မိန္းကေလးေတြက က်ေနာ္ ဒီလိုေျပာတာကို ကပ္သီးကပ္သတ္ေျပာေနတယ္လို႔ထင္ၾကမွာပဲေနာ္။ မင္းသားေတြအဆိုေတာ္ေတြကိုၾကိဳက္ေနၾကတာ၊ ေဘာလံုးသမားေတြ အားကစားသမားေတြကို ၾကိဳက္ေနၾကတာလည္း ေဖာက္ျပန္ေနတာပဲေလ။ သူတို႔က ျပန္မၾကိဳက္ၾကလို႔တာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူနဲ႔ ဘာမွမျဖစ္ၾကတာ။ တဖက္က တကယ္ျပန္ၾကိဳက္ပါတယ္လို႔တာ ေျပာၾကည္႔ပါ။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူကို ပစ္ၿပီး ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားၾကမည္႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ အေနေ၀းတယ္ လြမ္းတယ္ အထီးက်န္ဆန္ေနတယ္ ဆိုတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကိုဦးစားေပးၿပီး ငါ႔ခ်စ္သူမသိပါဘူးဆိုၿပီး ေဖာက္ျပန္ေနၾကတဲ႔သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ေရေဆးလိုက္ရင္ ၿပီးတာပဲဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ႔။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူက သိတာမွမဟုတ္တာ။ တခါခိုးစား ေနာက္လည္း အခြင္႔ရတိုင္း ခိုးစားတတ္လာၾကတယ္ေလ။ ခိုးစားတတ္ေနတုန္းေတာ႔ အဆင္ေျပေနဦးမွာပါ။ အရိုးေတာ႔ မဆူးေစနဲ႔ေပါ႔။ ခ်စ္သူထက္အေပးေကာင္းတဲ႔သူနဲ႔ေတြ႔ သြားလို႔ကေတာ႔ ခ်စ္သူကို ပစ္သြားၿပီး တျခားသူဆီလိုက္ၾကေတာ႔တာပဲေလ။

 

ၾကားဖူးတာမ်ားေနလို႔ေျပာေနတာေနာ္။ေကာင္မေလးေတြ.ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက .... က်ေနာ္တို႔ေယာက်ာ္းေလးေတြကပဲ မေကာင္းဘူးထင္ေနမွာစိုးလို႔ပါ။ ေယာက်ာ္းေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ႔ အေခ်ာင္ရရင္ အကုန္စားမွာပဲေလ။ E majorကေကာင္မေလး ၁၈ႏွစ္ပဲရိွေသးတယ္။ သူ႔မွာ ရည္းစားလည္းရိွတယ္။ သူနဲ႔သူ႔ရည္းစားက ရြယ္တူေတြ။ သူက အင္းစိန္မွာေနတာေလ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာတာပါ။က်ေနာ္႔အသိ လမ္း၄၀နားက(လမ္းအတိအက်မေျပာခ်င္လို႔ပါ)အသက္၄၀ေက်ာ္ဘုိးေတာ္ တစ္ေယာက္နဲ႔ခင္သြားတယ္။ သူ႔မွာ မိန္းမလည္းရိွ၊ သားကလည္း ဒီေကာင္မေလးနဲ႔ ရြယ္တူပဲေလ။ေကာင္မေလးက ရည္းစားနဲ႔အဆင္မေျပတိုင္း ဘုိးေတာ္ဆီလာတယ္ေလ။ ဘိုးေတာ္က အေခ်ာ႔လည္းေကာင္း အေျပာလည္းေကာင္း နာမည္လည္းၾကီးတဲ႔သူဆိုေတာ႔ ေကာင္မေလးက ခင္တာေပါ႔။မၾကာပါဘူး ၃လေလာက္ပဲရိွေသးတယ္။ ဘုိးေတာ္နဲ႔ ျဖစ္ၾကေရာ။ ေနာက္ပိုင္း ဘုိးေတာ္ဆီကို အျမဲလာတယ္။ သူ႔ရည္းစားက သူ႔ေလာက္အေပးမေကာင္းဘူးဆိုပဲ။ သိပ္မၾကာပါဘူး သူက သူ႔ရည္းစားကို ျဖတ္လိုက္တယ္။ မေပ်ာ္ေတာ႔လို႔တဲ႔။ သူ႔ေကာင္ေလးမွာ အသည္းကြဲၿပီး ရူးမတတ္က်န္ခဲ႔တာပါ။ အခ်စ္ဦးကို။ ေကာင္မေလးကေတာ႔ ဘုိးေတာ္နဲ႔ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ။ သူတို႔ေနတဲ႔ပံုေတြေတာင္ အမွတ္တရ ရိုက္ထားၾကတာ။ အေပၚကခ်ည္းပဲ။ အားလံုးရင္သပ္ရႈေမာပါပဲ။ လိင္လိင္လိင္ေတြပါ။ လူေတြဟာ အခ်စ္အခ်စ္လို႔ ေျပာေနၾကၿပီး လိင္ကိုရွာေဖြေနၾကတာပါ။ အခ်စ္ဆိုတာ အလြန္သန္႔ရွင္းတဲ႔အရာပါ။ ဒီလို အခ်စ္ေရးမွာအဆင္မေျပတိုင္း ေနာက္ရည္းစားအသစ္ရွာေနၾကတာေတာ႔မေကာင္းပါဘူး။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူက ရႈပ္ေန ေပြေနတာတကယ္မွန္လို႔ ရည္းစားသစ္ ေျပာင္းရွာတာ ကုိေတာ႔ အျပစ္မေျပာပါဘူး။ ျမန္ျမန္ျဖတ္ေလ ေကာင္းေလပါပဲ။ ဒီလိုလူနဲ႔ ျပတ္သြားတာ ကိုယ္႔အတြက္ပိုေကာင္းတယ္ေလ။

 

ေနာင္ေရးအတြက္လည္း စိတ္ဆင္းမရဲရေတာ႔ဘူးေပါ႔။အလိုမလိုက္လို႔၊ နားလည္မႈမရိွလို႔၊ အေခ်ာ႔မေကာင္းလို႔၊ သူမ်ားလို အေပ်ာ္ေတြမေပးႏိုင္လို႔၊ Romanticမရိွလို႔၊ ေရခဲတံုးၾကီးမလို႔ဆိုၿပီးေတာ႔ ရည္းစားကိုျဖတ္တာကေတာ႔ မေကာင္းပါဘူး။ ခ်စ္သူတိုင္း နားလည္ထားဖုိ႔က ကိုယ္ကလည္း မေဖာက္ျပန္ေအာင္ေနတတ္ၾကဖို႔ပါ။ အခ်ိန္တိုင္း ကုိယ္႔ခ်စ္သူကို ခ်စ္ေနတတ္ၾကဖို႔ပါ။ ေပါက္စီ စားရတာ အီလာလို႔ ဟမ္ဘာကာေျပာင္း စားခ်င္ရင္ ခ်စ္သူကို ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေျပာၿပီး ဟမ္ဘာကာျဖစ္ေအာင္ အမိ်ဳးမိ်ဳးေျပာင္းၿပီးလုပ္စားၾကေပါ႔။ လိင္ကိုခ်ည္း ဦးစားမေပးၾကပါနဲ႔။ ၀ါသနာ၊ အလုပ္၊အားကစားေတြမွာလည္း ခ်စ္သူႏွစ္ဦးလံုး အၾကိဳက္တူေအာင္ ညိွႏိုင္ၾကရင္ပိုေကာင္းပါတယ္။ အားလပ္ခ်ိန္တုိင္းမွာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအတူ ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္လို႔ေလ။ လိင္ထက္ေတာင္ ပိုၿပီးၾကာရွည္တည္ျမဲပါတယ္။ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ပိုၿပီးေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြက အရြယ္ေရာက္လာေလ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးပိုခ်စ္လာေအာင္ဖန္တီးေပးႏိုင္ၾကေလပါပဲ။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူနဲ႔အတူ က်န္းမာေရးလိုက္စားတတ္ေအာင္ ပိ်ဳးေထာင္ထားၾကပါ။ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ၀ါသနာပါရာေလးေတြကို အတူ ခံစားႏိုင္ေအာင္ ညိွထားၾကပါ။ သီခ်င္းၾကိဳက္ရင္ သီခ်င္းနားေထာင္ေပါ႔။ ရုပ္ရွင္ၾကိဳက္ရင္ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ၾကေပါ႔။ အခ်က္အျပဳတ္ၾကိဳက္ရင္ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးစားၾကေပါ႔။ ခရီးထြက္တာၾကိဳက္ရင္ အတူခရီးထြက္ၾကေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔ ဒါေတြလုပ္ဖို႔ အရမ္းၾကီး ဖိအားေပးမလုပ္ၾကပါနဲ႔။အၾကိဳက္ခ်င္းတူေအာင္ လုပ္ဖို႔က နည္းနည္းခက္တယ္ေလ။ အခ်စ္ေတြပိုၿပီးတိုးလာခ်င္လို႔တာ လုပ္ေနၾကတာေလ။ တခါတေလ အလုပ္မအားလို႔ အေရးေပၚအေၾကာင္းေတြရိွလာလို႔ ဆိုၿပီး အစီအစဥ္ေတြျပတ္သြားတာေတြရိွႏိုင္တယ္ေလ။ဒါကို ငါထက္ပိုၿပီး ဦးစားေပးရမည္႔အရာေတြရိွေနတယ္ေပါ႔လို႔ စိတ္ဆိုးသြားၿပီး ခ်စ္သူေတြရန္ပြဲျဖစ္ၾကရတာလဲ ခဏခဏပါပဲ။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာလည္း နားလည္မႈတည္ေဆာက္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ။

 

အခ်စ္ဆိုတာ နားလည္မႈပါ။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူအေပၚ နားလည္တတ္မႈပါ။ ကိုယ္႔အခ်စ္အေပၚမွာလည္း နားလည္တတ္မႈပါ။ အခ်စ္စစ္နဲ႔ ခ်စ္မိၾကတာမွန္ရင္ နားလည္မႈကို အရင္တည္ေဆာက္ၾကပါ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အခ်စ္ကို ေရွ႔တန္းတင္ပါ။ လိင္ကို ေလွ်ာ႔ပါ။ သိမ္ငယ္မႈ၊ အထီးက်န္ဆန္မႈျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ႔အေတြးေတြကို ေလွ်ာ႔ပါ။ ကိုယ္႔အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားပါ။ ကိုယ္႔အခ်စ္ကို တန္ဖိုးရိွလာေအာင္လုပ္ၾကပါ။ ခ်စ္စၾကင္စကလို အခ်စ္စိတ္ေတြမေပ်ာက္သြားေအာင္ ျမတ္ႏိုးၾကပါ။ ေဖာက္ျပန္ခ်င္တဲ႔စိတ္ေတြေပၚလာတိုင္း ကိုယ္႔ခ်စ္သူေလးမ်က္ႏွာကို ျပန္ျမင္ၾကပါ။ ခ်စ္သူအေပၚ ေျပာခဲ႔တဲ႔ စကားေတြ၊ ခ်စ္မိခဲ႔တဲ႔အျဖစ္ေလးေတြကို ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါ။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူေတြကို ေမးၾကည္႔ပါ။ ကိုယ္႔ကို ဘာလို႔ခ်စ္တာလဲ။ အေပ်ာ္သေဘာအတြက္လား။ တသက္လံုးအတြက္လားလို႔။ တသက္လံုးအတြက္လို႔ အေျဖေပးရင္ တုိ႔ဒီေန႔ကစၿပီး တေယာက္ကို တေယာက္ တေန႔တျခား ပိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္လာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကမယ္ေနာ္ ဆိုၿပီးေျပာလိုက္ပါ။ ေရွ႕ဆက္ရမည္႔အခ်စ္ခရီးလမ္းမွာ ေဖာက္ျပန္ခ်င္တဲ႔စိတ္ေတြမျဖစ္လာေအာင္လို႔ေလ။ ကိုယ္႔ဘက္က ေဖာက္ျပန္တဲ႔စိတ္ေတြျဖစ္လာတိုင္း ဒီစကားေလးကို သတိရၾကပါ။ အခ်စ္လိုေနတာလား။ လိင္လိုေနတာလားလို႔။ ကိုယ္႔မွာ အခ်စ္ပိုင္ဆိုင္ထားရင္ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္တဲ႔ လိင္အရသာကို ပိုင္ဆိုင္ထားတာပဲဆိုတဲ႔အခ်က္ကိုလည္း မေမ႔ၾကပါနဲ႔။

 

လိင္က အခ်စ္ကို မေပးႏိုင္ပါဘူး။ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္က အခ်စ္ေတြ အၾကင္နာေတြ ယုယမႈေတြ လိင္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ အရာရာအားလံုးကိုေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေဖာက္ျပန္စိတ္ဟာ တခဏပါ။ ဒီအတြက္နဲ႔ကိုယ္႔မွာရိွေနတဲ႔ တန္ဖိုးရိွတဲ႔အခ်စ္ေတြ ဆံုးရွဴံးသြားႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုလည္း မေမ႔ၾကပါနဲ႔။ ညစ္ပတ္သြားတုိင္း ေရေဆးလိုက္ရင္ သန္႔သြားတာပဲဆိုတဲ႔ အရာေတြထဲမွာ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္မပါပါဘူး။ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ဆိုတာ အခ်စ္ကုိ တန္ဖိုးထားနားလည္တတ္တဲ႔ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာတာရိွတာပါ။ တကယ္ခ်စ္မိရင္ နားလည္ၾကမွာပါ။ အခ်စ္စစ္ဆိုတာ သူမ်ားနဲ႔ ေ၀ခြဲလို႔လဲမရဘူး။ ေဖာက္ျပန္တာကိုလည္း ခြင္႔မလႊတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူက ကိုယ္႔အေပၚ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေပးေနတဲ႔ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ေတြကို ကိုယ္ကလည္း ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထား တတ္ရမယ္ေလ။ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ႏိုင္ေအာင္ ေဖာက္ျပန္ေနတဲ႔စိတ္ေတြကို အခ်ိန္တိုင္းထိန္းသိမ္းႏိုင္ရမယ္ေလ။ အတိတ္က ေပြခဲ႔ ရႈပ္ခဲ႔ မွားခဲ႔တာေတြကို ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ေပမဲ႔ အခ်စ္စစ္နဲ႔ စခ်စ္မိၿပီဆိုကတည္းက ထပ္မေဖာက္ျပန္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရမယ္ေလ။

 

အခ်စ္စစ္ဆိုတာ အတိတ္က အမွားေတြကို ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ေပမဲ႔ လက္ရိွ ထပ္က်ဴးလြန္ေနတဲ႔ ေဖာက္ျပန္မႈအမွားေတြကိုေတာ႔ ခြင္႔မလႊတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူမ်ားအေပၚ တသက္လံုး မေဖာက္မျပန္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ဖို႕လြယ္ေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ ၾကိဳးကိုေတာ့ ျဖတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားယူရဦးမယ္။ .. ျဖဴျဖဴစင္စင္ နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေပးေ၀ ခံစားႏုိင္ၾကပါေစ။ အခ်စ္ဟာ ဘ၀အတြက္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္မဟုတ္ေပမဲ႔ အခ်စ္မရိွရင္ ဘ၀မွာေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာေတြလည္း ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ေရာ။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ လူတိုင္းမွာ ခံစားခ်က္ကိုယ္စီရိွၾကတယ္။ ထင္ျမင္ခ်က္ ကိုယ္စီလည္း ရိွၾကပါတယ္။ က်ေနာ္အခုေျပာျပခ်င္တာက ဘာလို႔ ေယာက်ာ္းေလးမိန္းကေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ခ်စ္သူတစ္ဦးတည္းကို တသက္လံုး ဘာလို႔မခ်စ္ႏိုင္တဲ႔အေပၚ သံုးသပ္ၾကည္႔မိတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ ေဖာက္ျပန္ၾကတယ္ဆိုတဲ႔အသံေတြကို ေနရာတိုင္းမွာၾကားေနရတယ္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီးၾကတဲ႔လူတိုင္း ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳခဲ႔ဖူးတာမ်ားပါတယ္။ ကိုယ္႔ရည္းစားကရႈပ္တယ္ ဆိုၿပီး ျပတ္သြားၾကတဲ႔ သမီးရည္းစားေတြကလည္းမနည္းပါဘူး။ ဘာလို႔လဲ။ အခ်စ္ အခ်စ္ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းကို ေသခ်ာမသိၾကလို႔ေလ။ အခ်စ္နဲ႔ လိင္ကို ေသခ်ာမသိၾကလို႔ ေဖာက္ျပန္ေနၾကတာေပါ႔။ ငယ္ငယ္က မိဘအခ်စ္ငတ္ခဲ႔ရသူ၊ အခ်စ္ဦးက ရက္ရက္စက္စက္အသည္းခြဲၿပီး အပစ္ခံခဲ႔ရသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ရႈပ္တတ္ၾကတယ္။ ေဖာက္ျပန္တတ္ၾကတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ သူတို႔မွာ အခ်စ္ဆိုတဲ႔အရာကို မယံုၾကေတာ႔ဘူးေလ။ အခ်စ္က လံုျခံဳမႈ တည္ျမဲမႈကိုမေပးႏိုင္ဘူးလို႔ထင္ေနၾကတယ္ေလ။ ကိုယ္႔လိုပဲ ျမာေပြတဲ႔သူေတြ ခ်ည္းပဲလို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္ေလ။ ရည္းစားေတြထည္လဲတြဲ ၿပီး သူတို႔မွာလိုအပ္ေနတဲ႔အခ်စ္ေတြကို ျဖည္႔ၾကတာေပါ႔။ ဒါကအခ်စ္ရွာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။လိင္ပါ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ႔ အခ်စ္စစ္နဲ႔ကို ခ်စ္ၾကတာပါ။

 

ဒါေပမဲ႔ သူ႔တို႔ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔ အခ်စ္လမ္းခရီးက အခက္အခဲေတြရင္ဆိုင္ၾကတဲ႔အခါမွာ နားလည္မႈေတြ၊ ယုယမႈေတြ၊ ခ်စ္စၾကင္စကလို တက္ၾကြမႈေတြကို ခ်စ္သူႏွစ္ဦးစလံုးက ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔ေမ႔ေနၾကေတာ႔ အထီးက်န္မႈေတြ သိမ္ငယ္မႈေတြေပၚလာေတာ႔တာေပါ႔။ ဒါကလည္း လူတိုင္းမွာ ခ်စ္သက္တမ္းရွည္လာသမွ် ၿငီးေငြ႔မႈေတြ ျဖစ္လာတတ္ၾကတာ သဘာ၀ပဲေလ။ အထူးသျဖင္႔ လိင္အမႈကို ဦးစားေပးတဲ႔ သမီးရည္းစားေတြဆို ပိုၿပီးကြဲဖို႔အခြင္႔အေရးမ်ားတယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔၊ လွပမႈအဆင္း၊ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္၊ လိင္ဆက္ဆံမႈ၊ ဟန္အမူအရာ၊ စကားသံေလးေတြဟာ ခ်စ္စခင္စက ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ေျပာေျပာ ၾကာရင္ အီသြားၾကတာပဲ။ ရိုးသြားၾကတာပဲ။ ေပါက္စီ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း မနက္တိုင္း သားေရစာကို ဒါပဲစားေနရေတာ႔ ေျပာင္းၿပီးစားခ်င္လာၾကတယ္ေလ။ ဒါေတြဟာ လူေတြရဲ႕သဘာ၀ပဲေလ။ အေျပာင္းအလဲေလးေတြကို အေခ်ာင္ရရင္ အားလံုး ေျပာင္းစားၾကည္႔ခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ခိုးစားၾကည္႔ၾကတယ္ေလ။ကာယံကံအမႈနဲ႔ မဟုတ္တာေတာင္ ၀စီကံေလးေတြ၊ မေနာကံေလးေတြနဲ႔ ခံစားၾကည္႔တတ္ၾကတယ္။ မမိေသးသေရြ႕ေတာ႔ ခ်စ္သူနဲ႔ အဆင္ေျပေနတာေပါ႔။ မိသြားၾကေတာ႔ ကြဲၾကျပဲၾကေတာ႔တာပဲ။မိန္းကေလးေကာ ေယာက်ာ္းေလးေတြအားလံုးလုပ္ေနၾကတာပါ။ ရွက္လို႔တာဖံုးထားၾကတာ။ လိမ္ေနၾကတာပါ။ က်ေနာ္ေျပာတာမယံုရင္ ေန႔တိုင္းတက္ေနတဲ႔ အြန္လိုင္းကို ၾကည္႔ေလ။ လင္ရိွမယားရိွ ရည္းစားရိွ ပိုင္ရွင္ရိွၿပီးသားေတြေတာင္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေကာင္ေလး(သို႔)ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ေနရရင္ ေပ်ာ္လို႔ကို မဆံုးၾကပါဘူး။

 

အျဖဴေရာင္ခင္မင္မႈေတြလို႔တာေျပာေနၾကတာပါ။ သူတို႔နဲ႔ စာေပးစာယူ စကားေျပာေနရတဲ႔အခ်ိန္ဟာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူ နဲ႔ ေျပာတဲ႔အခ်ိန္ေတြထက္ေတာင္ပိုၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကတယ္၊ ရင္ခုန္ေနၾကတယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေနၾကတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာလည္း ကာယကံ မေနာကံေတြနဲ႔ ကိုယ္႔ခ်စ္သူအေပၚေဖာက္ျပန္ေနတာပဲေလ။ ေပါက္စီမစားေတာ႔ပဲ ဟန္ဘာကာေျပာင္းစားၾကည္႔တာနဲ႔အတူတူပဲေလ။ ကိုယ္႔ရည္းစားအေပၚ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တာပါလို႔ ပဲ ေျပာေျပာ ဒီလိုေဖာက္ျပန္ေနၾကတဲ႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ မိန္းကေလးေတြက က်ေနာ္ ဒီလိုေျပာတာကို ကပ္သီးကပ္သတ္ ေျပာေနတယ္လို႔ထင္ၾကမွာပဲေနာ္။ မင္းသားေတြအဆိုေတာ္ေတြကိုၾကိဳက္ေနၾကတာ၊ ေဘာလံုးသမားေတြ အားကစားသမားေတြကို ၾကိဳက္ေနၾကတာလည္း ေဖာက္ျပန္ေနတာပဲေလ။ သူတို႔က ျပန္မၾကိဳက္ၾကလို႔တာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူနဲ႔ ဘာမွမျဖစ္ၾကတာ။ တဖက္က တကယ္ျပန္ၾကိဳက္ပါတယ္လို႔တာ ေျပာၾကည္႔ပါ။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူကို ပစ္ၿပီး ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားၾကမည္႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ အေနေ၀းတယ္ လြမ္းတယ္ အထီးက်န္ဆန္ေနတယ္ ဆိုတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကိုဦးစားေပးၿပီး ငါ႔ခ်စ္သူမသိပါဘူးဆိုၿပီး ေဖာက္ျပန္ေနၾကတဲ႔ သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ေရေဆးလိုက္ရင္ ၿပီးတာပဲဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ႔။ ကိုယ္႔ခ်စ္သူက သိတာမွမဟုတ္တာ။ တခါခိုးစား ေနာက္လည္း အခြင္႔ရတိုင္း ခိုးစားတတ္လာၾကတယ္ေလ။ ခိုးစားတတ္ေနတုန္းေတာ႔ အဆင္ေျပ ေနဦးမွာပါ။ အရိုးေတာ႔ မဆူးေစနဲ႔ေပါ႔။ ခ်စ္သူထက္အေပးေကာင္းတဲ႔သူနဲ႔ေတြ႔ သြားလို႔ကေတာ႔ ခ်စ္သူကို ပစ္သြားၿပီး တျခားသူဆီလိုက္ၾကေတာ႔တာပဲေလ။

 

အတိတ္က ေပြခဲ႔ ရႈပ္ခဲ႔ မွားခဲ႔တာေတြကို ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ေပမဲ႔ အခ်စ္စစ္နဲ႔ စခ်စ္မိၿပီဆိုကတည္းက ထပ္မေဖာက္ျပန ္ ေအာင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရမယ္ေလ။အခ်စ္စစ္ဆိုတာ အတိတ္က အမွားေတြကို ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ေပမဲ႔ လက္ရိွ ထပ္က်ဴးလြန္ေနတဲ႔ ေဖာက္ျပန္မႈအမွားေတြကိုေတာ႔ ခြင္႔မလႊတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ကိုယ္႔ခ်စ္သူမ်ား အေပၚ တသက္လံုး မေဖာက္မျပန္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ဖို႕လြယ္ေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ ၾကိဳးကိုေတာ့ ျဖတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားယူရဦးမယ္။ .. ျဖဴျဖဴစင္စင္ နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေပးေ၀ ခံစားႏုိင္ၾကပါေစလို႕။

 

စာၾကြင္း။  ။ ေမးလ္ကတစ္ဆင့္ရရွိျခင္းကိုျပန္လည္ေ၀မွ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေရႊစင္နဲ႔အင္တာဗ်ဴး

မႏၲေလးသူေလး ေမာ္ဒယ္ေရႊစင္ဟာ လတ္တေလာမွာ သူမရဲ႕  ေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔

သူမသံုးစြဲတဲ့ ပစၥည္းမ်ားအေၾကာင္း  အင္တာဗ်ဴးတခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ လူစိတ္၀င္စားမႈကို ရရွိေနပါတယ္။ ေမးသမွ်ကို  ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျဖေပးတဲ့ေရႊစင္က ေနာက္ထပ္သူမရဲ႕  အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး သိပ္ေတာင္ မေျပာရဲေတာ့ဘူးလို႔လည္း  ဆုိလာပါတယ္။ သူမအေၾကာင္း ေရးၾက၊ ေမးၾကတဲ့ သတင္းမ်ားအေပၚ မည္သို႔မွ်  သေဘာမထားဘဲ လတ္တေလာမွာ ေၾကာ္ျငာေတြ၊ ဘီလ္ဘုတ္ေတြ၊ ျပကၡဒိန္ေတြနဲ႔  စာနယ္ဇင္းေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပး လႈပ္ရွားျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္  ဇာတ္ကားမ်ားရိုက္ကူးဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္လို႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ  ေျဖၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။

ညီမေလးရဲ႕ မိသားစုအေၾကာင္းကို ေျပာျပပါဦး။


ေဖေဖက တရားရံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန ဦးေက်ာ္ၿမိဳင္၊ ေမေမေဒၚခင္၀င္းၾကည္။ ေဖေဖက  ခု အၿငိမ္းစားယူလိုက္ၿပီ။ မီးက ဥပေဒနဲ႔ မာစတာတက္ၿပီးၿပီ။ DBL တက္တာလည္း  ၿပီးသြားၿပီ။ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ေမြးေန႔က ၾသဂုတ္ ၂၁ ရက္ေန႔။  မႏၲေလးမွာ ေမြးတာ။ ငယ္ငယ္က ေက်ာက္ဆည္မွာလည္း ေနဖူး တယ္။  ကိုယ့္ၿမိဳ႕ဆုိေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့ေနာ္။ ခုရက္ပိုင္း အရမ္းအလုပ္မ်ားေတာ့  ျပန္လို႔ မရေသးဘူး။ ျပန္ခ်င္ေနတာ ႏွစ္လေလာက္ ရွိၿပီ။


မႏၲေလးမွာ ေနတုန္းကေရာ လူသိမ်ားတဲ့ အထဲမွာပါလား။


မႏၲေလးမွာလည္း ေမာ္ဒယ္က တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ လုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။  အခ်ိန္တုိ အတြင္း ေအာင္ျမင္လာတယ္လို႔ ေမးခြန္းအမ်ားစုကို ႀကံဳရပါတယ္။  မႏၲေလးမွာ အရီးေတာင္းလက္ဖက္၊ ဗလာစာအုပ္၊ မုိးနတ္မယ္ပါတိတ္၊  ေရႊဆုိင္ေၾကာ္ျငာေတြ ရုိက္ၿပီး Step အက်ႌေၾကာ္ျငာနဲ႔ ဒီကိုေရာက္ခဲ့တာပါ။


ညီမေလးရဲ႕ မိသားစုကအျပင္ စီးပြားေရးအေနနဲ႔ ဘာေတြမ်ား လုပ္ကိုင္ၾကပါသလဲ။

လုပ္တာကအစံုပါပဲ။ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္က တကၠသိုလ္ေတြမွာ အေဆာင္ေတြ  ဖြင့္ထားပါတယ္။ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ လုပ္တာက ကားအေရာင္းအ၀ယ္ပါ။ ေဖေဖကေတာ့  သူ႔ရံုးအလုပ္နဲ႔သူပါ။ ေမေမကေတာ့ အစ္ကိုေတြကို ထိန္းလုိက္၊  မီးကိုထိန္းလုိက္ေပါ့။


ကုိယ္က တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးျဖစ္ေတာ့ မိသားစုက ဒီအလုပ္အေပၚ ဘယ္လို သေဘာထားေပးလဲ၊


ေဖေဖကေတာ့ လံုး၀ အားမေပးဘူး။ အစ္ကိုေတ
ြကလည္း မလုပ္ေစခ်င္ဘူး။  ေမေမကေတာ့ အရမ္းအားေပးတယ္။ မီးက ငယ္ငယ္တည္းက ပါေလရာစိန္ေလ။  ပန္းဖြားဆုိလည္း ေခါင္းေဆာင္၊ ဘင္ခရာဆုိလည္း ပါလိုက္တာပဲ။  ေက်ာက္ဆည္ဆင္ပြဲေတြမွာလည္း ပါလိုက္တာပဲ။ ကာယအလွမယ္လည္း ၿပိဳင္ေသးတယ္။  ကရာေတးကို ခါးပတ္အညိဳထိ ေဆာ့ဖူးတယ္။ ေရကူးလည္းလုပ္တယ္။ ေဖေဖတုိ႔၊  အစ္ကိုတို႔က်ေတာ့ ေယာက်္ားေလးအျမင္နဲ႔ ဒီအလုပ္ကို တားတယ္။ ကန္႔ကြက္တယ္။  အဲဒီၾကားထဲကေန ဒီကုိ မရမကေရာက္ေအာင္ လာခဲ့တာ။

မန္ေနဂ်ာကေရာဒီေရာက္ၿပီးဘယ္နလေလာက္ၾကာမွထားၿဖစ္တာလဲ။

ေလးလေလာက္ၾကာမွ ထားျဖစ္တာပါ။ မန္ေနဂ်ာထားေတာ့ ေခါင္းေအးတယ္။ ရႈတင္မွာ  အရမ္းအလုပ္မ်ားၿပီးေတာ့ ဖုန္းမကိုင္လုိက္လို႔ အလုပ္လက္လႊတ္သြားတာမ်ဳိး  မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မီး အလုပ္ကိုပဲ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္ေတာ့  အရမ္းအဆင္ေျပတယ္။

အခုလက္ရွိ ညီမရဲ႕အင္တာဗ်ဴးေလးေတြက ေပါက္ေနေတာ့ ဒီအေပၚမွာ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါေသးလဲ။
ပထမဆံုးေျပာခ်င္တာက စာနယ္ဇင္းသမားေတြအားလံုးကို ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္။  မီးဘာျဖစ္လုိ႔ ေအာင္ျမင္လာတာလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုေျဖတုိင္း  စာနယ္ဇင္းေတြရဲ႕ ပံ႔ပိုးကူညီမႈေတြကို ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ေျပာတာ။ စာနယ္ဇင္းနဲ႔  မီးနဲ႔ ျပႆနာတက္တယ္ဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စာနယ္ဇင္းေတြ  ေမးသမွ်ကို အေကာင္းဆံုး အမ်ားဆံုး ေျဖေပးတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့  တခ်ဳိ႕ေမးခြန္းေလးေတြကုိ မီးရဲ႕ညဏ္ရည္ေလးနဲ႔၊ အသက္အရြယ္အရ  ကိုယ္ေျဖတတ္သလိုေလး ဥပမာ မီးရဲ႕ေနာက္ဆံုးအသံုးအေဆာင္ပစၥည္းက ဘာလဲဆုိရင္  မီးက ႐ိုး႐ိုးေလးပဲ ခ်ျပလုိက္တာေပါ့ေနာ္။ ဘယ္တံဆိပ္ႀကိဳက္လဲဆုိ  ႀကိဳက္တဲ့တံဆိပ္ေလးကို ႐ိုး႐ိုးသားသား ေျဖမိတာပါ။ ေနာက္ဆံုး  ဘာသံုးေနလဲဆုိရင္လည္း ကိုယ္သံုးေနတာေလး၊ ၀ယ္ထားတာေလးကို ေျပာမိတယ္။  အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ ဘ၀ကို ပရိသတ္က စိတ္၀င္စားတယ္လုိ႔ မီးထင္တယ္ေလ။  အႏုပညာရွင္ေတြ လက္ထပ္တာ၊ ကေလးေမြးတာ ၊ ေမြးေန႔လုပ္တာ စသျဖင့္  စာနယ္ဇင္းေတြက ေရးေပးတယ္ဆုိတာက ပရိသတ္သိခ်င္တဲ့ စကားကို စာနယ္ဇင္းေတြက  ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ ေမးေပးတာ လို႔ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမးလာသမွ်ကို မီးက  ႐ိုး႐ိုးသားသား ေျဖမိတာ။ အဲဒီက႑အတြက္ မီးကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ေမးတာလုိ႔  ထင္တဲ့အတြက္ မီးေျဖတတ္သလုိေလး အရိုးသားဆံုး ေျဖတယ္။ မီးေျဖလိုက္တဲ့အေပၚကို  ပရိသတ္က စိတ္၀င္စားတယ္ဆုိရင္လည္း ေျဖရက်ဳိးနပ္တာေပါ့။  မီးေျဖလိုက္တဲ့အထဲမွာ အမွားပါတယ္ဆုိရင္လည္း ဖတ္မိတဲ့သူေတြ အားလုံးအတြက္  အမွားတစ္ခုလို ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ရတယ္ဆုိရင္ မီးက  အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။

အခုလက္ရွိ အ
ႏုပညာလႈပ္ရွားမႈ အေၾကာင္းေလးက

႐ႈိးေတာ့ လံုး၀ မေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး။ ႐ိႈးေလွ်ာက္တာကို အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္။  ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ေၾကာ္ျငာေလးေတြ ႐ိုက္ရတယ္။ စာနယ္ဇင္းေတြကို မီးအခ်ိန္ေပး  တယ္။ ႐ိႈးပြဲရက္ေတြမွာ ညွိရတာ အရမ္းခက္
လာတယ္။ မီးတုိ႔အလုပ္က စုေပါင္းၿပီးလုပ္ရေတာ့ မီးေၾကာင့္ ေနာက္က်တာမ်ဳိး၊ ေစာင့္ရတာေတြ  ျဖစ္လာတာမ်ဳိး မျဖစ္ခ်င္လို႔ မီးတာ၀န္မယူႏုိင္တဲ့ ကိစၥဆုိ  ျငင္းလုိက္ပါတယ္။ အခု တီဗီေၾကာ္ျငာေတြ၊ ဘီလ္ဘုတ္ေတြနဲ႕ ျပကၡဒိန္ေတြ႐ိုက္  ျဖစ္ပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းအတြက္ကေတာ့ ေျပာစရာမလုိေလာက္ေအာင္ကို လုပ္ေပးျဖစ္ပါ  တယ္။


အႏုပညာအလုပ္ကရတဲ့ ၀င္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြမွ်ေအာင္ ဘယ္လိုသံုးစြဲပါသလဲ။

အိတ္ေတာ့ မစိုက္ရေပမယ့္ အိတ္စိုက္လုနီးပါး ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။  မီးတုိ႔အတြက္ အႏုပညာေၾကးဆုိတာ အသစ္တုန္းကေတာ့ အသစ္အေလ်ာက္ပဲ ရခဲ့တာ။  ခုလည္း ႀကိဳးစားတုန္းပါပဲ။ အသစ္ထက္စာရင္ေတာ့ မီးတုိ႔အတြက္ သံုးစြဲရတာ  နည္းနည္းေလးေတာ့ လံုေလာက္လာပါတယ္။ မေလာက္ေတာ့လည္း အိမ္က  ျပန္ေတာင္းရတာေပါ့။


မိသားစုက ညီမကို ႐ုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာအတြက္ ဘယ္ေလာက္အထိ ပံ့ပိုးေပးႏုိင္ပါသလဲ။


ပမာဏအေနနဲ႔ မီးမေျပာႏုိင္ေပမယ့္ အရာအားလံုး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက  မိသားစုေၾကာင့္ ရပ္တည္ႏုိင္တာပါ။ ေငြလုိတယ္ဆုိလည္း အားလံုး  ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆုိလည္း ငယ္ငယ္တည္းက အလိုလိုက္ခဲ့ တာ။  အစစအရာရာ အားလံုးနီးပါးကို မိသားစုက အေထာက္အပံ့ ေပးပါတယ္။


အလုပ္ကရတဲ့ ၀င္ေငြနဲ႔ မိသားစုကို ဘာေတြလုပ္ေပးဖူးလဲ။


မီးကေတာ့ ရသမွ်ပိုက္ဆံ ေမေမ့ကို အကုန္အပ္လုိက္တာပဲ။ ၿပီးေတာ့မွ ေမေမေရ  ဒီတုိက္ခန္းကို ေနခ်င္တယ္ဆုိ ေမေမက ၀ယ္ေပးတယ္။ ေမေမေရ ရႈတင္သြားရတာ  ဒီကားနဲ႔ အဆင္မေျပေတာ့ဘူးဆိုရင္ မီးလိုခ်င္တဲ့ကားကို ေမေမက ၀ယ္ေပးတယ္။  ပိုက္ဆံအိတ္ေလး လိုခ်င္တယ္ဆိုလည္း အိမ္ကပဲ။ အပ္ေတာ့အပ္လုိက္တယ္။  အပ္ၿပီးေတာ့လည္း ျပန္မေတာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေတာင္းလုိက္ရင္လည္း  အႀကီးႀကီးေတြ။ (ရယ္လ်က္)

ေမေမ့ကို အဲဒီလိုပူဆာေတာ့ ေမေမက မဆူဘူးလား။


ဆူတယ္မမရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ သားသမီးကို အရမ္းခ်စ္တဲ့ မိဘေတြကုိ ရထားတဲ့အတြက္  မီးအရမ္း ကံေကာင္းပါတယ္။ ေမေမက မီး မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်ိန္လံုး  အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ လံုး၀ မ်က္ႏွာအညႇိဳးမခံဘူး။  ဘယ္ဘ၀ပဲေရာက္ေရာက္ ဒီမိသားစုနဲ႔ပဲ ျပန္ဆံုခ်င္ပါတယ္လို႕အၿမဲဆုေတာင္းပါတယ္။

ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကိုေရာညီမစိတ္၀င္တစားလုပ္ၿဖစ္ေသးလား။

ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ မီးနားလည္သေလာက္ေတာ့ ပရဟိတက  နည္းတယ္မ်ားတယ္ မဟုတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ လူရယ္မွ မဟုတ္ဘူး။ ေခြးေလးေတြ  ဗိုက္ဆာေနတာကို ေကြၽးလုိက္တာလည္း ပရဟိတပဲလုိ႔ မီးျမင္တယ္။ မႏၲေလးမွာ  ေနကတည္းက ဘုရားနားက ေခြးေလးေတြကို အမဲသားနဲ႔ ဆန္နဲ႔ျပဳတ္ၿပီး ခဏခဏ  သြားေကြၽးဖူးတယ္။ မီးအနားမွာရွိတဲ့လူ အဆင္မေျပဘူးဆုိရင္ စိတ္ညစ္တယ္။  အတတ္ႏုိင္ဆံုး အဆင္ေျပေအာင္ ကူညီေပးတယ္။ အခု ေမြးေန႔အတြက္  စာၾကည့္တုိက္လွဴဖို႔ တကယ္လုိအပ္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ကို ရွာေနတာပါ။  စီစဥ္ေပးတဲ့သူလည္း ရွိတယ္။

ညီမရဲ႕ ေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့ စရိတ္နဲ႔ ညီမရဲ႕  အသံုးအ
ေဆာင္ ပစၥည္းေတြက ဒီမွာ သံုးစြဲသူ အရမ္းရွားပါးတဲ့အတြက္ အဲဒီလို  အမ်ားႀကီး သံုးလုိက္ရတဲ့အေပၚ ေနာင္တရတာမ်ဳိး ျဖစ္မိလား။

ကိစၥတစ္ခုခုကုိ လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိ အရင္စဥ္းစားတယ္။ လုပ္ၿပီးမွေတာ့  ေနာက္မဆုတ္ေတာ့ဘူး။ ၿပီးဆံုးေအာင္လုပ္တယ္။ ပစၥည္းတစ္ခု ၀ယ္ရင္လည္း ငါ  ဒါ၀ယ္ေတာ့မလား။ ဒီေလာက္ပိုက္ဆံကို သံုးမွာလားဆိုတာ အစကတည္းက စဥ္းစားထားတယ္  မမ။ မီးကုိယ္တုိင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၿပီး ၀ယ္ခ်င္လို႔ကို ၀ယ္တာပါ။


ညီမေလးကို ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အခ်မ္းသာဆံုးေမာ္ဒယ္လို႔ ေျပာဆုိေ၀ဖန္ေနၾကတဲ့အေပၚ ဘာမ်ား ေျပာစရာရွိပါသလဲ။
ပရိသတ္ႀကီးက ဒီလုိသတ္မွတ္ရင္လည္း ပရိသတ္ႀကီး ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ ျပည့္ရပါေစလို႔။

ညီမေလးရဲ႕အခ်စ္ေရး အေျခအေနကေရာ


ခ်စ္သူမရွိပါဘူးမမ။

ခုလက္ရွိ ႐ိုက္ထားတဲ့ ေၾကာ္ျငာက


က်ားမႏုိင္ ေသြးတုိးေလငန္းေပ်ာက္ေဆး။ ဒီကိုဂ်င္၊ အန္နာဗြန္စီ၊ ျမန္မာ့သစ္ေတာ၊ ျမန္မာ့ေက်ာက္မ်က္ ျပကၡဒိန္႐ုိက္ျဖစ္တယ္။

Resource: 7 daynewsjournal - Interviewer - Aye Thu